Coasters / fot. oficjalna strona zaspołu

Coasters


kraj: USA
gatunek: R&B, rock and roll
dekady: 1950, 1960
Słuchaj w radiach:

RMF 50sRMF Groove

biografia

Afroamerykańska grupa wokalna z lat 50. i 60. śpiewająca R&B i rock and rolla. Prekursorzy groteski rockowej, łączyli solidnie skomponowaną muzykę z humorystycznymi tekstami, wykorzystując wielogłosowe harmonie wokalne. Na scenie często używali komicznych środków wyrazu do przedstawiania swojej twórczości – byli później wielokrotnie naśladowani. Ich największe przeboje to „Yakety Yak”, Poison Ivy” i „Charlie Brown” – utwory te wykonywali później Manfred Mann, The Hollies i Rolling Stones. W 1987 roku zostali wprowadzeni do Rock and Roll Hall of Fame.

Zespół powstał w 1955 roku na bazie grupy The Robins, w skład której wchodzili Bobby Nunn i Carl Gardner (grupa działała w latach 1954-1955). Później do muzyków dołączyli jeszcze Billy Guy i Leon Hughes (w kilku wczesnych nagraniach zastępował go Young Jessie) oraz gitarzysta Adolph Jacobs – ten nie zagrzał jednak długo miejsca w zespole i odszedł w 1959 roku.

Piosenki dla Coasters pisała spółka kompozytorska Jerry Leiber i Mike Stoller. Współpraca zespołu z duetem producenckim przyniosła natychmiastowy sukces. Wspólnie udało im się nagrać wiele piosenek o humorystycznym charakterze, które stały się hitami i na stałe weszły do kanonu rock and rolla. Ich pierwszym wielkim hitem było „Down In Mexico” z 1956 roku. Nagrana ponownie we wczesnych latach 70. wersja została wykorzystana przez Quentina Tarantino w filmie „Death Proof”.

Rok później grupa zawojowała listy przebojów singlem „Young Blood/Searchin”, który utrzymywał się na listach przebojów przez trzynaście tygodni. Kolejnym wielkim przebojem było „Yakety Yak” – nagrane w Nowym Jorku, na którym pojawił się gościnnie saksofonista King Curtis. Nagranie dotarło do pierwszego miejsca krajowej listy singli. Sukces prawie udało się powtórzyć piosence „Charlie Brown” – ta osiągnęła drugą pozycję na tej liście.

W latach 60. grupa przechodziła różne zawirowania w składzie. Billy Guy pracował nad solowymi projektami, a jego miejsce podczas występów zajmował Vernon Harrell. Przez zespół przewinęli się jeszcze Earl "Speedo" Carroll (z grupy The Cadillacs), Ronnie Bright (basowy głos w utworze Johnny’ego Cymbalsa „Mr. Bass Man”), Jimmy Norman, i gitarzysta Thomas "Curly" Palmer. W 1966 roku podpisali kontrakt z wytwórnią Columbia Records, jednak nie udało im się już odzyskać pełnego blasku sławy.

Pełne prawa do używania nazwy Coasters miał Carl Gardner. Pomimo tego w latach 70. wiele różnych grup (często nie związanych w jakikolwiek sposób z zespołem) koncertowało pod tą nazwą. Gardner podejmował wiele prób, aby uniemożliwić im taką działalność.

W 1987 roku zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Ponadto w 1999 roku dołączyli do Vocal Group Hall of Fame. W 1994 roku Volkswagen wykorzystał w swojej reklamie piosenkę zespołu zatytułowaną „Sorry, But I’m Gonna Hale To Pass”. Utwór odniósł niewielki sukces w Niemczech.

W 2005 roku Carl Gardner postanowił przejść na muzyczną emeryturę. Jego miejsce w zespole zajął jego syn – Carl Gardner Jr. Obecny skład zespołu tworzą oprócz syna muzyka: Ronnie Bright, Alvin Morse, J.W. Lance, i gitarzysta Thomas Palmer. Działalność grupy jest pod ścisłym nadzorem Carla seniora. Zespół regularnie pojawia się w występach dla telewizji.

Dwóch członków najbardziej znanego składu grupy zginęło śmiercią tragiczną. Saksofonista King Curtis został śmiertelnie pchnięty nożem przez dwóch narkomanów przed swoim mieszkaniem w 1971 roku. Cornelius Gunter został zaś zastrzelony w garażu w Las Vegas w 1990 roku. Pozostali zrezygnowali z muzycznej kariery.

Graj!