Człowiek jednoczy się z Kosmosem przez muzykę.

nie chcę, żeby umarła Cesaria Evora i nie chcę, żeby umarł Vaclav Havel

najpiękniejsze choinki to choinki pokryte śniegiem
uważam

Dziwny jest ten świat.
Wczoraj w Zakopanem Halny tak hulał, że prawie pourywał głowy wszystkim drzewom. Najstarsi górale takiego nie pamiętają.
Dzisiaj Zakopane wraz z drzewami tonie w bajecznym śniegu.
A jutro w Zakopanem premiera pierwszego bodaj o halnym filmu pt."Halny".
Może Halny dlatego tak wczoraj duł, kto wie. Górale ?

pewnie
wszyscy to wszystko
wiedzą
ale - czyż nie urocze, kiedy opowiada to Antonio Pappano ?
/The history of Italian opera, beginnings - you tube/

;)

"Nie ma mnie
próbuję przykryć się kołdrą zapomnienia
ciągle jednak wystaje
pamięć"

na szcęście

Pozdrawiam i przypominam wpis z 13 XII 2007
http://www.rmf.fm/blogi/robert-konatowicz/plaza-w-grudniu,1133

To wyraz doskonałej harmonii, która rozbrzmiewa zawsze, pomimo tego, że nie jest przez nas słyszana :))))

Witam,
a to ciekawe...to pewnie jestem kosmitką.
Nie miałam jeszcze okazji być na takim koncercie. Nie wiem co człowiek odczuwa wespół z odtwórcami dzieła, i na ile może być w tym indywidualny, samodzielny i obiektywny. Zazwyczaj mówimy o pięknym wydarzeniu, że nam się podobało, wzruszyliśmy się itd. ale jakie są tego ewentualne następstwa?
Przywołujemy klimaty, odkurzamy wspomnienia, karmimy się przeszłością, bo tak można ocenić człowieka "mądrego" "obytego" w końcu "atrakcyjnego" w zestawieniu z innymi. A jeśli wolimy "awangardowe lusterka"...przyszłości, głupcami nas zowią częściej, niż nam się wydaje. To już było, a to być może zdarzy się kiedyś...Kosmos?

Podnieś do góry głowę w zachwycie
weź się porządnie za swoje życie!
Ot, tyle...i basta!

Ale koncert Noworoczny z Wiednia zawsze przyciąga mnie przed ekran telewizora.

Kwiaty, tysiące woni, wśród nut i skroni
i ruch batuty nad instrumentem
Oddechów szelest, gdy smyczki śmielej
zdają się płynąć sceny okrętem
Wiosłom wśród wzruszeń pozwalam duszę
chwilowo wsunąć w odwieczne prawa
topię się w niebie światłopłomieniem
i cichnę w gwiezdnej uczuć arenie
Zaś nie do końca z granic wszechrzeczy
byle cud ziemski może uleczyć
wnikam w bezdenność czasu na wietrze
bym mogła zrodzić się pięknem jeszcze...

:-)

:) Miłego tygodnia