RMF 90s • 20 lat RMF FM • RMF 2 • RMF 4 • RMF Hop Bęc Old School
Momentem przełomowym było spotkanie producenta Toniego Cottury, mającego wtedy na koncie udaną współpracę z taki sławami, jak Backstreet Boys, *NSYNC i Marky Mark.
W 1995 roku dołączył do projektu spod znaku euro dance - Darkness, za którym stał, oprócz Cottury także Bülent Aris. Efetem tego było nagranie piosenki „In My Dreams”, która stała się wielkim klubowym hitem. Mimo tego sukcesu – Nana nie czuł się komfortowo w tej stylistyce i postanowił odejść z formacji. Trzeba jednak dodać, że jego obecny pseudonim sceniczny – Darkman jest niewątpliwym nawiązaniem do tego okresu.
Rok później Cottura i Aris założyli wytwórnię Booya Music, która miała wydawać tak zwaną szeroko pojętą Czarną Muzykę. Pierwszym artystą, który zgodził się wydawać pod nowym szyldem był właśnie Nana. Jego singiel „Darkman” wszedł do top 10 na niemieckiej oficjalnej liście Media Control. Druga kompozycja – „Lonely” okrzyknięta została najlepszą piosenką spod znaku euro rapu, przez wiele tygodni okupując 1. miejsce europejskich list przebojów.
Swój pierwszy longplay, zatytułowany po prostu „Nana” ukazał się na rynku w 1997 roku. Nagrano go w najlepszym mainstreamowym stylu amerykańskiego rapu . Na płycie gościnnie pojawili się między innymi Jan van der Toorn oraz Alex Prince - artyści wydający w tej samej, co on wytwórni.
W maju następnego roku swoją premierę miał drugi album studyjny Nany – „Father”, który przyniósł takie hity, jak „Too Much Heaven” (cover zespołu Bee Gees) oraz „War”.
Pod koniec 1999 roku muzyk zaprezentował singiel „I Wanna Fly”, który jednak nie odniósł tak spektakularnego sukcesu, jak poprzednie dokonania artysty. Powstały jeszcze dwa albumy studyjne, które jednak z powodu skomplikowanych trudności prawnych nie ujrzały światła dziennego.
Na początku 2001 roku wydał niemieckojęzyczny krążek – „Du wirst sehen”, który nie spotkał się z akceptacją ze strony międzynarodowej rzeszy jego fanów. Single zapowiadające wydawnictwo nie chciały się sprzedawać i cały plan promocyjny legł w gruzach. Na żądanie wytwórni – wycofano się zupełnie z tego projektu.
Po ponad trzyletniej przerwie, w lecie 2004 roku Nana zaprezentował nowy materiał studyjny – „All Doors In Flight No. 7”, w którego nagraniu pomagali - Jan van der Toorn oraz Manuell. Tym razem longplay ukazał się nakładem wytwórni Darkman Records, założonej przez samego artystę. Dystrybucja odbywała się jedynie za pośrednictwem internetowej strony muzyka.
Rok później pojawił się na składance niezależnych DJ-ów - „Essenz Finezt”.
Na początku sierpnia 2008 roku wydał podwójny album „12 Y.O.”.
Na swoim koncie ma także dwie role - filmową – „Fernes Land Pa-ish” oraz teatralną, w sztuce „Schattenboxer”. Ponadto przez wiele lat był gospodarzem programu w Radiu NRJ, pracował także w hamburskim oddziale Universal Music oraz wytwórni EMI Music Publishing Germany. Wciąż produkuje i nagrywa muzykę. W swoich tekstach porusza problem relacji człowieka z Bogiem, rodziny oraz takich kontrowersyjnych tematów, jak rasizm i Holocaust.