Brian Eno

David Bowie jest muzykiem, wokalistą i kompozytorem, którego charakterystyczny wizerunek ewoluował przez wiele lat. Artysta z wyraźnym lekceważeniem obowiązujących stylów muzycznych i bez jakiejkolwiek konsekwencji łączy najbardziej nietypowe formy z tematami końca milenium, stając się jednym z najbardziej wyrazistych współczesnych postmodernistów.

Zespół Roxy Music, jeden z najoryginalniejszych wykonawców lat 70., grupa, która swoje inspiracje czerpała z mody, kina, pop artu i awangardy. Ubrani w dziwne, kolorowe stroje muzycy Roxy Music grali eksperymentalną wersję art rocka z domieszką pop. Zespół z powodzeniem łączył wizualny kicz z muzycznymi eksperymentami, które głęboko tkwiły w tradycji angielskiej muzyki popularnej.

Nikt nie zaprzeczy, że U2 ugruntował sobie pozycję jednego z największych zespołów w historii rocka. Co więcej, przez dwie dekady istnienia grupy żaden muzyk nie opuścił U2, nie dołączył też nikt nowy.

Bryan Ferry urodził się w 1945 roku w Anglii. Zaczynał jako wokalista w zespole the Banshees, następnie dołączył do Gas Board, aż w 1970 roku wraz z Grahamem Simpsonem założyli Roxy Music. Zespół odniósł ogromny sukces, a Ferry już w 1973 roku wydał pierwszy solowy album - "These Foolish Things".

King Crimson to zespół, który nie bez przyczyny uważany jest za największą legendę rocka progresywnego. Żadna inna grupa nie przeszła tylu metamorfoz, zmian składu zespołu, rozwiązań i reinkarnacji. Jednak muzyka King Crimson zawsze zachowywała doskonały poziom.

Grupa Talking Heads założona została w 1974 roku. Na początku grupa serwowała muzykę minimalistyczną, nerwowo-energetyczną. Podczas swojej działalności Talking Heads przeszli jednak niezwykłe zmiany, w swej twórczości doszli do art funku wzbogaconego melodyjnymi pop-rockowymi gitarami.

Blur to czołowy przedstawiciel tak zwanego Britpopu, nurtu wylansowanego w latach 90. głównie przez angielskie tygodniki muzyczne, który poza Wyspami Brytyjskimi nie zrobił wielkiej kariery. Zespół, na czele którego stoją: charyzmatyczny wokalista Damon Albarn i gitarzysta Graham Coxon, powstał w 1989 roku jako Seymour.

Zespół powstał w 1973 roku jako Neon Boys. Jego początkowy skład to Tom Verlaine, Billy Ficca i Richard Hell. Pod koniec roku dołączył do nich Richard Lloyd, a grupa zmieniła nazwę na Television.

Francuski projekt muzyczny, którego założycielem jest Anthony Gonzalez. Podczas koncertów obok frontmana występują także muzycy towarzyszący. Na swoim koncie mają miksering dla między innymi Bloc Party, Placebo, Depeche Mode czy Goldfrapp. Grają elektronikę, dream pop oraz shoegaze, będący odmianą rocka alternatywnego, który powstał pod koniec lat 80. w Wielkiej Brytanii. Protoplastą gatunku jest grupa My Bloody Valentine. Nazwa oznacza dosłownie „wpatrywanie się w buty”, co miało określać zachowanie gitarzystów na scenie, patrzących cały czas w dół, na efekty gitarowe. Z boku wyglądało to właśnie jak uporczywe wpatrywanie się we własne obuwie. Charakterystyczne dla tego stylu są – ściana gitarowego dźwięku oraz stosunkowo cichy i miękki wokal.

Angielska grupa muzyczna spod znaku alternatywnego rocka i elektroniki. Grają w składzie – Samuel Eastgate (Samuel Dust), Andrew Faley (Francis Dudley Dance), Sam Potter (Jack Paradise) oraz Ross Dawson (Red Dog Consuela). Niezwykle popularni wśród nastolatków.

Już w wieku 4 lat Matthew uczył się grać na skrzypcach i pianinie. Mając 16 lat koncertował z orkiestrami w całej Europie. Od ojca uczył się także obróbki dźwięku i tak narodził się pomysł, by muzykę klasyczną połączyć z elektroniką, zaś muzyk odkrył, że każdy dźwięk może być wyjątkowy.

Angielska grupa z kręgu muzyki elektronicznej, która w latach 90. spopularyzowała chillout oraz ambient house. W obecnym składzie występują - Alex Paterson oraz Thomas Fehlmann. Z powodu swoich występów scenicznych często porównywana do Pink Floyd.

