Al Green

Al Green


kraj: USA
gatunek: gospel, R&B, soul
dekady: 1960, 1970, 1980, 1990, 2000
Al Green to jeden z pierwszych wielkich wokalistów soulowych lat 70., a jednocześnie ostatni wielki wokalista soul pochodzący z Południa Stanów Zjednoczonych. W swojej twórczości połączył tak zwany deep soul z delikatnym brzmieniem soulu filadelfijskiego.

Al Green urodził się w 1946 roku w Forest City (Arkansas). Zaczął śpiewać w wieku 9 lat, gdy wraz z bratem założył kwartet gospel - The Greene Brothers. Zespół koncertował początkowo na Południu, a następnie w Michigan, gdzie przeprowadziła się cała rodzina. W szkole średniej Al założył kolejny zespół, tym razem R&B - Al Greene and the Creations. W 1967 roku wydali album "Back Up Train," (pod nową nazwą Al Greene and the Soul Mates). Płyta odniosła sukces docierając do 5. miejsca na amerykańskiej liście przebojów muzyki R&B.

W 1969 roku Al zmienił nazwisko z Greene na Green i postanowił rozpocząć karierę solową. Wkrótce spotkał swojego późniejszego, najbliższego współpracownika Wille'ego Mitchella. Mitchell, znany już wówczas aranżer i trębacz, lider zespołu Willie Banks & The Messengers, wynajął młodego piosenkarza, aby zaśpiewał podczas koncertu w Midland w Teksasie. Wówczas Mitchell zaproponował Greenowi współpracę.

Wkrótce Green podpisał umowę z wytwórnią Mitchella - Hi Records i rozpoczął nagrywanie. Willie sam zajął się aranżacją, produkcją i realizacją sesji nagraniowych, udzielał również Greenowi korepetycji, zmuszając go do poszukiwań swojego własnego stylu. Na początku 1970 roku ukazał się pierwszy solowy album Ala Greena - "Green Is Blues". Chociaż nie zawierał żadnego spektakularnego przeboju uzyskał dobre recenzje. Jednocześnie był zapowiedzią drugiej płyty, która okazała się przełomem w karierze wokalisty.

LP "Al Green Gets Next to You" ukazał się jeszcze w tym samym roku i przyniósł pierwszy znaczący hit - "Tired of Being Alone". Wraz z trzecią płytą - "Let's Stay Together" (1972) - utwór Ala Greena po raz pierwszy wspiął się na szczyt amerykańskiego zestawienia. Następny album "I'm Still in Love With You" okazał się jeszcze większym sukcesem. Kolejne przebojowe single Greena to między innymi "Call Me", "Here I Am" i "Sha-La-La (Make Me Happy)". Al Green i Wille Mitchell wspólnie nagrali osiem albumów, które sprzedały się na całym świecie w ponad 20 milionach egzemplarzy. Pracowali razem do 1976 roku.

W 1974 roku miał miejsce tragiczny w skutkach incydent - była dziewczyna Ala oblała muzyka wrzącą owsianką, a sama popełniła samobójstwo. Po tym wypadku artysta stwierdził, że był to znak od Boga i postanowił zostać pastorem. Pomimo poważnego zaangażowania w religię nie porzucił muzyki. W roku 1979 w czasie koncertu w Cincinnati muzyk spadł ze sceny i odniósł poważne obrażenia. Traktując to wydarzenie jako kolejny znak od Boga, stwierdził, że musi porzucić wykonywanie świeckiej muzyki. Od tego momentu poświęcił się muzyce gospel i nagrał serię albumów, które przyniosły mu osiem nagród Grammy w tej kategorii.

W 1988 roku Al jednorazowo powrócił do muzyki R&B kiedy z Annie Lennox zaśpiewał piosenkę "Put a Little Love in Your Heart" w komedii Billa Murraya "Scrooged".

