John Mayer / fot. oficjalna strona artysty

John Mayer


kraj: USA
gatunek: rock, blues, pop rock, blues rock
dekady: 1990, 2000
Prawdziwe nazwisko - John Clayton Mayer. Amerykański wokalista oraz gitarzysta z kręgu bluesa i rocka. Założyciel zespołu John Mayer Trio. Zaangażowany w działalność ekologiczną oraz polityczną na rzecz Tybetu.

Urodził się 16 października 1977 roku w nauczycielskiej rodzinie w Bridgeport, w Connecticut, gdzie skończył Berklee College of Music i zaprzyjaźnił się z przyszłą gwiazdą tenisa - Jamesem Blakem. Prawdziwa fascynacja muzyką rozpoczęła się od filmu „Powrót do przyszłości”, a szczególnie od słynnej sceny gitarowego występu głównego bohatera Marty’ego McFly’a, granego przez Michaela J. Foxa. Mayer miał wtedy 13 lat. Niedługo potem dostał swoją pierwszą gitarę, a sąsiad podarował mu kasetę Steviego Raya Vaughana i od tego czasu chłopiec zaczął pilnie zgłębiać tajniki bluesowego grania. Pomimo zastrzeżeń swoich rodziców – nie zaprzestał nauki i po blisko dwóch latach ćwiczeń zaczął grywać w bluesowych barach. Na początku występował sam, potem należał do grupy Villanova Junction. W wieku 16 lat spotkał swoją pierwszą miłość i natchnienie - Annie Averill. Rok później stwierdzono u niego arytmię serca i wysłano na tydzień do szpitala. Jak później stwierdził filozoficznie, był to moment, w którym narodził się jako artysta. Niedługo potem choroba nasiliła się do tego stopnia, że musiał zaczął przyjmować systematycznie leki, a ataki niestety pojawiają się do dziś.

Po maturze pracował przez piętnaście miesięcy na stacji benzynowej, by zarobić na wymarzoną gitarę – Stratocastera sygnowanego imieniem swojego idola - Steviego Raya Vaughana.

Mając lat dziewiętnaście dostał się na Berklee College of Music w Bostonie. Po dwóch semestrach zrezygnował ze studiów, pod wpływem swojego przyjaciela Claya Cooka, który w 1997 roku przekonał go do przeprowadzki do Atlanty w Georgii. Niedługo potem obaj założyli zespół LoFi Masters i zaczęli występować zarobkowo w okolicznych klubach i kawiarniach. Szybko okazało się jednak, że Mayer woli być solistą, tym bardziej, że brzmienie duetu, niebezpiecznie wg niego, zaczęło skręcać w kierunku popowym.

Z pomocą lokalnego producenta i inżyniera dźwięku – Glenna Matullo – Mayer nagrał swoją pierwszą EPkę „Inside Wants Out”, a sukces komercyjny przyniósł mu singiel „No Such Thing”. Wydawnictwo zawierało w sumie osiem utworów. Niedługo potem artysta rozpoczął tournee po okolicznych stanach.

Swoją pozycję na rynku muzycznym zaczął budować w marcu 2000 roku od pojawienia się w South by Southwest, w którym zwrócił na siebie uwagę wytwórni Aware Records. Podpisał z nią kontrakt w na początku 2001 roku wydał dostępny jedynie w internecie album „Room for Squares”. Niedługo potem, na skutek fuzji Aware z Columbią Records – wszyscy artyści z tej pierwszej – przeszli w posiadanie Columbii, która zremisowała i ponownie wydała debiutanckie wydawnictwo artysty z dołączonym utworem „3x5” już w formie tradycyjnej. Longplay został bardzo dobrze przyjęty na rynku.

Rok później otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Best Male Pop Vocal Performance za utwór „Your Body Is a Wonderland”. W tym samym roku pojawił się zapis jego koncertu w Alabamie, zatytułowany „Any Given Thursday”. Zagrał na nim wcześniej niepublikowane utwory, jak „Man on the Side” (napisany wspólnie z Cookiem) oraz „Something's Missing”. Wydawnictwo trafiło bardzo szybko na siedemnaste miejsce zestawienia Billboard 200.

