The Who

The Who


kraj: Wielka Brytania
gatunek: rock, art rock, hard rock
dekady: 1960, 1970, 1980, 1990, 2000
The Who to rockowa formacja powstała w 1964 roku. Jej pierwszy skład to Pete Townshend, Roger Daltrey, John Entwistle i Keith Moon. The Who uważani są za jeden z najlepszych zespołów wszech czasów - ich twórczością inspirowało się wiele późniejszych grup.

Początki zespołu to duet The Confederates założony przez Towshenda i Entwistle'’a. Tego drugiego zauważył Roger Daltrey i zaprosił do swojego projektu nazwanego The Detours. Entwistle zgodził się i przyprowadził ze sobą Towshenda. The Detours tworzyli czerpiąc z amerykańskiego bluesa i muzyki country, a 1964 zmienili nazwę na The Who. Następnie dołączył do nich Keith Moon.

Jeszcze w tym samym roku panowie na chwilę stali się The High Numbers i pod tą nazwą wydali singiel "Zoot Suit/I'm The Face". Jednak po tym, jak utwór nie odniósł sukcesu, muzycy zwolnili managera i powrócili do nazwy The Who. Jedną z "rytualnych" czynności w czasie koncertów grupy było roztrzaskiwanie instrumentów. Zainicjował to we wrześniu 1964 roku Pete Townshend, rozwalając swoją gitarę.

Pierwszy singiel The Who, który stał się również ich pierwszym przebojem, to "I Can’t Explain". Utwór znalazł się w pierwszej dziesiątce zestawienia w Wielkiej Brytanii. Debiutanckiego albumu formacji zatytułowanego "My Generation" mogliśmy posłuchać już w 1965 roku. Na nim znalazły się takie przeboje jak tytułowy "My Generation" czy "The Kids Are Alright". Rok 1966 to kolejne hity The Who - "Substitute" i "I’m A Boy", a rok później zespół nagrał "Happy Jack" i "Pictures Of Lilly".

Mimo że każdy następny singiel był równie wielkim sukcesem, Townshend chciał stworzyć coś, co stałoby się całością złożoną z oddzielnych nagrań. Tak powstał koncept album "A Quick One" z 1966 roku nazwany przez zespół "mini operą". Kolejne takie dzieło to "The Who Sell Out". Jednak "rock operą" można było nazwać dopiero płytę "Tommy" wydaną w roku 1969. Dzięki niej The Who stali się jedną z największych gwiazd w Stanach Zjednoczonych. Rok później muzycy wydali album "Live At Leeds", który przez niektórych uważany jest za najlepszą koncertową płytę wszech czasów.

Największą sławę zespołowi przyniosła jednak płyta "Who’s Next" z 1971 roku. Dostała się ona na 4. miejsce zestawienia najlepszych wydawnictw w USA i na 1. miejsce w Wielkiej Brytanii. Najważniejsze utwory z tego krążka to "Baba O'Riley" i "Won't Get Fooled Again". Kolejna płyta The Who to "Quadrophenia" wydana dwa lata później. Zaraz po tym grupa wyruszyła w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych.

Zespół powrócił w 1975 roku z płytą "The Who by Numbers", z którego pochodzi nagranie "Squeeze Box". Rok później formacja grała koncert na Charlton Athletic Football Ground. Wydarzenie zostało wpisane do Księgi Rekordów Guinessa jako najgłośniejszy występ wszech czasów.

Rok 1978 to album "Who Are You" - ostatni krążek nagrany z Keithem Moonem, który zmarł po przedawkowaniu narkotyków. The Who powrócili na scenę dopiero po roku, dając koncerty w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Nowy materiał ukazał się w 1981 roku i nosił tytuł "Face Dances". Zaraz po nim wyszedł album "It’s Hard". Oba wydawnictwa zostały bardzo dobrze przyjęte, chociaż fani mieli trudności z przyzwyczajeniem się do nowego brzmienia. Następnie zespół wyruszył w kolejną trasę koncertową, która okazała się największym wydarzeniem tego roku. Zaraz po tym Townshend odszedł z The Who i skoncentrował się na solowej karierze.

