The Stooges / fot. oficjalna strona Iggy'ego Popa

The Stooges


kraj: USA
gatunek: punk, rock, hard rock, garage rock, proto punk
dekady: 1960, 1970, 2000
Amerykańska grupa łącząca w swoim brzmieniu punk z alternatywą i heavy metalem. Znana także pod nazwą Iggy & The Stooges. Oprócz charyzmatycznego wokalisty Iggy’ego Popa, w reaktywowanym po 2003 roku składzie występują – Scott Asheton (perkusja), Steve Mackay (saksofon), James Williamson (gitara) oraz Mike Watt (bas).

Pomysłodawcą The Stooges był Iggy Pop (właściwie born James Newell Osterberg), który zafascynowany chicagowskim bluesem rozpoczął kompletowanie składu nowej formacji. Zaprosił więc braci – Rona (gitara) i Scotta (perkusja) Ashetonów oraz ich przyjaciela Dave’a Alexandra (bas), a sam przejął obowiązki wokalisty.

Zadebiutowali w 1967 roku podczas domowego koncertu Halloween w State Street. Ich pierwszy publiczny występ odbył się dopiero w styczniu następnego roku. Zapowiadani byli wtedy jako „Psychedelic Stooges”. W tym początkowym okresie – ich brzmienie różniło się zdecydowanie od tego, prezentowanego później. Przypominało raczej awangardę, niż typowy punk rock, a w ich instrumentarium znajdowała się nawet tania hawajska gitara, imitują hinduski sithar. Bardzo szybko zyskali sobie dużą sławę, a wszystko za sprawą swoich koncertów, relacjonowanych jako „szalone i … prymitywne”. Dodatkowo sam Pop na scenie zachowywał się, delikatnie mówiąc, osobliwie, smarując się hamburgerami i masłem orzechowym, tnąc swoje ciało fragmentami szkła i niejednokrotnie robiąc prawdziwy striptease.

W 1968 roku podpisali kontrakt z Elektra Records, a w sierpniu następnego roku ukazał się ich debiutancki longplay – „The Stooges”. Nie sprzedawał się jednak zbyt dobrze, także krytycy nie byli nim specjalnie zachwyceni. Do legendy przeszła już opowieść o tym, jak połowa materiału na płytę powstała dosłownie w noc poprzedzającą wejście do studia. Od strony producenckiej nad wszystkim czuwał basista Velvet Underground – John Cale. W 1970 roku swoją premierę miała druga płyta formacji – „Fun House”, z gościnnym udziałem saksofonisty Steve’a MacKaya. Po latach, krążek ten uważany jest za najlepszy w dyskografii The Stooges, choć wtedy także nie cieszył się uznaniem branży muzycznej. Kilka miesięcy później, telewizja pokazała ich występ na jednym z festiwali, podczas którego Iggy rzucał się w tłum pod sceną, oczywiście będąc wysmarowanym swoim ulubionym masłem orzechowym. Było to tak szokujące, że paradoksalnie, uczyniło z muzyka prawdziwą ikonę rocka.

W sierpniu 1970 roku Alexander został wyrzucony z grupy, a wszystko przez jego uzależnienie od alkoholu. Podczas jednego z występów nie mógł ustać na scenie w pozycji pionowej. Zastąpił go początkowo Zeke Zettner, a potem James Recca. Skład powiększył się także o drugiego gitarzystę Billy’ego Cheathama, którego szybko zastąpiono jednak James Williamsonem.

W tym czasie zespół przechodził poważny problem z uzależnieniem od narkotyków. Z nałogiem zmagali się wszyscy muzycy, choć najcięższym przypadkiem był jednak Pop. Występy stawały się coraz bardziej nieprzewidywalne, zmieniali się managerowie, Iggy coraz bardziej chwiał się na scenie i zaczęto nawet robić zakłady, kiedy przewróci się i już nie wstanie. Elektra wykorzystała tą sytuację, by pozbyć się humorzastych muzyków i rozwiązała z nimi umowę. W efekcie tego formacja na kilka miesięcy zawiesiła swoją działalność.

