Wiek złoty...

No cóż,z tego wynika,że kolejna tradycji naszych czasów wywodzi się z Rzymu:)Dla mnie skojarzenie Saturnaliów ze świętami Bożego Narodzenia jest nieuniknione i jednoznaczne:)Uroczystość obchodzona w grudniu, czas radości i zabaw, obdarowywanie się prezentami,uroczyste spotkania rodzinne,odwiedzanie krewnych i znajomych przeszedł do chrześcijańskich obchodów świąt właśnie z Saturnaliów:) a dzisiejsi handlowcy powinni być bardzo wdzięczni Rzymianom ich zwyczajom Wieku Złotego:), przez których co roku tłumy współczesnych ludzi miotają się po sklepach w gorączkowym poszukiwaniu upominków dla najbliższych:):):)

rożne źródła historyczne podają,że to chrześcijańscy teologowie w IV w. zmienili nieprzypadkowo datę świąt Narodzenia Jezusa z 6 stycznia na 25 grudnia,czas uroczystości rzymskich saturnaliów bowiem w tym czasie czyli od 21-22 grudnia zaczyna wydłużać się,a ten dzień we wszystkich europejskich kulturach starożytnych był zauważany coś zaczynało się dziać ze Słońcem,czyli przybywało światła. Okolice daty 25 grudnia wszędzie obchodzono jako święto odradzającego się słońca.Dlatego teologowie postanowili wykorzystać tradycję przedchrześcijańską, żeby świętować narodzenie Jezusa. Dlatego przeniesiono święto narodzenia Chrystusa z 6 stycznia na 25 grudnia.Można było wtedy powiedzieć, że ludzie świętują już nie z powodu rodzącego słońca, ale rodzącego się Jezusa:)

Poza tym wiele wspólnego ma mit starożytny z wątkiem biblijnym.Saturn, czyli grecki Kronos wg.mitu, kiedy bogowie wyrzucili go z Olimpu, przybył do Italii i został królem. Pod jego rządami zapanował złoty wiek gospodarki a ludzie byli sobie równi za czasów jego panowania.Ale Kronos był też potwornym tyranem i chciał rządzić światem. Wykastrował swojego ojca Uranosa, a swoje dzieci pożarł, żeby mu nie zabrały władzy. Przed pożarciem uchował się Zeus, który pokonał ojca i przejął po nim władzę.Ten mit splata się w wymowie z biblijną rzezią niewiniątek,gdy Król Herod postąpił trochę jak Saturn,żeby nie dopuścić do przejęcia władzy przez nowonarodzone dziecko, kazał wymordować małych chłopców. Jednak Jezus ocalał ten, którego chciano zamordować, panuje nad światem.

Co do polskiego akcentu tradycji świąt Bożegonardzenia,na kanwie saturnaliów tez mamy swoje korzenie w tradycji rzymskiej m.in.przez fakt,że:
1.W czasie Saturnaliów ludzie, stawali się równiejsi wobec prawa niewolnicy zasiadali do wieczerzy z panami. Echem tej równości współcześnie jest i nasza polska kolacja wigilijna:)
2.W Rzymie 1wszy dzień Nowego Roku nazywano kalendami i z tej nazwy powstały polskie kolędy:)
3.W czasie Saturnaliów spośród ludzi niskiego stanu wybierany był król. W Polsce, zanim pojawiła się choinka, w rogu izby stawiano króla, czyli snopek siana:)
4.Ponadto kult Odrodzenie słońca łączył się m.in. u Słowian czyli i nas Polan:)z wiarą w odrodzenie dusz. W tym dniu na cmentarzach palono światło i wierzono, że domy odwiedzane są przez dusze zmarłych i ten dzień był obchodzony jako tzw. Zaduszki Zimowe:)
Dlatego m.in.w naszej polskiej tradycji wigilijnej m.in.w oknie ustawiamy światełka lub choinkę ze światełkami, żeby dusze mogły łatwo do domu trafić:) Poza tym duszom trzeba było w czasie Wigilii dać jeść więc rzucało się w kąty coś z każdej potrawy, albo nie sprzątało się potraw tylko zostawiało się je po wigilii. Poza tym, siadając na ławę trzeba było dmuchnąć, żeby nie przygnieść żadnej duszy, a gospodarz powinien tej nocy odstąpić duszom swoje łoże:)Więc tamta tradycja obcowania tego dnia z duchami zachowała się również w naszym polskim zwyczaju zostawianiu pustego miejsce przy wigilijnym stole:)w Polsce ta nasza tradycja dodatkowo została wzmocniona naszą historią. Bowiem prawie w każdej rodzinie kogoś brakowało powstańcy, zesłańcy, uciekinierzy przed represjami,mnóstwo osób emigrowało za chlebem. Puste miejsce przy stole zatem stało się symbolicznie miejscem tych osób, których przy stole zabrakło:(
Reasumując bardzo wymownie w naszej polskiej Wigilii te dwie tradycje: starożytna saturnaliczna radość i słowiański zwyczaj refleksji spotykają się bardzo ,a nasze polskie obyczaje odzwierciedlają te dwie sprzeczne tradycje. Z jednej strony jest refleksja, wspominanie dusz i gościnność i puste miejsce przy stole echa Zimowych Zaduszek, a z drugiej strony starożytna rzymska radość w przeżywaniu świąt:ucztowanie, prezenty, jasełka i żarty:) i to chyba jest cała nasza magia Złotego Wieku:)w przeżywania Świat w naszej współczesnej polskiej kulturze:)
Pozdrawiam zatem w oczekiwaniu na nadejście kolejnego złotego wieku:):)i Panu i naszemu gronu komentującym:)również życzę miłego układania mów dowcipnych i porzucania gniewów:):):)

Witam,

Najtrudniej byłoby mi uporać się z tym punktem.

- Nie wolno układać ani wygłaszać mów, z wyjątkiem dowcipnych, pogodnych, żartobliwych i krotochwilnych.
I na to znajdzie się sposób.
A jemioła? Gadatliwą kobietę całuje się, wrzeszczące dziecko częstuje cukierkiem.
Saturnalia?..Ciekawe. Co na to B.Mars?.. A "sobótka" nie jest podobnym prastarym obrządkiem? W dodatku ponoć słowiańskim.


Pozdrawiam
:-)

no i pięknie:)

błękit marzeń

np. wczoraj i dzisiaj w Zakopanem
noc jest atramentowa a dzień śnieżnobiały czyli razem - błękit

Złoty wiek :)))) Przytaczam cytat z XV księgi " Metamorfoz " Owidiusza, poniekąd dlatego, że przewija się w niej też motyw grecki :

" Ale poprzednia epoka, którą nazywamy złotą, cieszyła się owocami z drzew i ziołami danymi przez ziemię i nie plugawiła ust swych krwią. Ptaki latały bezpiecznie na niebie, a zające wędrowały bez strachu przez pola, beztroskich ryb nikt nie poławiał: wszystkie istoty były wolne od oszustwa, żyły bez strachu przed podstępem i wypełnione były pokojem ".

A skoro na tapecie dzisiaj jemioła **** ;))))

Pozdrawiam :))))

to biedni ci kucharze i piekarze...
a propos jemioły to podobno liście jej są siedzące i to na dodatek parami
a "blacked-winged night joined with the day giving birth to dreams"
brzmi i wygląda cudnie