W 2003 roku na rynku pojawiła się sygnowana przez artystę - gitara „OM-28 John Mayer”. Fender Stratocaster wyszedł w limitowanej serii 404 egzemplarzy. Kolejne serie pojawiły się w 2005, 2006 i 2007 roku.

Jego drugi album – „Heavier Things” (2003) również zebrał bardzo pochlebne recenzje i odniósł komercyjny sukces, mimo, że nie sprzedawał się tak dobrze, jak poprzednik. Za singla „Daughters” zdobył Grammy w kategorii Song of the Year, zwyciężając takich konkurentów, jak Alicia Keys i Kanye West. Nagrodę zadedykował swojej babci, która zmarła w maju 2004 roku. Zgarnął wyróżnienie także w kategorii Best Male Pop Vocal Performance za utwór „Your Body Is a Wonderland”, pokonując Elvisa Costello, Prince’a oraz Seala. W tym samym roku rozpoczął po raz kolejny tournee po USA. Niedługo potem ukazało się wydawnictwo „The Best Of”, na którym znalazł się cover „Inner City Blues (Make Me Wanna Holler)” Marvina Gaye'a.

W 2005 roku nawiązał współpracę z B.B. Kingiem i Erickiem Claptonem oraz jazzmanem Johnem Scofieldem. Wziął też udział w tournee legendy gatunku – Herbiem Hancockiem. Choć miał reputację wrażliwego piosenkarza i autora tekstów – teraz był postrzegany także jako świetny gitarzysta akompaniujący, w którego grze słychać manierę Jimiego Hendrixa, Roberta Craya, Freddiego Kinga, czy, i co było dla niego największym komplementem, jego idola - Steviego Raya Vaughana.

Na wiosnę 2005 roku założył zespół - John Mayer Trio. W zespole znalazł się basista Pino Palladino oraz perkusista Steve Jordan. W październiku trio otworzyło klubową trasę koncertową Rolling Stones, a w listopadzie wydało album live „Try!”. Po tych wydarzeniach formacja zrobiła sobie przerwę artystyczną. Na jesieni 2006 roku Mayer zapowiedział ich wejście do studia i pracę nad przyszłym longplayem.

W 2006 roku został uhonorowany nagrodą Hal David Starlight. W tym samym roku wydał swój, jak na razie, ostatni krążek - „Continuum”, w wyraźnie bluesowym klimacie, choć z ciekawymi elementami groove’u i funky. Produkcją zajął się Mayer oraz Steve Jordan. Pierwszym singlem był „Waiting on the World to Change”, który zadebiutował na 25. miejscu w zestawieniu Billboard 100. W październiku tego roku nagrał sesję Abbey Road Studios.

Oprócz wspomnianej udanej współpracy z bluesmanami - zaczął pracować także z artystami spod znaku R&B oraz rapu – Kanyem Westem w jego „Bittersweet Poetry” oraz Jayem-Z i Nelly.

W 2007 roku otrzymał dwie nagrody Grammy - w kategorii Best Pop Song, tym razem za utwór „Waiting on the World to Change” oraz w kategorii Best Pop Album za „Continuum”.

W lutym tego roku, wystąpił na jednej scenie razem z Johnem Frusciante (Red Hot Chili Peppers) oraz Derekiem Trucksem. Nazwany został jednym z „Nowych Bogów Gitary”, a referencje otrzymał od samego Claptona. Dodatkowo, znalazł się w zestawieniu 100 Najbardziej Wpływowych Ludzi Roku. W listopadzie pojawiła się reedycja krążka „Continuum” z coverem Raya Charlesa „I Don't Need No Doctor”, w grudniu podczas rozdania nagród Grammy wystapił na scenie wspólnie z Alicią Keys. 1 lipca 2008 roku wydał „Where the Light Is” - koncert z Nokia Theatre.

W 2002 roku założył fundację „Back To You”, organizację non – profit skupioną na problemach opieki zdrowotnej, ochrony dzieł sztuki oraz przede wszystkim globalnego ocieplenia. Zasilana jest z ekskluzywnych aukcji, na których pod młotek trafiają gitary artysty, jego podkoszulki oraz podpisane płyty CD. Jest zwolennikiem zmiany stylu życia całych społeczeństw, alternatywnych źródeł energii, czy przestawienia się na paliwo ulegające biodegradacji. Jest również żywo zaangażowany w działalność Dalaj Lamy na rzecz Tybetu, czemu dał wyraz pojawiając się w projekcie „Songs for Tibet”.