We wrześniu 1971 roku, Iggy poznał Davida Bowie i co nietrudno było przewidzieć – obaj panowie szybko się zaprzyjaźnili (Bowiego w tym czasie również coraz bardziej interesowały środki odurzające). To dzięki Brytyjczykowi – doszło do podpisania umowy między Columbią Records a Popem i Williamsonem. Para przystąpiła do rekonstrukcji The Stoooges, tym razem na angielskiej ziemi. Niestety żaden z tamtejszych muzyków nie był odpowiedni według wokalisty, dlatego zdecydowano się na powrót do składu braci Ashetonów i danie im „drugiej szansy”. Przy okazji Ron zamienił gitarę na bas. W tym ustawieniu, przedstawiający się jako „Iggy & The Stooges”, nagrali trzeci studyjny album – „Raw Power”, który swoją premierę miał w 1973 roku. Miksowaniem w studiu zajął się sam Bowie. Niestety, album również sprzedawał sie fatalnie, zbierał słabe recenzje i skazany był raczej na komercyjny niebyt. Niedługo potem muzycy, z towarzyszeniem fortepianu, ruszyli w trasę koncertową. W tym czasie nagrali kilka nowych numerów, znanych lepiej jako taśmy Detroit Rehearsal.

W lutym następnego roku, z powodu uzależnienia Popa od heroiny i jego nieprzewidywalnego zachowania, ponownie doszło do rozpadu formacji. Rok później do muzyków dotarła wiadomość, że na rozedmę płuc zmarł ich były kolega Dave Alexander. Ostatnim występem The Stooges był wtedy koncert, wydany w 1976 roku jako „Metallic K.O.”. W tym samym roku Sex Pistols nagrało ich utwór – „No Fun”.

W 1976 roku Iggy Pop rozpoczął karierę solową, wydając rok później dwie płyty – „The Idiot” i „Lust for Life”. W marcu 1977 roku pojechał na tournee, podczas którego na scenie wspierali go – David Bowie na klawiszach, Ricky Gardiner na gitarze oraz bracia – basista Tony Sales i perkusista Hunt Sales. Ron Asheton tymczasem założył zespół The New Order (nie mylić z brytyjskim New Order), który jednak szybko uległ rozwiązaniu. Potem przyłączył się do Destroy All Monsters. Scott tymczasem występował z Sonic's Rendezvous Band oraz the Scott Morgan Group. Tymczasem twórczość samego zespołu pozostawała wciąż inspiracją dla innych artystów - w 1983 roku Sonic Youth wzięło na swój warsztat piosenkę „ I Wanna Be Your Dog” i nagrało jej własną wersję.

W 1997 roku wydano reedycję „Raw Power”, ponownie zmiksowaną przez Popa. Dwa lata później na rynku pojawił się box, składający się z siedmiu płyt – „1970: The Complete Fun House Sessions”, zawierających kompletne sesje nagraniowe do albumu „Fun House”.

W 2000 roku weretani indie rocka – J Mascis (Dinosaur Jr.) oraz Mike Watt (Minutemen, fIREHOSE) połączyli siły z Ronem i Scottem, by nagrać własne wersje nagrań The Stooges, a także pokusić się o kilka nowych utworów. Trzy lata później doszło do spotkania Popa z braćmi Asheton, czego wynikiem było pierwsze od kilkudziesięciu lat wspólne wykonanie czterech utworów na nową płytę Iggy’ego – „Skull Ring”.

Niedługo potem ogłoszono reaktywowanie The Stooges, a panowie pojechali w trasę koncertową po stanach Zjednoczonych i Europie. Skład wzmocnił także saksofonista Steve MacKay. Jeden z koncertów został potem wydany na DVD jako „Live in Detroit”. W połowie sierpnia 2005 roku ukazało się dwupłytowe remasteryzowane wydawnictwo, zawierające pierwsze dwa albumy formacji, poszerzone o alternatywne miksy, wersje singlowe i inne smaczki kolekcjonerskie.