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 70s

Lay It Down
Lay It Down
1. Lay It Down (feat. Anthony Hamilton) • 2. Just For Me • 3. You've Got The Love I Need (feat. Anthony Hamilton) • 4. No One Like You • 5. What More Do You Want From Me • 6. Take Your Time (feat. Corinne Bailey Rae) • 7. Too Much • 8. Stay With Me (By The Sea) (feat. John Legend) • 9. All I Need • 10. I'm Wild About You • 11. Standing In The Rain
Feels Like Christmas
Feels Like Christmas
1. Jingle Bells • 2. I'll Be Home For Christmas • 3. What Christmas Means To Me • 4. Silent Night • 5. Winter Wonderland • 6. O Holy Night • 7. The Christmas Song (Merry Christmas To You) • 8. White Christmas • 9. Feels Like Christmas • 10. Glory, Glory
Take Me To The River
Take Me To The River
CD1: • 1. I'm Glad You're Mine • 2. What Am I Gonna Do With Myself • 3. Tired Of Being Alone • 4. I'm Still In Love With You • 5. Let's Stay Together • 6. I Tried To Tell Myself • 7. Love And Happiness • 8. You Ought To Be With Me • 9. Look What You Done For Me • 10. Here I Am (Come And Take Me) • 11. Call Me (Come Back Home) • 12. Livin' For You • 13. L-O-V-E (Love) • 14. How Can You Mend A Broken Heart? • 15. Take Me To The River • CD2: • 1. Right Now, Right Now • 2. So Good To Be Here • 3. For The Good Times (Live) • 4. I Can't Get Next To You • 5. Let's Get Married • 6. Sha La La (Make Me Happy) (Live) • 7. God Blessed Our Love (Live) • 8. Let It Shine • 9. Lean On Me • 10. Hangin' On • 11. Strong As Death (Sweet As Love) • 12. Nothing Takes The Place Of You • 13. The Spirit Might Come - On And On • 14. There's No Way • 15. Belle
 The Best Of Al Green
The Best Of Al Green
1. Let's Stay Together • 2. Tired Of Being Alone • 3. Sha La La (Make Me Happy) • 4. Look What You Done For Me • 5. How Can You Mend A Broken Heart • 6. Full Of Fire • 7. Take Me To The River • 8. Love And Happiness • 9. I'm Still In Love With You • 10. You Ought To Be With Me • 11. Call Me (Come Back Home) • 12. Here I Am (Come And Take Me) • 13. Let's Get Married • 14. L.O.V.E. (Love)
The Belle Album
The Belle Album
1. Belle • 2. Loving You • 3. Feels Like Summer • 4. Georgia Boy • 5. I Feel Good • 6. All N All (A. Green, S. Green) • 7. Chariots of Fire • 8. Dream
Let's Stay Together
Let's Stay Together
1. Let's Stay Together 0.89 • 2. La-La For You • 3. So You're Leaving • 4. What Is This Feeling • 5. Old Time Lovin • 6. I've Never Found A Girl • 7. How Can You Mend A Broken Heart • 8. Judy • 9. It Ain't No Fun To Me
Belle  1977
Here I Am (Come And Take Me)  1973
I'll Be Home For Christmas  2001
I'm Still In Love With You  1972  
I'm Wild About You  2008
Lay It Down  2008
Let's Stay Together  1972  
Love Is a Beautiful Thing  1993  
Sha-La-La (Make Me Happy)  1974  
Take Me To The River  1977
You Ought to Be With Me  1972  
19 lutego 1974
Po raz pierwszy zostały wręczone American Music Awards, stworzone przez weterana telewizji Dicka Clarka jako alternatywa dla nagród Grammy. Wśród laureatów znaleźli się m.in. Roberta Flack, Al Green, Stevie Wonder i Bing Crosby.
18 października 1974
Mary E., była dziewczyna wokalisty Ala Greena, wylała na piosenkarza wrzącą owsiankę, gdy ten brał prysznic, a sama śmiertelnie raniła się z broni palnej. Pozostawiła także samobójczy list. Green trafił do szpitala z poparzeniami II stopnia pleców, karku i ramion.
12 stycznia 1995
Do Rockandrollowego Salonu Sławy zakwalifikowano kolejnych wykonawców: Allman Brothers Band, Ala Greena, Janis Joplin, Martha And The Vandellas, Franka Zappę, Led Zeppelin i Neila Younga.
2 września 1995
W Cleveland oficjalnie otwarto siedzibę Rock and Roll Hall of Fame and Museum. Z tej okazji na scenie wystąpili między innymi Al Green, Aretha Franklin, Bob Dylan, Bon Jovi, Chuck Berry, Bruce Springsteen, Heart, Iggy Pop, Jackson Browne, Johnny Cash, Little Richard, Pretenders, Sheryl Crow, Soul Asylum, James Brown, Lou Reed.