Gil Scott-Heron / fot. Gil Scott-Heron (oficjalna strona wykonawcy)

Gil Scott-Heron


kraj: USA
gatunek: jazz, blues, funk, rap, soul
dekady: 1970, 1980, 1990, 2000
Gil Scott-Heron to amerykański poeta, preformer i muzyk. Ze względu na swój specyficzny styl śpiewania uważany za jednego z prekursorów stylu rap.

Gil Scott-Heron to barwna postać w świecie sztuki. Zaczynał od gry w blusowym zespole Black & Blues już w czasie studiów na Uniwersytecie Lincolna. Uczelni tej jednak nie skończył. W 1969 roku wziął rok przerwy od nauki i grania i napisał oraz wydał dwie nowele: „The Vulture” i „The Nigger Factory”.

Jako piosenkarz zadebiutował w 1970 albumem roku „Small Talk at 125th and Lenox”. Na płycie znalazło się 15 utworów z mocnym polityczno-społecznym przesłaniem. Gil krytykował konsumpcjonizm bogatych i ignorancje klasy średniej, a także hipokryzje Czarnych rewolucjonistów, homofobię oraz ogólną nietolerancję. Takie tematy na stałe znalazły miejsce w jego twórczości.

Kolejne albumy wydawał w dość krótkich odstępach czasu. „Pieces of a Man” ukazał się w rok po debiucie, a „Free Will” zaledwie kolejny rok później. Przy obu współpracował z Brianem Jacksonem, kolegą jeszcze z czasów Black & Blues.

Choć najsłynniejsza kompozycja artysty, „The Revolution Will Not Be Televised” pochodzi z jego drugiego albumu, to za opus magnum Gila uważa się wydawnictwo „Winter in America”. Krytycy docenili płytę za nieszablonowe połączenie bluesa, soulu, funku, jazzu i hip-hopu, na który składały się specyficzne melorecytacje Gila.

Jackson został stałym współpracownikiem Scott-Herona. W latach 70. i 80. razem przygotowali kilka albumów, zarówno studyjnych jak i koncertowych. Wszystkie zawierały piosenki poświęcone tematyce społecznej, którą Gil mocno zasygnalizował już na swoim debiucie - walce z rasizmem, wojnami i nierównością społeczną. Przez niektórych krytyków do dziś nazwany jest z tego powodu „ojcem chrzestnym politycznego rapu”.

W pierwszych latach dwudziestego pierwszego wieku Scott-Heron miał przymusową przerwę w działalności artystycznej spowodowaną pobytem w więzieniu za posiadanie kokainy oraz różnego rodzaju kłopotami zdrowotnymi. W roku 2006 przyznał się, że jest nosicielem wirusa HIV.

Po opuszczeniu więzienia, mimo choroby, zaczął na nowo występować. W 2010 roku, po szesnastu latach od ostatniego studyjnego albumu, wydał swoją 15 w dorobku płytę.

Album „I'm New Here” ukazał się nakładem XL Recordings i odsłonił całkowicie nowe oblicze muzyka. Ciepłe brzmieniowo, ale ostre w przekazie kompozycje, będące w latach 70. i 80. znakiem rozpoznawczym Gila, zastąpiły chłodne, depresyjne nagrania oddające samotność doświadczonego życiem artysty.

Artysta zmarł nagle 27 maja 2011 roku w Nowym Jorku. Muzyk trafił do szpitala kiedy zachorował po podróży do Europy. W 2006 roku Amerykanin przyznał się, że jest nosicielem wirusa HIV.

Oficjalna strona:
http://gilscottheron.net/
Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Chillout

I'm New Here
I'm New Here
1. On Coming From A Broken Home (Pt. 1) • 2. Me And The Devil • 3. I'm New Here • 4. Your Soul And Mine • 5. Parents (Interlude) • 6. I'll Take Care Of You • 7. Being Blessed (interlude) • 8. Where Did The Night Go • 9. I Was Guided (Interlude) • 10. New York Is Killing Me • 11. Certain Things (Interlude) • 12. Running • 13. The Crutch • 14. I've Been Me (Interlude) • 15. On Coming From A Broken Home (Pt. 2)