R.E.M.

R.E.M.


kraj: USA
gatunek: alternatywny rock
dekady: 1980, 1990, 2000

biografia

Można powiedzieć, że R.E.M. wyznaczyli punkt w historii muzyki, kiedy post-punk przekształcił się w alternatywnego rocka. Wraz z ukazaniem się ich pierwszego singla "Radio Free Europe" w 1981 roku, gitarowy pop powrócił do podziemia i stał się muzyką garażową, podobnie jak hardcore lub punk.

Zanim w 1980 roku w Athens, w Georgii powstał zespół R.E.M., Mike Mills (gitara basowa) i Bill Berry (perkusja) znali się już ze szkoły średniej i grali wspólnie w kilku kapelach. W 1980 Michael Stipe (wokal) był studentem uniwersytetu w Athens i bardzo często odwiedzał sklep muzyczny Wuxtry, gdzie pracował Peter Buck (gitara). Kiedy okazało się, że wszyscy panowie mają podobne poglądy i zainteresowania postanowili razem grać. Początkowo były to występy dla przyjaciół oraz koncerty garażowe. Nazywali się wtedy Twisted Kites. Jednak już w lecie 1980 roku zmienili nazwę na R.E.M.

Przez następny roku chłopaki dużo grali głownie w małych klubach i garażach, wykonując covery znanych kawałków rockowych i punkowych. Jednocześnie doskonalili umiejętności. W ten sposób Peter Buck powoli tworzył charakterystyczne brzmienie grupy, a Stipe dał się poznać jako autor głębokich, wieloznacznych tekstów.

Latem 1981 roku, R.E.M. zarejestrowali singiel "Radio Free Europe". Piosenka stała się hitem w uniwersyteckim radiu i została wyróżniona nagrodą lokalnej gazety. Zwróciła też uwagę dużej wytwórni promującej muzykę niezależną I.R.S. Records, z którą grupa podpisała kontrakt w 1982 roku. Niebawem ukazała się EP-ka "Chronic Town". Tytułowy utwór został bardzo dobrze przyjęty, torując drogę debiutanckiemu albumowi "Murmur", który ukazał się w 1983 roku. Magazyn "The Rolling Stone" określił tę płytę jako najlepszy album roku.

W 1984 ukazał się drugi longplay R.E.M. "Reckoning", którego promocji towarzyszyła duża trasa koncertowa, dzięki czemu zespół stał się znany w środowiskach undergroundowych w całych Stanach. Już w 1985 roku zaczęły powstawać kapele naśladujące styl i brzmienie R.E.M., jak choćby Game Theory czy The Rain Parade.

Następny krążek "Fables of the Reconstruction" (1985) przyniósł cięższe i bardziej mroczne brzmienie. W tym czasie dało się dostrzec również duże zmiany u członków zespołu, przede wszystkim u Stipe'a. Jego "dziwne" zachowanie sceniczne stało się jeszcze dziwniejsze, bardzo wychudł i zafarbował włosy na blond, a także jednocześnie nosił niezliczoną ilość ubrań.

Kiedy sprzedaż "Fables of the Reconstruction" osiągnęła 300 tysięcy egzemplarzy w USA, zespół zdecydował się nagrać kolejną płytę, tym razem z producentem Donem Gehmanem. "Lifes Rich Pageant" ukazała się w 1986 roku i cieszyła się pozytywnymi ocenami publiczności i krytyków. Kilka miesięcy później formacja zdecydowała się wydać płytę z utworami ze stron "b" singli. Kolekcja "Dead Letter Office" premierę miała wiosną 1987 roku.

Kiedy R.E.M. w 1987 roku nagrali swój piąty "Document", mogli już szczycić się szeroką rzeszą fanów i dużą popularnością. Płyta dotarła do US Top Ten i zyskała status platynowej. Sukcesowi przysłużył się singiel "The One I Love", który zdobył popularność również w Europie. W następnym roku płyta "Green" powtórzyła sukces poprzedniczki, stając się podwójnie platynową. Po trasie koncertowej promującej krążek R.E.M. zrobili sobie dłuższy odpoczynek od wspólnego grania i zaangażowali się w projekty solowe.

Rok 1991 to siódmy longplay w historii zespołu Out of Time, który od razu plasował się na pierwszych miejscach zestawień po obu stronach oceanu. Pilotujący go singiel "Losing My Religion" stał się megahitem grupy, a album "Out of Time" w samych Stanach rozszedł się w ponad 4 milionach egzemplarzy. Następny rok to następny krążek formacji, zatytułowany "Automatic for the People". Na czterokrotnie platynowej płycie znalazły się jedne z największych przebojów R.E.M. - "Drive", "Man on the Moon" i "Everybody Hurts".

