Van Morrison

W latach 1964-66 był liderem grupy Them, która nagrała przebój "Gloria". Jako solista zadebiutował w 1967 roku albumem "Blowin’ Your Mind". Pochodzący z płyty przebój "Brown-Eyed Girl" i arcydzieło "T.B. Sheets." ustaliły jego wysoką pozycję artystyczną.

Dzięki kolejnym albumom, takim jak: "Astral Weeks", "Moondance", "His Band and the Street Choir", "Tupelo Honey" i "St. Dominic's Preview", na przełomie lat 60. i 70., został uznany z prawdziwego innowatora. W latach 80. nagrał kolejne płyty: "Inarticulate Speech of the Heart", "No Guru", No Method, No Teacher" i "Poetic Champions Compose", stanowiące zapis jego artystycznej i duchowej wizji.

Morrison powrócił do swoich celtyckich korzeni w 1988 roku nagrywając z The Chieftains płytę "Irish Heartbeat". W latach 90. współpracował ze swoimi idolami m.in. z Johnem Lee Hookerem, Mosem Allisonem, Georgiem Fame i mistrzami skiffle'a – Lonnie’m Doneganem i Chrisem Barberem. Morrison nagrał kilka znakomitych solowych płyt również w latach 90.: "Enlightenment" (1990), "Hymns to the Silence" (1991), "Days Like This" (1995), "The Healing Game" (1997), "The Philosopher's Stone" (1998), "Back on Top" (1999) i "Down the Road" (2002).