Ryszard Sygitowicz / fot. oficjalna strona artysty

Ryszard Sygitowicz


kraj: Polska
gatunek: rock
dekady: 1970, 1980, 1990, 2000
Legendarny polski gitarzysta, multiinstrumentalista, aranżer, kompozytor i autor tekstów. Na swoim koncie ma współpracę między innymi ze Zbigniewem Hołdysem, Krzysztofem Ścierańskim, Czesławem Niemenem, Stanem Borysem, Sewerynem Krajewskim, Hanną Banaszak, Marylą Rodowicz, Anną Jantar, Haliną Frąckowiak, Natalią Kukulską, Ireną Jarocką, Kasią Kowalską, Sylwią Wiśniewską, Andrzejem Rybińskim, Magdą Umer, Agnieszką Osiecką oraz grupami 2+1 i Perfect.

Urodził się 27 listopada 1953 roku w Warszawie. Ukończył technikum przy Fabryce Półprzewodników TEWA, a następnie Wydział Inżynierii Lądowej na Politechnice Warszawskiej. Uczył się także gry na skrzypcach w Państwowej Szkole Muzycznej.

Zadebiutował w 1974 roku w klubie studenckim „Medyk”, będąc członkiem grupy Dzikie Dziecko, założonej przez Zbigniewa Hołdysa. Dwa lata później nawiązał wsól pracę z grupa Hokus, która ówcześnie towarzyszyła piosenkarce Halinie Frąckowiak, a także udzielał się w studenckiej grupie Boom. Równocześnie nagrywał swoje pierwsze solowe utwory. W latach 1978-1979 pracował z formacjami, szeroko związanymi z folkiem – 2+1 oraz Andrzejem i Elizą. W tym czasie wyjeżdżał w trasy koncertowe, między innymi do Związku Radzieckiego, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Francji i na Kubę. Na przełomie 1979 i 1980 roku był członkiem grupy George Lange Set oraz zespołu grającego z wokalistką jazzową Barbarą Kowalską. We wrześniu 1980 roku nawiązał współpracę z Perfectem, czego efektem były trwające dwa lata sesje nagraniowe. Powstałe utwory złożyły się potem na debiutancki longplay formacji. I tu ciekawostka – oprócz partii gitarowych, zagrał także na fortepianie w kompozycji „Niewiele Ci mogę dać”, mimo, że ta informacja ostatecznie nie znalazła się na krążku. W tym czasie zaczął także pracować jako tak zwany muzyk sesyjny.

Pod koniec 1981 roku, gdy Hołdys postanowił rozwiązać Perfect – Sygitowicz zdecydował się na opuszczenie składu zespołu. Wyjechał wtedy w trasę koncertową na Bliskim Wschodzie.

Następny rok był początkiem jego solowej kariery. To wtedy powstało kilka utworów, między innymi słynnej kompozycji „Cavalcado”.

W latach 1983-1984 uczestniczył w sesjach nagraniowych do płyty „Gejsza nocy” Maryli Rodowicz.

W 1985 roku ukazał się jego solowy krążek „Bez grawitacji”, świetnie przyjęty, nie tylko przez słuchaczy, lecz także krytyków, w tym amerykański magazyn „Guitar Player” i brytyjski „Gandy Dancer”. Równocześnie w wyniku współpracy z gitarzystą Krzysztofem Ścierańskim powstał duet Krzysiek i Rysiek.

Trzy lata później wyjechał na tournee do Stanów Zjednoczonych i wydał tam longplay „Witajcie w USA”, z gościnnym udziałem między innymi Majki Jeżowskiej i Krzysztofa Krawczyka. W 1989 roku do sklepów trafił kolejny longplay – „Nikt nie woła”, a w 1992 roku ukazała się składanka „The Best of Ryszard Sygitowicz”.

W 1993 roku reaktywował się Perfect, do którego postanowił dołączyć, mimo, iż w składzie nie było już Hołdysa. Muzyk nagrał z grupą dwie płyty – „Jestem” (1994) oraz „Geny” (1997) i ponownie zdecydował się opuścić skład tej legendarnej formacji.

W 1996 roku uczestniczył w sesjach nagraniowych do albumu Natalii Kukulskiej – „Światło”, a dwa lata później współpracuje z Kasią Kowalską przy okazji krążka – „Pełna obaw”.

W 2000 roku powstaje supergrupa – Giganci Gitary, założona przez Sygitowicza i Jacka Królika. Oprócz nich – skład zasilili basiści – Wojciech Bobrowski oraz Mieczysław Jurecki, klawiszowiec Adam Niedzielin i bębniarze – Michał Dąbrówka oraz Piotr Królik. Podczas koncertów, na scenie często pojawiali się znakomici goście, jak choćby Jan Borysewicz, Krzysztof Ścierański, Kasia Kowalska, Natalia Kukulska, Artur Gadowski, Anna Treter i Grzegorz Turnau.

Niedługo potem, ponownie skorzystał z zaproszenia Natalii Kukulskiej i został jej sesyjnym muzykiem. W ten sposób miał swój udział w dwóch płytach wokalistki – „Tobie” (2001) oraz „Natalia Kukulska” (2003). W tym samym czasie pojawił się gościnnie na solowym krążku wokalistki Pod Budą, zatytułowanym „Na południe”. Skomponował także jeden utwór na longplay Patrycji Markowskiej – „Nie zatrzyma nikt”.

2006 rok to pasmo koncertów Gigantów Gitary, a także współpraca między innymi z Kostkiem Yoriadisem.

W listopadzie 2008 roku zapowiedział wydanie wspólnej płyty z Grzegorzem Markowskim. Powstał nawet projekt Markowski&Sygitowicz, kóry pod koniec marca wydał podobnie zatytułowany album studyjny. Singlem promującym wybrano nagranie „Wybacz mi”.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 2RMF 5

The Best of Ryszard Sygitowicz
The Best of Ryszard Sygitowicz
1. Opóźniony do Bostonu • 2. Lewa prosta • 3. Niespełnienie • 4. Bez grawitacji • 5. Jamall (wielbłąd) • 6. Opus 1983 • 7. Z polnej na autostradę • 8. Czarny matecznik • 9. Nikt nie woła • 10. Nadmiar • 11. 7+ • 12. Jamowe granie
Nikt nie woła
Nikt nie woła
1. Z polnej na autostradę • 2. Czarny matecznik • 3. Nikt nie woła • 4. Nadmiar • 5. 7+ • 6. Milczące wodospady • 7. B.W.P
Bez Grawitacji
Bez Grawitacji
1. Opóźniony do Bostonu • 2. Lewa prosta • 3. Niespełnienie • 4. Cavalcado • 5. Na kacu • 6. Bez grawitacji • 7. Jamall (wielbłąd) • 8. Opus 1983