Zespół w następnych latach próbował się reaktywować, grał nawet kilka koncertów w różnych składach. Jednak na kolejny studyjny album grupy musieliśmy czekać aż do roku 2006, kiedy ukazało się wydawnictwo "Endless Wire". Na nim znalazły się takie utwory jak "Black Widow’s Eyes", "Man In A Purple Dress" czy "2000 Years". Po nim zespół wyruszył w trasę "The Who Tour 2006-07". Wtedy formację tworzyli John "Rabbit" Bundrick, Pino Palladino, Zak Starkey i młodszy brat Petera Townshenda - Simon.

Oficjalna strona:
http://www.thewho.com
Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF RockRMF Classic RockRMF 60sRMF 70s

Endless Wire
Endless Wire
1. Fragments • 2. A Man in a Purple Dress • 3. Mike Post Theme • 4. In the Ether • 5. Black Widow Eyes • 6. Two Thousand Years • 7. God Speaks of Marty Robbins • 8. It's Not Enough • 9. You Stand By Me • 10. Sound Round • 11. Pick Up the Peace • 12. Unholy Trinity • 13. Trilby's Piano • 14. Endless Wire • 15. Fragments of Fragments • 16. We Got a Hit • 17. They Made My Dream Come True • 18. Mirror Door • 19. Tea and Theatre • 20. We Got a Hit (Extended Version) • 21. Endless Wire (Extended Version)
The Who: Then and Now
The Who: Then and Now
1. I Can't Explain • 2. My Generation • 3. The Kids Are Alright • 4. Substitute • 5. I'm a Boy • 6. Happy Jack • 7. I Can See for Miles • 8. Magic Bus • 9. Pinball Wizard • 10. See Me, Feel Me • 11. Summertime Blues (live) • 12. Behind Blue Eyes • 13. Won't Get Fooled Again • 14. Love Reign O'er Me • 15. Squeeze Box • 16. Who Are You • 17. You Better You Bet • 18. Real Good-Looking Boy • 19. Old Red Wine
It's Hard
It's Hard
1. Athena • 2. It's Your Turn • 3. Cooks County • 4. It's Hard • 5. Dangerous • 6. Eminence Front • 7. I've Known No War • 8. One Life's Enough • 9. One at a Time • 10. Why'd I Fall for That • 11. A Man Is a Man • 12. Cry If You Want
Join Together
Join Together
1. Join Together • 2. I Don't Even Know Myself • 3. Heaven & Hell • 4. When I Was a Boy • 5. Let's See Action • 6. The Relay • 7. Wasp Man • 8. Here for More • 9. Water • 10. Baby Don't Do It
Face Dances
Face Dances
1. You Better You Bet • 2. Don't Let Go The Coat • 3. Cache Cache • 4. The Quiet One • 5. Did You Steal My Money • 6. How Can You Do It Alone • 7. Daily Records • 8. You • 9. Another Tricky Day
Who Are You
Who Are You
1. New Song • 2. Had Enough • 3. 905 • 4. Sister Disco • 5. Music Must Change • 6. Trick of the Light • 7. Guitar and Pen • 8. Love Is Coming Down • 9. Who Are You
The Who by Numbers
The Who by Numbers
1. Slip Kid • 2. However Much I Booze • 3. Squeeze Box • 4. Dreaming From the Waist • 5. Imagine a Man • 6. Success Story • 7. They Are All in Love • 8. Blue, Red and Grey • 9. How Many Friends • 10. In a Hand or a Face
Odds and Sods
Odds and Sods