Dwa lata później swoją premierę miał całkiem nowy materiał grupy – „The Weirdness”, nagrywany w najsłynniejszym studiu nagraniowym świata – londyńskim Abbey Road. Na krążku znalazł się cover „You Better Run” z repertuaru Juniora Kimbrougha, nagrany specjalnie w hołdzie temu bluesowemu artyście. Krytycy nie byli jednak zgodni w swoich ocenach – jednym płyta przypadła do gustu, drudzy jak zwykle kręcili głowami. Widać było jednak postęp – w przeszłości zgodnie sprowadzano płyty do poziomu parteru, teraz nie było to już takie oczywiste.

Lata 2003-2008 to czas ściśle wypełniony trasami koncertowymi na pięciu kontynentach. W 2008 roku musieli na chwilę zwolnić, gdyż w kanadyjskim Quebecu ukradziono im sprzęt. Finałowy występ miał miejsce pod koniec września w słoweńskiej Ljubljanie.

Na początku 2009 roku, w swoim domu, został znaleziony martwy Ron Asheton. Przyczyną zgonu był stwierdzony kilka dni wcześniej rozległy zawał serca. W oficjalnym oświadczeniu grupy – nazwano go „nie do zastąpienia”. Cztery miesiące później Pop zdradził w wywiadzie, że planuje, mimo śmierci Rona, połączyć siły z Wattem, Scottem, MacKay’em oraz Williamsonem i zagrać jeszcze raz „Raw Power” i byłby to wspaniały wstęp do nagrania czegoś nowego. W połowie grudnia pojawiła się informacja, że The Stooges zostaną wprowadzeni do Rock and Roll Hall of Fame w następnym roku. Dotychczas, grupa była nominowana aż siedmiokrotnie, niestety bez powodzenia.

Do fascynacji The Stooges przyznawali się tacy artyści, jak zespół The Ramones, Gogol Bordello, Red Hot Chilli Peppers, a także Nirvana i Jack White (White Stripes).