Swoją karierę oparł nie tylko na muzyce oraz działalności ekologicznej – również pisze, między innymi dla magazynu Esquire’a, w którym od lipca 2004 roku ma kolumnę „Lessons with John Mayer”. Artykuły cieszą się wielkim powodzeniem, bowiem gitarzysta pisze je z wrodzonym poczuciem humoru i w przystępny sposób tłumaczy zawiłości gry na instrumencie.

Jest również niezwykle aktywny w sieci – pisze bloga na swoim profilu w MySpace, oficjalnej stronie oraz prowadzi fotobloga na sponsorowanej przez jedną z firm produkujących aparaty fotograficzne stronie.

A z ciekawostek – uwielbia tatuaże, kolekcjonuje zegarki oraz trampki.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF RockRMF LoveRMF BluesRMF Styl

Battle Studies
Battle Studies
1. Heartbreak Warfare • 2. All We Ever Do Is Say Goodbye • 3. Half of My Heart (feat. Taylor Swift) • 4. Who Says • 5. Perfectly Lonely • 6. Assassin • 7. Crossroads (Robert Johnson cover) • 8. War of My Life • 9. Edge of Desire • 10. Do You Know Me • 11. Friends, Lovers or Nothing
Where The Light Is: John Mayer Live In Los Angeles
Where The Light Is: John Mayer Live In Los Angeles
1. Neon (Acoustic Set) • 2. Stop this train (Acoustic Set) • 3. In your atmosphere (Acoustic Set) • 4. Daughters (Acoustic Set) • 5. Free fallin (Acoustic Set) • 6. Everyday I have the blues (Trio set) • 7. Wait until tomorrow (Trio set) • 8. Who did you think I was (Trio set) • 9. Come when I call (Trio set) • 10. Good love is on the way (Trio set) • 11. Out of my mind (Trio set) • 12. Vultures (Trio set) • 13. Bold as love (Trio set)
Continuum
Continuum
1. Waiting on the World to Change • 2. I Don't Trust Myself (With Loving You) • 3. Belief • 4. Gravity • 5. The Heart of Life • 6. Vultures • 7. Stop This Train • 8. Slow Dancing in a Burning Room • 9. Bold as Love (The Jimi Hendrix Experience cover) • 10. Dreaming with a Broken Heart • 11. In Repair • 12. I'm Gonna Find Another You
Heavier Things
Heavier Things
1. Clarity • 2. Bigger Than My Body • 3. Something's Missing • 4. New Deep • 5. Come Back to Bed • 6. Home Life (David LaBruyere/John Mayer) • 7. Split Screen Sadness • 8. Daughters • 9. Only Heart • 10. Wheel
Any Given Thursday
Any Given Thursday
Disc: 1 • 1. 3x5 • 2. No Such Thing • 3. Back To You • 4. City Love • 5. Something's Missing • 6. Lenny/Man On The Side • 7. Message In A Bottle • 8. Love Song For No One • Disc: 2 • 1. Why Georgia • 2. You Body Is A Wonderland • 3. My Stupid Mouth • 4. Covered In Rain • 5. 83 • 6. Comfortable • 7. Neon
Room For Squares
Room For Squares
1. No Such Thing • 2. Why Georgia • 3. My Stupid Mouth • 4. Your Body Is A Wonderland • 5. Neon • 6. City Love • 7. 83 • 8. 3x5 • 9. Love Song For No One • 10. Back To You • 11. Great Indoors • 12. Not Myself • 13. Unknown • 14. St. Patrick's Day
Belief  2006
City Love  2001
Daughters  2003
Dreaming with a Broken Heart  2006
Friends, Lovers Or Nothing  2009
Half Of My Hearth  2009
Heartbreake Warfare  2009
Message In A Bottle  2003
No Such Thing  2001
Perfectly Lonely  
Who Says  2009
Your Body Is A Wonderland  2001