1. I'm The Face • 2. Leaving Here • 3. Baby Don't You Do It • 4. Summertime Blues (Studio Version) • 5. Under My Thumb • 6. Mary Anne With The Shaky Hand • 7. My Way • 8. Faith In Something Bigger • 9. Glow Girl • 10. Little Billy • 11. Young Man Blues (Studio Version) • 12. Cousin Kevin Model Child • 13. Love Ain't For Keeping • 14. Time Is Passing • 15. Pure And Easy • 16. Too Much Of Anything • 17. Long Live Rock • 18. Put The Money Down • 19. We Close Tonight • 20. Postcard • 21. Now I'm A Farmer • 22. Water • 23. Naked Eye
Quadrophenia
Quadrophenia
DISC 1 • 1. I am the Sea • 2. The Real Me • 3. Quadrophenia • 4. Cut My Hair • 5. The Punk and the Godfather • 6. I'm One • 7. The Dirty Jobs • 8. Helpless Dancer • 9. Is It in My Head • 10. I've Had Enough • • DISC 2 • 11. 5:15 • 12. Sea and Sand • 13. Drowned • 14. Bell Boy • 15. Doctor Jimmy • 16. The Rock • 17. Love, Reign O'er Me
Who's Next
Who's Next
1. Baba O'Riley • 2. Bargain • 3. Love Ain't for Keepin' • 4. My Wife • 5. The Song Is Over • 6. Gettin' in Tune • 7. Going Mobile • 8. Behind Blue Eyes • 9. Won't Get Fooled Again
Meaty Beaty Big and Bouncy
Meaty Beaty Big and Bouncy
1. I Can't Explain • 2. The Kids Are Alright • 3. Happy Jack • 4. I Can See for Miles • 5. Pictures of Lily • 6. My Generation • 7. The Seeker • 8. Anyway, Anyhow, Anywhere • 9. Pinball Wizard • 10. A Legal Matter • 11. Boris the Spider • 12. Magic Bus • 13. Substitute • 14. I'm a Boy - alternative version
Live at Leeds
Live at Leeds
1. Young Man Blues • 2. Substitute • 3. Summertime Blues • 4. Shakin' All Over • 5. My Generation • 6. Magic Bus
Tommy
Tommy
DISC 1 • 1. Overture • 2. It's a Boy • 3. 1921 • 4. Amazing Journey • 5. Sparks • 6. Eyesight to the Blind (The Hawker) • 7. Christmas • 8. Cousin Kevin • 9. Acid Queen • 10. Underture • • DISC 2 • 11. Do You Think It's Alright? • 12. Fiddle About • 13. Pinball Wizard • 14. There's a Doctor • 15. Go to the Mirror! • 16. Tommy, Can You Hear Me? • 17. Smash the Mirror • 18. Sensation • 19. Miracle Cure • 20. Sally Simpson • 21. I'm Free • 22. Welcome • 23. Tommy's Holiday Camp • 24. We're Not Gonna Take It
Direct Hits
Direct Hits
1. Disguises • 2. Run, Run, Run • 3. Dr. Jekyll and Mr. Hyde • 4. I Can't Reach You • 5. Our Love Was, Is • 6. Call Me Lightning • 7. Magic Bus • 8. Someone's Coming • 9. Doctor, Doctor • 10. Bucket T • 11. Pictures of Lily
The Who Sell Out
The Who Sell Out
1. Armenia City in the Sky • 2. Heinz Baked Beans • 3. Mary-Anne With the Shaky Hand • 4. Odorono • 5. Tattoo • 6. Our Love Was • 7. I Can See for Miles • 8. I Can't Reach You • 9. Medac • 10. Relax • 11. Silas Stingy • 12. Sunrise • 13. Rael
A Quick One
A Quick One
1. Run, Run, Run • 2. Boris the Spider • 3. I Need You • 4. Whiskey Man • 5. Heat Wave • 6. Cobwebs and Strange • 7. Don't Look Away • 8. See My Way • 9. So Sad About Us • 10. A Quick One While He's Away
My Generation
My Generation
1. Out in the Street • 2. I Don't Mind • 3. The Good's Gone • 4. La-La-La Lies • 5. Much Too Much • 6. My Generation • 7. The Kids Are Alright • 8. Please, Please, Please • 9. It's Not True • 10. I'm a Man • 11. A Legal Matter • 12. The Ox
