Wooden Shjips / fot. oficjalna strona zespołu

Wooden Shjips


kraj: USA
gatunek: psychodelia
dekady: 2000
Amerykański kwartet spod znaku psychodelii, garażowego rocka oraz minimalizmu. Grają w składzie - Omar Ahsanuddin (bębny), Dusty Jermier (bas, trąbka), Erik "Ripley" Johnson (gitara, wokal) oraz Nash Whalen (organy). W ich brzmieniu słychać echa twórczość legendarnego zespołu The Doors.

Formacja powstała w San Francisco w 2003 roku. Początkowo nie byli zainteresowani w graniu koncertów, sławą, czy popularnością. Ich oryginalnym zamysłem było stanie się grupą „nie-muzyków”, których celem będzie tworzenie muzyki innowacyjnej i oryginalnej.

Od początku wiedzieli, że zajmują się nie przynoszącym profitów rodzajem muzyki, ale Johnson od zawsze był miłośnikiem niejednoznacznych albumów, stanowiących mini opowieści. Dorastał bowiem fascynując się literaturą, pozostającą jakby zapomnianą od dziesiątek lat, która w końcu zostaje odkryta, odnaleziona i okazuje się wielkim skarbem.

Z takim nastawieniem – Johnson przesiadywał w bibliotekach, a grupa przygotowywała swoje pierwsze nagrania. Początkowo utwory umieszczali na swoim profilu na MySpace, z czasem zaczęli pracować nad wydaniem utworów w formie płytowej.

Zadebiutowali trzy lata później wydaną własnym sumptem EP-ką „Shrinking Moon for You”, która otrzymała dobre recenzje od krytyków muzycznych.

Pierwszy longplay „Wooden Shjips” nagrywali pomiędzy marcem a majem 2007 roku. Wydała go mała niezależna wytwórnia Holy Mountain. Od strony produkcyjnej czuwali nad wszystkim Johnson oraz Jermier, ukrywający się pod pseudonimami - Tedrick G. Rippy i Don Rifle.

Kolejnym mini albumem był „SOL 07”. Dedykowany był wszystkim ludziom, dzięki którym świat staje się lepszy, wliczając nawet anarchistów, karmiących głodnych w Golden Gate Parku. Zespół świętował dobrą sprzedaż wydawnictwa wspólnie z legendą psychodelii - Rokym Ericksonem. Był to ich drugi publiczny występ od powstania zespołu.

Rok później ukazała się składanka formacji pod tytułem „Vol. 1”.

W marcu 2009 roku ukazał się ich drugi longplay „Dos”.

W ich kompozycjach wokal zdaje się unosić ponad falami sekcji rytmicznej podczas, gdy tak naprawdę to riffy gitarowe i wrzask instrumentów klawiszowych wysuwają się na pierwszy plan aranżacyjny. Wzięło się to stąd, iż niewprawni jeszcze w graniu muzycy mieli świeże spojrzenie na swoją ewentualną twórczość i w związku z tym chcieli wnieść coś świeżego i odkrywczego do swego brzmienia – może mieszankę głośnego trance rocka spod znaku Velvet Underground z frenetyczną manierą jednego z garażowych zespołów końca lat 60.

O ewolucji pierwotnego stanu do obecnego niech świadczy na przykład fakt, iż basista Dusty Jermier – został powołany do składu jako … saksofonista, choć wcześniej nigdy nie grał na tym instrumencie!!! Do legendy też przeszła niechęć członków formacji do występów na żywo, gdyż dosłownie byli o nie zadręczani.

Dos
Dos
1. Motorbike • 2. For So Long • 3. Down By The Sea • 4. Aquarian Time • 5. Fallin'
Vol. 1
Vol. 1
1. Shrinking Moon For You • 2. Death's Not Your Friend • 3. Space Clothes • 4. Clouds Over Earthquake • 5. Dance, California (Radio Edit) • 6. SOL '07
Wooden Shjips
Wooden Shjips
1. We Ask You To Ride • 2. Losin' Time • 3. Lucy's Ride • 4. Blue Sky Bends • 5. Shine Like Suns
Zobacz także:

The Doors