Oficjalna strona:
http://www.iggypop.com
The Weirdness
The Weirdness
1. Trollin' • 2. You Can't Have Friends • 3. ATM • 4. My Idea of Fun • 5. The Weirdness • 6. Free & Freaky • 7. Greedy Awful People • 8. She Took My Money • 9. The End of Christianity • 10. Mexican Guy • 11. Passing Cloud • 12. I'm Fried
Telluric Chaos
Telluric Chaos
1. Loose • 2. Down on the Street • 3. 1969 • 4. I Wanna Be Your Dog • 5. TV Eye • 6. Dirt • 7. Real Cool Time • 8. No Fun • 9. 1970 • 10. Fun House / L.A. Blues • 11. Skull Ring • 12. Dead Rock Star • 13. Little Electric Chair • 14. Little Doll • 15. My Idea Of Fun • 16. I Wanna Be Your Dog • 17. Not Right
Live in Detroit
Live in Detroit
1. Loose • 2. Down On the Street • 3. 1969 • 4. I Wanna Be Your Dog • 5. TV Eye • 6. Dirt • 7. Real Cool Time • 8. No Fun • 9. 1970 • 10. Funhouse • 11. Skull Ring • 12. Not Right • 13. Little Doll • 14. I Wanna Be Your Dog
1970: The Complete Fun House Sessions
1970: The Complete Fun House Sessions
CD1: • 1. Fun House (tape glitch fragment) • 2. studio dialogue • 3. 1970 (incomplete) • 4. studio dialogue • 5. 1970 take 1 • 6. 1970 take 2 • 7. studio dialogue • 8. 1970 take 3 • 9. 1970 take 4 • 10. studio dialogue • 11. Loose (demo) • 12. studio dialogue • 13. 1970 take 5 • 14. Loose take 1 (labeled as I'm Loose) (false start) • 15. Loose take 2 • 16. Down On The Street take 1 • 17. studio dialogue • 18. Loose take 3 • 19. Down On The Street take 2 (false start) • 20. Down On The Street take 3 (false start) • 21. studio dialogue • 22. See That Cat (T.V. Eye) • 23. studio dialogue • 24. 1970 take 1 • 25. Fun House take 1 • 26. studio dialogue • 27. Lost In The Future (false start) • 28. studio dialogue • 29. Lost In The Future (false start) • CD2: • 1. Lost In The Future TAKE 1 • 2. STUDIO DIALOGUE • 3. Lost In The Future TAKE 2 [FALSE START] • 4. Lost In The Future TAKE 3 • 5. STUDIO DIALOGUE • 6. Loose TAKE 1 • 7. STUDIO DIALOGUE • 8. 1970 TAKE 1 • 9. Loose TAKE 2 • 10. Loose TAKE 3 [FALSE START] • 11. STUDIO DIALOGUE • 12. Loose TAKE 4 • 13. STUDIO DIALOGUE • 14. Loose TAKE 5 • 15. STUDIO DIALOGUE • 16. Loose TAKE 6 • 17. Loose TAKE 7 [FALSE START] • 18. Loose TAKE 9 • 19. Loose TAKE 11 • 20. Loose TAKE 12 • 21. Loose TAKE 13 • 22. Loose TAKE 14 • 23. Loose TAKE 15 • 24. Slide [Slidin' The Blues] • 25. STUDIO DIALOGUE • 26. Loose TAKE 16 • 27. Loose TAKE 17 [FALSE START] • 28. Loose TAKE 18 [FALSE START] • 29. Loose TAKE 19 • CD3: • 1. Loose TAKE 20 • 2. STUDIO DIALOGUE • 3. Loose TAKE 21 [FALSE START] • 4. STUDIO DIALOGUE • 5. Loose TAKE 22 • 6. STUDIO DIALOGUE • 7. Loose TAKE 23 • 8. Loose TAKE 24 • 9. Loose TAKE 25 [FALSE START] • 10. Loose TAKE 26 [FALSE START] • 11. STUDIO DIALOGUE • 12. Loose TAKE 27 • 13. Loose TAKE 28 • 14. Down On The Street TAKE 1 • 15. Down On The Street TAKE 2 • 16. Down On The Street TAKE 3 • 17. Down On The Street TAKE 4 • 18. STUDIO DIALOGUE • 19. Down On The Street TAKE 5 • 20. STUDIO DIALOGUE • 21. Down On The Street TAKE 6 • 22. Down On The Street TAKE 7 [FALSE START] • 23. Down On The Street TAKE 8 • 24. Down On The Street TAKE 9 [FALSE START] • 25. Down On The Street TAKE 10 • 26. Down On The Street TAKE 11 [FALSE START] • 27. STUDIO DIALOGUE • 28. Down On The Street TAKE 12 [FALSE START] • 29. Down On The Street TAKE 13 • 