Baba O'Riley  1971
Baba O'Riley
Behind Blue Eyes  1971
I Can See for Miles
It's Not Enough
My Generation  1965
Pinball Wizard  1969
Squeeze Box  1975
Who Are You
Won't Get Fooled Again  1971
10 listopada 1940
W Harrow w Anglii urodził się brytyjski muzyk rock and rollowy, wokalista - showman i samozwańczy arystokrata - Screaming Lord Sutch, który naprawdę nazywał się David Sutch. W jego zespole pierwsze kroki stawiały takie późniejsze gwiazdy rocka jak Jimmy Page (Led Zeppelin), Jeff Beck, Ritchie Blackmore (Deep Purple), John Bonham (Led Zeppelin), czy Keith Moon (The Who). Sutch zmarł 16 czerwca 1999.
2 marca 1944
Urodził się Roger Daltrey, wokalista zespołu The Who. Próbował również sił jako aktor, ale głównie w filmach muzycznych. Grał w rock–operze "Tommy", a także w filmach "Lisztomania", "The Mania" i "McVicar".
19 maja 1945
W Londynie urodził się Pete Townshend, brytyjski gitarzysta, kompozytor, lider legendarnej grupy The Who założonej w 1964 roku. Gitarzysta nagrywa również albumy solowe. Pierwszy z nich ukazał się w 1972 roku.
23 sierpnia 1946
W Londynie urodził się Keith Moon, perkusista The Who. Solo zadebiutował w 1975 roku albumem "Two Sides Of Keith Moon". Zmarł 7 września 1978 roku.
3 października 1952
W Windsorze w Anglii przyszedł na świat Mark Wilkinson, plastyk, mistrz aerografu, znany w świecie muzyki jako autor okładek do pierwszych płyt grupy Marillion i solowych płyt Fisha. Oprócz tego współpracował z tak różnymi artystami, jak Iron Maiden, Judas Priest, Bon Jovi, The Who i Kylie Minogue.
11 czerwca 1966
Duńskie, francuskie i niemiecki stacje radiowe podały wiadomość o śmierci Rogera Daltreya z zespołu The Who. Informacja ta była nieprawdziwa, a jej źródłem stały się najprawdopodobniej nieścisłe informacje na temat wypadku samochodowego, który przydarzył się 30 maja gitarzyście tej grupy Pete'owi Townshendowi.
29 stycznia 1967
W londyńskim Marquee Club odbyła się legendarna "bitwa zespołów". Tłumnie zebrani fani byli świadkami gitarowego pojedynku pomiędzy The Who i Jimim Hendrixem. Koncert odbył się na cześć Briana Epsteina, menedżera zespołu The Beatles.
16 czerwca 1967
W Kalifornii rozpoczął się trzydniowy Międzynarodowy Festiwal Monterey Pop. Było to pierwsze takie wydarzenie w historii rocka. Imprezę wymyśli Alan Pariser. W czasie festiwalu na scenie pojawili się między innymi: Eric Burdon & The Animals, Simon & Garfunkel, Canned Heat, The Steve Miller Band, The Byrds, Jefferson Airplay, Ravi Shankar, The Who, Jimi Hendrix i Scott McKenzie.
14 lipca 1967
Grupa The Who rozpoczęła pierwszą trasę koncertową po USA otwierając koncert zespołu Herman's Hermits.
14 grudnia 1969
W Londynie odbyła się premiera rock-opery "Tommy", skomponowanej przez grupę The Who.
2 grudnia 1973
Po występie w Montrealu zamknięto muzyków zespołu The Who wraz z kilkoma zaprzyjaźnionymi osobami. Powodem aresztowania były zniszczenia, dokonane przez nich w hotelu.
