Płyty

Perfekcyjnie skonstruowany, emocjonalny duet rozczarowanych sobą kochanków "Somebody That I Used To Know", nagrany przez tego trzydziestoletniego Australijczyka z nowozelandzką artystką Kimbrą, to jeden z największych przebojów przełomu roku na całym świecie. W jego intrygującym głosie słychać połączenie charyzmy i magnetyzmu Stinga z muzyczną wrażliwością Petera Gabriela. W jego piosenkach mieszają się elementy nawiązujące do najciekawszych dokonań rocka, alternatywy, soulu i popu w oryginalnych i zaskakujących proporcjach.

Wydana w 2008 roku płyta "Spis rzeczy ulubionych", nagrana w całości we współpracy z Sewerynem Krajewskim, stała się jedną z najczęściej kupowanych polskich płyt ostatnich lat. Na swoim najnowszym wydawnictwie juror telewizyjnego "The Voice of Poland" nie zdecydował się na bezpieczną powtórkę sprawdzonych rozwiązań. Poprosił Seweryna o skomponowanie połowy piosenek, ale podjął wyzwanie nagrania ich w całkowicie analogowy sposób, bez udziału komputerów. Amerykański producent i muzycy pomogli mu nadać nowym, niezmiennie chwytliwym i przebojowym utworom surowe brzmienie retro.

Najbardziej wiosenny tegoroczny polski przebój „Ja tu zostaję” Łukasza Zagrobelnego idealnie oddaje atmosferę trzeciej płyty wokalisty związanego z Teatrem Muzycznym Roma. Chwytliwe melodie, bezpretensjonalne, pisane z przymrużeniem oka, teksty i zaskakująco świeże podejście do modnego ostatnio stylu retro.

Amerykański rock w najczystszej postaci, mocno osadzony w tradycji folku, bluesa i country. Przebojowością i różnorodnością nie ustępuje najlepszym płytom Bossa z lat 80. W jego piosenkach na nowo kipią emocje, słychać gniew i rozczarowanie polityką. Powrót do korzeni zdecydowanie mu służy.

Zrobiło się o niej głośno w ubiegłym roku za sprawą amatorskiego (jak deklaruje sama artystka) teledysku do nastrojowej piosenki "Video Games" poskładanego z fragmentów starych filmów. 25-latka obdarzona intrygującym niskim głosem szybko stała się ulubienicą użytkowników portali społecznościowych. Jej pięknie stylizowane piosenki, z których przebija smutek i melancholia, doskonale balansują pomiędzy nostalgicznym klimatem muzyki z "Miasteczka Twin Peaks" i wysmakowanym brzmieniem chilloutu.

Nikt tak jak Madonna nie orientuje się w aktualnych trendach w muzyce tanecznej. Od 30 lat każda jej kolejna płyta to kwintesencja klubowego brzmienia danej chwili. Swoje najnowsze piosenki nagrała m.in. z modnymi europejskimi DJ-ami: Francuzem Martinem Solveigiem i Włochem Bennym Benassim. Artystka w brutalnych słowach rozlicza się z byłym mężem Guyem Ritchie, a w typowanym na przebój lata słonecznym „Superstar” towarzyszy jej 15-letnia córka Lourdes.

To dopiero 12. studyjna płyta w 45-letnim dorobku kanadyjskiego mistrza nastroju. I jak zawsze warto było czekać. Ciepłym, mruczącym barytonem, w dopracowanej do najmniejszego szczegółu minimalistycznej muzycznej oprawie, rozlicza się ze swoim życiem w poetyckich tekstach. Melancholijnie, ale z dystansem do siebie.