Coldplay

Piąta studyjna płyta jednego z najlepszych aktualnie zespołów rockowych na świecie. Melancholijne kompozycje, w których fortepian doskonale współbrzmi z gitarowymi riffami i charakterystyczny głos Chrisa Martina to nadal główne atuty ich muzyki. Na nowej płycie brytyjscy rockmani sięgają z jednej strony coraz odważniej po elektronikę (m. in. zaskakujący duet z Rihanną "Princess Of China") a z drugiej po oszczędną akustykę jak w "Us Agianst The World". Przy nagraniu płyty pomagał im legendarny Brian Eno, który współprodukował najlepsze płyty U2.

Następca bestsellerowego "X&Y" z 2005 roku, czwarty album studyjny w dorobku grupy przyniósł 10 utworów, które (choć stylem konsekwentnie utrzymują kierunek obrany przez Coldplay już na debiucie) brzmieniowo, nastrojowo i konstrukcyjnie odbiegały od wcześniejszych dokonań formacji. Zabiegi takie, jak częsta rezygnacja ze schematu zwrotka-refren-zwrotka, instrumentalne otwarcie krążka czy też poszerzone instrumentarium (kościelne organy, skrzypce) przydały niemal malarskiego kolorytu nieco mrocznym kompozycjom, często traktującym o samotności i śmierci. A skoro o malarstwie mowa - Chris Martin podjął decyzję o nadaniu tytułu nawiązującego do twórczości słynnej meksykańskiej malarki Fridy Kahlo po tym, jak na jednym z jej obrazów zobaczył zuchwałą sentencję oznaczającą pochwałę życia, zaś okładka to reprodukcja słynnego obrazu "Wolność wiodąca lud na barykady" autorstwa Eugene'a Delacroix. Za produkcjęalbumu odpowiadali: Brian Eno, Markus Dravs i muzycy Coldplay.

Zapis koncertów, jakie odbyły się w Horden Pavilion w Sydney 21 i 22 lipca 2003 roku.