7 września 1978
Perkusista grupy The Who - Keith Moon umarł podczas snu, po zażyciu 32 tabletek środka o nazwie Herminevrin osłabiającego głód alkoholowy, które popił alkoholem. W przeddzień był na przyjęciu wydanym przez Paula McCartneya z okazji premiery filmu "The Buddy Holly Story".
13 września 1978
W Londynie odbył się pogrzeb perkusity The Who - Keitha Moona. Jego ciało poddano kremacji. W ceremonii uczestniczyli Eric Clapton, Charlie Watts i Bill Wyman. Roger Daltrey płakał przez cały czas pobytu w kaplicy. Podarował Keithowi na ostatnią drogę butelkę szampana włożoną w odbiornik telewizyjny.
2 maja 1979
The Who zagrali swój pierwszy koncert po śmierci perkusisty Keitha Moona. Zastąpił go Kenny Jones, poprzednio występujący w grupie The Small Faces.
3 grudnia 1979
Podczas koncertu The Who w Riverfront Collosseum w Cincinnati 11 osób zginęło. Zostały stratowane, kiedy tłum rzucił się do zajmowania nienumerowanych miejsc siedzących.
22 września 1982
The Who rozpoczęli pożegnalną, stadionową trasę po USA. Ich koncerty otwierali Santana i The Clash.
16 grudnia 1983
Peter Townshend z The Who wydał następujące oświadczenie: Nie nagram już żadnych płyt z The Who. Nie będę występował z zespołem nigdzie na świecie.
13 lipca 1985
W Londynie i Filadelfii odbyły się wielkie koncerty charytatywne pod hasłem Live Aid. Udział wzięło w nich ponad 50 wykonawców, w tym takie sławy jak Paul McCartney, Bob Dylan, Mick Jagger, The Beach Boys, Madonna, Elton John, Tina Turner, B.B. King i The Who. Dzięki akcji, zorganizowanej przez Boba Geldofa z Boomtown Rats, zebrano ponad 100 milionów dolarów dla ofiar głodu w Afryce.
16 czerwca 1999
W Londynie zmarł Screaming Lord Sutch. Artysta popełnił samobójstwo prawdopodobnie w związku z depresją. W jego zespole pierwsze kroki stawili między innymi Jimmy Page (Led Zeppelin), Jeff Beck, Ritchie Blackmore (Deep Purple), John Bonham (Led Zeppelin), czy Keith Moon (The Who).
27 czerwca 2002
W pokoju hotelowym w Las Vegas znaleziono ciało Johna Entwistle, jednego z najbardziej szanowanych gitarzystów basowych, znanego przede wszystkim jako członka legendarnej formacji The Who, lecz również mającego na koncie płyty solowe. Przyczyną zgonu był najprawdopodobniej atak serca. Muzyk przeżył 57 lat.
1 marca 2005
W pałacu Buckingham odbyło się spotkanie królowej Elżbiety II z przedstawicielami brytyjskiego przemysłu muzycznego. Podczas niego ogłoszono powstanie nowej nagrody, "Queen's Medal For Music", która będzie przyznawana artystom, którzy mają "znaczący wpływ na muzyczne życie narodu". Królewski medal będzie przyznawany 22 listopada, w dzień upamiętniający świętą Cecylię, patrona muzyki. Szefem komitetu "Queen's Medal For Music" został kompozytor sir Peter Maxwell Davies. W spotkaniu uczestniczyli między innymi Eric Clapton, gitarzyści Jimmy Page (Led Zeppelin), Jeff Beck i Brian May (Queen), wokalista Judas Priest Rob Halford, Roger Daltrey (lider The Who) i Phil Collins.