Marsz

Chciałbym, korzystając z okazji, podziękować tym dwóm bratankom. Gdyby nie Wy, panowie, w marszu wzięłoby udział tylko siedem osób.
Smuci jedynie, że to Węgrzy dźwigają na swych barkach honor polskiego geja. Bo przecież gdyby nie oni, znów stalibyśmy się pośmiewiskiem całej Europy, znów musielibyśmy się wstydzić przed światem, że tak mało u nas aktywnych gejów ze skłonnościami do maszerowania.
Niektórzy mówią, że w marszu wzięłoby udział więcej gejów, ale w wigilię Dnia Wszystkich Świętych, poszli do spowiedzi, tudzież wyjechali na groby bliskich. Ile w tym prawdy, nie wiadomo.
Smuci również postawa środowisk tradycyjnie przeciwnych tęczowej kulturze. Ich przedstawiciele również nie dopisali. Nikt nie przeszkadzał maszerującym, przez co w świat poszedł sygnał, że w Polsce nie można liczyć nawet na homofobów. To okropne.
I jakby w kontrze do tego wszystkiego, ujmuje za serce swoją postawą Władysław Warneńczyk. Marmurowy, jak cały jego sarkofag, leży na Wawelu, jakby czekając. Marsz zorganizowano z okazji jego urodzin, a ponieważ –jak niesie plotka- król lubił mężczyzn i stracił nawet głowę dla jakiegoś smagłego janczara, miano pod jego sarkofagiem złożyć kwiaty.
Kwiatów jednak, nie wiedzieć czemu, nie złożono. Niemniej wiodący dziewięcioosobowy marsz przedstawiciel SdPl, uznał, że impreza była sukcesem.
Kończąc, serdecznie życzę więcej takich sukcesów.