Cesária Évora

Przełomem w jej karierze okazało się spotkanie producenta José da Silvy, wywodzącego się z Capo Verde. W efekcie obydwoje nawiązali długotrwałą i owocną współpracę. W 1988 roku wydała we Francji swoją pierwszą, dojrzałą płytę, „La Diva aux pieds nus” (1988), a dwa lata później ukazał się longplay „Distino di Belita”.

W 1991 roku pojawił się całkowicie akustyczny album „Mar Azul” i to właśnie za jego sprawą, przylgnęło do artystki miano „Bosonogiej Divy”. W następnym roku do sklepów trafił krążek „Miss Perfumado”, który szybko pokrył się złotem. Na płycie znalazły się dwa wielkie przeboje wokalistki – nagranie tytułowe oraz kompozycja „Sodade”.

W 1995 roku fan mogli cieszyć się kolejnym wydawnictwem Évory, zatytułowanym „Cesária”. Dwa lata później na rynku ukazał się longplay „Cabo Verde”. Obie płyty otrzymały nominacje do Grammy, zaś samą piosenkarkę okrzyknięto muzycznym odkryciem lat 90. Ten wzrost popularności przełożył się na propozycję profesjonalnego kontaktu z dużą wytwórnią płytową, BMG. To własnie pod jej skrzydłami, wydała w następnych latach kolejne krążki, „Café Atlantico”(1999) oraz „Sâo Vicente di Longe” (2001).

W 2003 roku światło dzienne ujrzał album „Voz d'Amor”, nagrodzony Grammy w kategorii World Music. Trzy lata później do sprzedaży trafił longplay zatytułowany „Rogamar”. W 2007 roku nominowano ją do Victoires de la Musique, a z rąk prezydenta Francji otrzymała Order Legii Honorowej, będący najwyższym odznaczeniem państwowym.

Najnowszą pozycją w jej dyskografii jest płyta „Nha Sentimento” z października 2009 roku.

Évora znana jest z szeroko zakrojonej działalności charytatywnej, wspiera w swej ojczyźnie młodych muzyków, pomaga im się przebić w trudnym show businessie. Stara się nagłaśniać problemy Afryki, w tym ogromne zadłużenie i tak już biednych państw, szerzący się AIDS, budowę wiosek dla bezdomnych dzieci, a także świadomą ekologię i ochronę środowiska. Ponadto jest ambasadorem przy ONZ do Spraw Światowego Programu Żywnościowego.

Na swoim koncie ma także udział w tworzeniu ścieżki dźwiękowej do filmów, między innymi Emira Kusturicy („Ederlezi”) oraz Alfonso Cuaróna („Great Expectations”). Współpracowała z takimi artystami, jak Charles Aznavour, Kayah oraz Salifem Keitą.

Lokalna patriotka. Śpiewa tylko po kreolsku, wyjątek robi czasem dla portugalskiego. Bisuje tylko raz.