Za tym pseudonimem kryje się szwedzki artysta spod znaku eklectroniki, acid techno i ambientu - Robert Leiner. Współpracował między innymi z Aphex Twinem. Jego muzyczne fascynacje to między innymi Tangerine Dream oraz Jean-Michel Jarre.

Brytyjski zespół spod znaku rocka progresywnego. Jeden z najważniejszych reprezentantów tak zwanej sceny Canterbury. W ostatnim składzie występowali - Andrew Latimer – (wokal, gitara, flet, klawisze, bas), Colin Bass (gitara basowa i akustyczna, klawisze), Denis Clement (instrumenty perkusyjne) oraz Ton Scherpenzeel (klawisze).

Włoski projekt grający mieszankę progresywnego i post rocka, z elementami ambientu. Obecnie występują w składzie – Giancarlo Erra (gitara prowadząca, wokal), Paolo Martelacci (klawisze), Paolo Vigliarolo (gitara akustyczna i rytmiczna), Alessandro Luci (gitara basowa) oraz Gigi Zito (perkusja). Wśród swoich muzycznych fascynacji wymieniali między innymi Pink Floyd, Porcupine Tree, Briana Eno i Genesis.

Szwedzki zespół grający progresywnego rocka. Nawiązują do tradycji gatunku z lat 70., a szczególnie dokonań King Crimson. Występują w składzie - Nicklas Barker (gitara, wokal), Anna Sofi Dahlberg (wiolonczela, klawisze), Jan Erik Liljeström (bas, wokal) oraz Peter Nordins (perkusja).

Grafik i kompozytor spod znaku minimal ambientu. Autor okładek płytowych, a także oprawy muzycznej czołówek programów telewizyjnych, filmów dokumentalnych i sztuk teatralnych. Znany z zespołu Futro. Założyciel industrialnej grupy Nemezis. Na swoim koncie ma współpracę między innymi z Gabą Kulką, Justyną Steczkowską, Noviką oraz Karoliną Kozak.

Richard Melville Hall czyli Moby urodził się w nowojorskim Harlemie w 1965 roku. Jednak niebawem wraz z matką przeniósł się do Darien, w stanie Connecticut. Jego pseudonim nie jest przypadkowy, ponieważ Richard jest spokrewniony z amerykańskim pisarzem, Hermanem Melvillem, autorem słynnej powieści "Moby Dick".

Amerykański kompozytor, klarnecista i saksofonista spod znaku awangardy i ambientu.

Norweska aktorka, piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka spod znaku muzyki eksperymentalnej. Jedyna córka słynnego saksofonisty jazzowego polskiego pochodzenia, Jana Garbarka. Wokalnie porównywana do Björk, choć jej muzyczne fascynacje to raczej Kate Bush, Brian Eno i Billie Holiday.

Szkocki muzyk spod znaku new wave, muzyki eksperymentalnej i alternatywnego rocka. Ikona pop kultury. W latach 1975-1991 wokalista legendarnej formacji Talking Heads. Na swoim koncie ma także współpracę między innymi z Seleną, a także muzykami Morcheeby i Devo.

Angielski zespół rockowy. Swoje największe sukcesy święcił w latach 90. Wylansował między innymi takie przeboje, jak „Sit Down” i „Laid”. Grali na wspólnej scenie między innymi z The Smiths, Stone Roses, Nirvaną, Radiohead, Third Eye Blind, The Corrs, Stereophonics oraz Coldplay. Po opuszczeniu w 2001 roku składu przez Tima Bootha – grupa reaktywowała się w 2007 roku, powracając z nowym albumem i trasą koncertową.

Autechre, czyli angielski duet Sean Booth i Rob Brown, od lat jest niekwestionowaną gwiazdą muzyki elektronicznej, znakiem firmowym kultowej wytwórni Warp. Ich muzykę zazwyczaj przyporządkowuje się do gatunku IDM (intelligent dance music), obejmującego eksperymentalne obszary elektroniki.

Brytyjskie trio spod znaku mieszanki IDM, techno i elektroniki. Obecnie występują w składzie - Ken Downie, Richard Dust i Martin Dust.

Naprawdę nazywa się Jeffrey Carl Rona. Amerykański kompozytor muzyki filmowej. Bliski współpracownik Hansa Zimmera. Na swoim koncie ma ścieżki dźwiękowe do takich obrazów, jak „The In Crowd” („Krąg Wtajemniczonych”) i „Urban Legends: Bloody Mary” („Ulice Strachu: Krwawa Mary”), a także dwie nagrody ASCAP.

Laurie Anderson to amerykańska artystka eksperymentalna, piosenkarka, plastyczka, reżyserka, pisarka, rzeźbiarka, kompozytorka i performerka.

Anna Calvi to brytyjska piosenkarka i autorka teksów. Ze względu na warunki wokalne, klimat kompozycji oraz muzyków, których dobiera do współpracy często porównywana jest do PJ Harvey.