W 1994 roku na rynku pojawiła się rockowa płyta "Monster". Album, na którym wyraźnie słychać powrót do muzycznych korzeni, zyskał ogromną popularność w USA i w na Starym Kontynencie, a R.E.M. wyruszyli na pierwszą od 1988 roku, trasę koncertową. Po dwóch miesiącach grania u Billa objawił się tętniak mózgu. Na szczęście po natychmiastowej operacji i miesięcznej rekonwalescencji powrócił do zdrowia. Niestety wkrótce operacji musiał poddać się Mills, a miesiąc później Stipe znalazł się na stole chirurgicznym z powodu przepukliny. Pomimo tych wszystkich problemów, trasa okazała się sukcesem, a grupa rozpoczynała prace nad nowym materiałem.

Płyta "New Adventures in Hi-Fi" z września 1996, debiutowała na 2. miejscu w Stanach i na 1. w Wielkiej Brytanii, jednak nie powtórzyła sukcesu poprzedniczek i zyskała jedynie status platyny. W październiku 1997 media obiegła wiadomość, że Bill Berry definitywnie opuszcza grupę. Trio podjęło jednak prace nad następną płytą, zastępując perkusję Berry'ego elektroniką. W ten sposób w 1998 roku światło dzienne ujrzał album "Up", który jednak nie znalazł uznania w oczach fanów.

Blisko rok zajęło przygotowanie następnego wydawnictwa - "Reveal". Tym razem zdecydowali się pracować poza USA: wyjechali do Vancouver, następnie do Dublina, a całość zmiksowali w Miami. Stipe'a, Bucka i Millsa, wspierali ci sami muzycy, którzy grali z nimi podczas tournee w 1999 roku.

Pod koniec września 2003 roku, ukazała się kolejna w historii kompilacja największych przebojów zespołu. Płyta "In Time: The Best of R.E.M.: 1988-2003" zawierała utwory nagrane po 1988 roku, ale znalazły się tam także dwie nowe kompozycje grupy: "Animal" oraz "Bad Day". Ten ostatni utwór ukazał się na singlu pilotującym wydawnictwo.

W październiku 2004 roku ukazała się kolejna studyjna płyta grupy "Around The Sun". Jest to pierwszy album R.E.M. nagrany z nowym perkusistą Billem Refilnem (wcześniej występującym w Ministry). Wydawnictwo zawiera dwanaście premierowych kompozycji plus znaną jedynie z internetu piosenkę "Final Straw", nagraną przez zespół po terrorystycznym ataku na Nowy Jork 11 września 2001 roku. Gościnnie w utworze "The Outsider" pojawia się rapper Q-Tip.

Cztery lata po płycie "Around The Sun" ukazał się nowy album. "Accelerate" to powrót do nieco cięższych brzmień, tworzonych na bazie ostrych, energetycznych gitar. Album wyprodukował Jacknife Lee (który współpracował m.in. z U2 przy nagrodzonym statuetką Grammy albumie "How To Dismantle An Atomic Bomb", a także przy wydawnictwach Editors, Bloc Party, Kasabian, The Hives i Snow Patrol). Nagrania trwały zaledwie 9 dni, a wokalista Michel Stipe przyznał, że w historii zespołu nigdy nie zdarzyło się wcześniej, by materiał zarejestrowano tak szybko. Jedynie utwór "I'm Gonna DJ" pochodzi z sesji do "Around The Sun" (ostatecznie nie znalazł się na tamtym albumie). Singlem była piosenka "Supernatural Superserious".

Po prawie trzech latach, grupa R.E.M. zaprezentowała piętnasty album studyjny. Zespół pracował nad "Collapse Into Now" w studiach Blackbird w Nashville, w Hansa Studios w Berlinie, gdzie irlandzkie U2 nagrało "Achtung Baby", David Bowie "Heroes", a Iggy Pop "Lust For Life", i w Music Shed w Nowym Orleanie. Grupę z Athens w stanie Georgia wspomogli między innymi Patti Smith, Eddie Vedder (wokalista Pearl Jam), Peaches, gitarzysta i wieloletni współpracownik Patti Smith Lenny Kaye oraz Joel Gibb (frontman znany z formacji The Hidden Cameras). Do promocji wybrano utwór "Discoverer". Brzmienie 12 piosenkom na płycie wraz z Michaelem Stipe'em, Peterem Buckiem i Mike'em Millsem nadał laureat Grammy i współproducent "Accelerate" Jacknife Lee.

Zespół jednak nie zdecydował się promować nowego albumu podczas trasy koncertowej. 21 września za pomocą własnej strony internetowej ogłosili, że kończą współpracę i zamykają działalność R.E.M.

Oficjalna strona:
http://www.remhq.com
Graj!