U.D.O.

Pierwsze dwa albumy: "Animal House" z 1988 roku oraz "Mean Machine" z 1989 były bez wątpienia przykładem czystego heavy metalu i kontynuacją muzycznej drogi wyznaczonej przez Accept na płycie "Russian Roulette" z 1986 roku. Rzesza fanów, po rozpadzie tej grupy i sformowaniu U.D.O., szybko znalazła nowych idoli.

W 1990 roku, podczas nagrania trzeciej płyty "Faceless World" grupa po raz pierwszy wykorzystała instrumenty klawiszowe, a krążek okazał się najlepiej sprzedającym się albumem U.D.O. Rok później na rynek trafiła kolejna produkcja „Timebomb”, po wydaniu której zespół na 3 lata zawiesił działalność, a jego lider wrócił do reaktywowanego Accept, by nagrać z tą formacją trzy kolejne płyty.

Po rozwiązaniu drugiego wcielenia Accept, Dirkschneider powrócił do koncepcji U.D.O. w 1996 roku. Rok później ukazała się płyta "Solid". W magazynie "Rock Hard" płyta utrzymywała się przez ponad rok na liście najlepszych albumów. Od tego czasu zespół nagrał 8 kolejnych krążków: "No Limits" (1998), "Holy" (1999), "Man And Machine" (2002), "Thunderball" (2004), "Mission No. X" (2005), "Mastercutor" (2007 roku), "Dominator" (2009) oraz "Rev-Raptor z 2011 roku. Pierwotnie album ten miał ukazać się w styczniu, lecz ze względu na kopłoty zdrowotne gitarzysty, premierę przesunięto na maj.

U.D.O. zrealizował jak dotąd 13 albumów studyjnych, 3 koncertowe: "Live from Russia" (2001), "Nailed To Metal - The Missing Tracks" (2003) i "Mastercutor Alive" (2008), oraz 2 kompilacje: "Best Of" (1999) i "Metallized" (2007). Na rynku są również 2 wydawnictwa DVD zespołu: "Nailed To Metal - The Complete History" z 2003 roku oraz wydane rok później "Thundervision".