Sonic Youth

DeMarinis szybko jednak opuściła grupę, a Sonic Youth nagrali debiutancką EPkę. Po jej wydaniu na miejsce Edsona przyszedł Bob Bert i w takim składzie powstał pełnowymiarowy album zatytułowany „Confusion Is Sex”. Po europejskiej trasie koncertowej wyszedł minialbum „Kill Yr Idols”.

W czasie negocjacji kontraktu z wytwórnią zespół wydał „Sonic Death: Sonic Youth Live”, dostępną wyłącznie na kasetach magnetofonowych. Po podpisaniu umowy z Blast First, grupa wydała album „Bad Moon Rising” w 1985 roku. Po kolejnej EPce – „Death Valley ‘69” doszło do kolejnej zmiany w zespole – tym razem Berta zastąpił Steve Shelley.

Sonic Youth zmienili następnie wytwórnię na SST i pod jej szyldem wydali w 1986 roku album „EVOL”. To wydawnictwo w połączeniu z kolejnym – zatytułowanym „Sister” – przyczyniło się do wzrostu popularności grupy.

Przełomem okazał się z kolei następny album wydany już dzięki Enigma Records – „Daydream Nation”. Na nim właśnie znalazł się jeden z największych przebojów Sonic Youth – „Teenage Riot”. Mimo że zespół był już wtedy bardzo popularny, Enigma zbankrutowała, a wydawnictwo znalazło się w niewielu sklepach. Dopiero wtedy Sonic Youth podjęli decyzję o przeniesieniu się do większej wytwórni – DGC. Zrobili to w 1990 roku.

Jeszcze w tym samym roku ukazał się kolejny album – „Goo”. Stał się on pierwszym wydawnictwem, które weszło do zestawienia Top 100, a Neil Young zachwycony zespołem zaprosił Sonic Youth do otwierania swoich koncertów.

Druga płyta wydana w dużej wytwórni to „Dirty”, która brzmiała podobnie do grunge’owych wydawnictw Nirvany i Mudhoney. Album szybko osiągnął sukces, zyskując status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych, a pchodzące z krążka nagrania „100%”, „Youth Against Facism” czy „Sugar Kane” szybko stały się przebojami alternatywnej sceny rockowej.

W 1994 roku mogliśmy posłuchać kolejnego wydawnictwa Sonic Youth. „Experimental Jet Set, Trash and No Star” – podobnie jak poprzedni album - produkował Butch Vig, który pomagał wcześniej Nirvanie przy albumie „Nevermind”.

Zespół osiągnął tak wielką popularnośś, że pozwolił sobie na wybudowanie własnego studia nagraniowego, a nawet założenie wytwórni - SYR. Pełnowymiarowe albumy „Washing Machine” i „A Thousand Leaves” wydawało dalej DGC, ale EPki wydawał już sam zespół.

„NYC Ghosts & Flowers” to kolejne dzieło grupy. Tym razem z muzykami współpracował Jim O’Rourke, który później stał się pełnoprawnym członkiem grupy.

Sonic Youth powrócili w 2002 roku z albumem „Murray Street”, a dwa lata później ukazało się wydawnictwo „Sonic Nurse”. Po jego wydaniu O’Rourke odszedł z zespołu, który już w czteroosobowym składzie wydał „SYR 6”.

Ostatni jak do tej pory album zespołu to „Rather Ripped” z 2006 roku.