Szanowny Tomku

(powinienem napisać, że jestem leniem… ale mam inny pomysł)

(otóż)

Szanowny Tomku

jestem człowiekiem, który ma zazwyczaj wiele do powiedzenia… wśród znajomych mówię i mówię… niewiele w tym treści – za to słów co niemiara…
wiem o swej wadzie, ale wiem też jak ulotne są słowa wypowiadane – dlatego nadużywam mowy jak mogę

wiem też, że słowa zapisane zostają na dłużej… można je poddać analizie… skrytykować… zarzucić fałsz…
dlatego za każdym razem, gdy siadam przed komputerem w celu napisania bloga, przypominam sobie o Erneście Hemingwayu
tak… właśnie o tym, co mimo lat – wciąż mógł

słynął z jeszcze jednej umiejętności… (hipotezy mówią, że nie czynił tego osobiście) czytał to co napisał poprzedniego dnia – i wyrzucał to co zbędne…
potem czytał to, co skrócił… i znów skracał…
w końcu osiągał efekt zamierzony… treść, którą uznawał za doskonałą…

na przestrzeni ostatniego miesiąca widać było z mojej aktywności blogowej, jak bliski jest mi jego tryb pracy
po wyrzuceniu słów zbędnych – nie zostawało już nic wartego zamieszczenia na blogu

właściwie po odfiltrowaniu tego, co do tej pory napisałem pod słowami Tomka, też powinno tyle pozostać
tyle co nic


cholera – niepotrzebnie traciliście czas czytając to wszystko


ps.
o! a jednak jest sens tych wszystkich słów
to już drugi wpis w ciągu miesiąca… czyli jednak nie kłamałem
piszę coraz częściej!
;-)