30. Down On The Street TAKE 14 [FALSE START] • 31. Down On The Street TAKE 15 • CD4: • 1. T V Eye TAKE 1 • 2. T V Eye TAKE 2 [FALSE START] • 3. Slide [Slidin' The Blues] • 4. T V Eye TAKE 3 • 5. T V Eye TAKE 4 [FALSE START] • 6. T V Eye TAKE 5 • 7. T V Eye TAKE 6 • 8. STUDIO DIALOGUE • 9. T V Eye TAKE 7 • 10. T V Eye TAKE 8 • 11. STUDIO DIALOGUE • 12. T V Eye TAKE 9 • 13. T V Eye TAKE 10 [FALSE START] • 14. T V Eye TAKE 11 • 15. T V Eye TAKE 12 • 16. T V Eye TAKE 13 • 17. T V Eye TAKE 14 • 18. STUDIO DIALOGUE • 19. 1970 TAKE 1 • 20. STUDIO DIALOGUE • 21. 1970 TAKE 2 • 22. STUDIO DIALOGUE • 23. 1970 TAKE 3 • CD5: • 1. 1970 TAKE 4 • 2. STUDIO DIALOGUE • 3. 1970 TAKE 5 • 4. 1970 TAKE 6 [FALSE START] • 5. 1970 TAKE 7 • 6. 1970 TAKE 8 • 7. Fun House TAKE 1 [FALSE START] • 8. Fun House TAKE 2 • 9. Fun House TAKE 3 • 10. STUDIO DIALOGUE • 11. Fun House TAKE 4 • 12. Fun House TAKE 5 • 13. STUDIO DIALOGUE • 14. Dirt TAKE 1 • 15. Dirt TAKE 2 • CD6: • 1. Dirt TAKE 3 • 2. STUDIO DIALOGUE • 3. Dirt TAKE 4 • 4. Dirt TAKE 5 • 5. Dirt TAKE 6 • 6. Dirt TAKE 7 [FALSE START] • 7. Dirt TAKE 8 • 8. Dirt TAKE 9 • 9. Dirt TAKE 10 • 10. Dirt TAKE 11 [FALSE START] • 11. Dirt TAKE 12 • 12. Freak [Later Titled L A Blues] TAKE 1 • 13. Freak [Later Titled L A Blues] TAKE 2 • CD7: • 1. Down On The Street [MONO SINGLE EDIT] • 2. I Feel Alright (1970) [MONO SINGLE EDIT]
Live at Whiskey A Go-Go
Live at Whiskey A Go-Go
1. Raw Power • 2. Head On • 3. Search N' Destroy • 4. I Need Somebody • 5. New Orleans • 6. She Creatures Of Hollywood Hills • 7. Open Up And Bleed • 8. Gimme Danger
Open Up and Bleed
Open Up and Bleed
1. Rubber Legs • 2. Open Up And Bleed • 3. Johanna • 4. Cock In My Pocket • 5. Head On • 6. Cry For Me • 7. Rich Bitch • 8. Wet My Bed • 9. I Got Nothing • 10. Heavy Liquid/New Orleans • 11. She Creatures Of The Hollywood Hills • 12. Rubber Legs (Version 2)
Rough Power
Rough Power
1. Search and Destroy • 2. Gimme Danger • 3. Your Pretty Face Is Going to Hell • 4. Penetration • 5. Raw Power • 6. I Need Somebody • 7. Shake Appeal • 8. Death Trip
Metallic K.O.
Metallic K.O.
1. Heavy Liquid • 2. I Got Nothing • 3. Rich Bitch • 4. Gimme Danger • 5. Cock in My Pocket • 6. Louie, Louie • 7. Raw Power • 8. Head On • 9. Gimme Danger • 10. Search and Destroy • 11. Heavy Liquid • 12. Open Up and Bleed
Raw Power
Raw Power
1. Search and Destroy • 2. Gimme Danger • 3. Your Pretty Face Is Going to Hell • 4. Penetration • 5. Raw Power • 6. I Need Somebody • 7. Shake Appeal • 8. Death Trip
Fun House
Fun House
1. Down On The Street • 2. Loose • 3. T.V. Eye • 4. Dirt • 5. 1970 • 6. Fun House • 7. L.A. Blues
The Stooges
The Stooges
1. 1969 • 2. I Wanna Be Your Dog • 3. We Will Fall • 4. No Fun • 5. Real Cool Time • 6. Ann • 7. Not Right • 8. Little Doll
1970  1970
Down on the Street  1970
Free & Freaky  2006
I Wanna Be Your Dog  1969
No Fun  1969
Now I Wanna Be Your Dog  1969
Raw Power  1973
Real Cool Time  1969
Search & Destroy  1973
T.V. Eye  1970
21 kwietnia 1947
W Ann Arbor, w stanie Michigan, urodził się Iggy Pop. Pionier punk rocka i prekursor nowej fali. Naprawdę nazywa się James Jewel Osterberg i jest wokalistą, kompozytorem, autorem tekstów i producentem nagrań. W latach 1968-74 był liderem kultowej dziś grupy The Stooges, później rozpoczął karierę solową.