Cheb Mami / fot. oficjalna strona artysty

Cheb Mami


kraj: Algieria
gatunek: pop, world music
dekady: 1980, 1990, 2000
Prawdziwe nazwisko Ahmed Khelifati Mohamed. Algierski artysta spod znaku pop i Raï (odmiana folku Beduinów i krajów Maghrebu). Śpiewa po angielsku, francusku, w arabskim algierskim i egipskim. Wśród jego idoli są – Otis Redding, Stevie Wonder i Mc Solaar. Najbardziej znany za sprawą brawurowych wokaliz w utworze „Desert Rose” Stinga.

Urodził się 11 lipca 1966 roku w Graba-el-wed w Saïdzie. Już jako dziecko śpiewał na ulicy swego rodzimego miasta. Mając czternaście lat występował już na lokalnych ceremoniach, w tym szczególnie chętnie na weselach.

Dwa lata później zadebiutował w radiowym programie Alhan wa Chabab. Wykonał wtedy klasyczną orańską piosenkę „El Marsam”, pochodzącą z 1920 roku. Oczarowane jury nagrodziło go I miejscem. Niedługo potem poznał Boualema, producenta z wytwórni Oran Maghreb. Bardzo szybko doszło do zawarcia kontraktu.

W 1985 wyjechał do Paryża, by znaleźć tu dla siebie prawdziwą muzyczną niszę. Połączył bowiem Raï z elementami bluesa, salsy, reggae, funku i hip hopu. Dołożył do tego algierskie rytmy i w ten sposób uzyskał niezwykle świeże brzmienie. W tym samym roku pojawił się na Pierwszym Orańskim Festiwalu Raï.

Następnie przez dwa był w algierskiej armii, ale nie wiązał z tym swojego dalszego życia. Po zwolnieniu ze służby wojskowej wrócił do stolicy Francji, by ponownie zająć się stylem Raï. Rozpoczął nagrywanie materiału, godząc to z występami w kabaretach na przedmieściach Paryża i koncertami między innymi w Stanach Zjednoczonych, Holandii, Niemczech, Szwajcarii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i krajach skandynawskich.

W 1989 roku wydał swoją pierwszą płytę „Prince of Raï”, a a sześć lat później ukazał się krążek „Saida”. Zaś na początku 1998 roku do sklepów trafiły trzy wydawnictwa - „Douni El Bladi”, „Let Me Rai [Rhythm Safari]” oraz „Meli Meli”.

Prawdziwym przełomem był rok 1999, gdy wspólnie z raperem K-Melem wykonał utwór „Parisien du Nord”, będący swoistym protest songiem przeciwko rasizmowi i niechęci, jaka wytworzyła się między hip hopowcami w stosunku do artystów zajmujących się Raïem. Szczególnie na płaszczyźnie pochodzenia – między szeroko pojętymi Arabami a rodowitymi Francuzami.

Potem było już tylko lepiej. Sting, jedna z największych gwiazd współczesnej muzyki rozrywkowej, zaproponował mu współpracę przy okazji tworzenia materiału na płytę „Brand New Day”. Fantastycznie wykonany duet obu artystów w kompozycji „Desert Rose” z dnia na dzień spowodował międzynarodowe zainteresowanie Mamim, znanemu dotychczas wąskiemu gronu słuchaczy. Singiel przez długi czas okupował szczyty list przebojów na całym świecie, zaś artystę w Stanach Zjednoczonych ochrzczono mianem Księcia Raï. Co ciekawe, Amerykanie byli przekonani, że ten rodzaj muzyki można nazwać „punkiem Północnej Afryki”, mającym wyrażać sprzeciw wobec władzy państwowej, podczas gdy Raï utożsamia diasporę i problemy z nią związane, na jakie natrafiają arabscy emigranci na obczyźnie.

Krytycy zgodnie podkreślają, że najlepszą pozycją w dyskografii Algierczyka jest nagrana płyta „Dellali” (2001), wyprodukowana przez gitarzystę Nile’a Rodgersa (Chic), nagrana już po sukcesie „Desert Rose”. Wydawnictwo promował singiel „Le Raï C'est Chic”, w którym zresztą pojawił się w chórkach Sting. W tym samym roku artysta wydał jeszcze jeden krążek - „Lazrag Saani”.

Na początku 2004 roku do sklepów trafił longplay „Du Sud au Nord”, z gościnnym udziałem między innymi Ziggy’ego Marley’a i Zucchero. W 2006 roku swoją premierę miała jak dotąd ostatnia w dyskografii artysty – płyta „Layali”.

Uzyskiwane przez niego brzmienie zawiera w sobie oczywiste wpływy kultury śródziemnomorskiej, mieszające się z elementami muzyki tureckiej, greckiej, stylu flamenco i Latino. Tymczasem jego wokal zdradza akcenty andaluzyjskie i jest świetnym przykładem umiejętnej fuzji tradycji z nowoczesnością. Trzeba bowiem zaznaczyć, iż tradycyjna algierska muzyka to barwna kombinacja historycznych wpływów hiszpańskich, marokańskich i przede wszystkim francuskich, na które dopiero w fazie końcowej nakładają się rodzime elementy.

W październiku 2006 roku na mocy międzynarodowego listu gończego został zatrzymany pod zarzutem znęcania się i zastraszania swojej byłej partnerki. W maju następnego roku rozpoczął się proces, podczas którego oskarżono go także o nakłanianie dziewczyny do usunięcia ciąży. Sprawa zakończyła się w lipcu 2009 roku uznaniem muzyka winnym posiadania narkotyków i namawiania do aborcji. Sąd skazał go na karę pięciu lat pozbawienia wolności. Obecnie odsiaduje wyrok we francuskim więzieniu.

Oficjalna strona:
http://www.chebmami.net/
Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 2RMF 3RMF 5

Layali
Layali
1. Halili • 2. Non C'sera Non (Omri Omri) • 3. Gualbi Gualbi • 4. (Leh) Inshallah • 5. Tigi Tigi • 6. Sabran (Ya Ghali) • 7. Gaiye Bil Salama • 8. Ahla Layali Omrina • 9. Ajlissou (Fil Makka) • 10. Nos Couleurs • 11. Ellie Beina Intaha • 12. Alik Maina • 13. Amshi Btaring
Live au Grand Rex 2004
Live au Grand Rex 2004
1. Azwaw • 2. Parisien du Nord • 3. Nagumomo (Traditional) • 4. Mamazareh • 5. Mazal Souvenir • 6. Desert Rose • 7. Koum Tara (Traditionnel) • 8. Bledi - Mon Pays (Traditionnel) • 9. Cosi Celeste • 10. Alache Alik • 11. Meli Meli • 12. Des 2 Côtés • 13. Haoulou • 14. Zarartou
Du Sud au Nord
Du Sud au Nord
1. Des 2 Cotes • 2. Parisien du Nord • 3. Madanite • 4. Desert Rose • 5. Cosi Celeste • 6. Nagumomo (Traditional) • 7. Enfants d'Afrique • 8. Clando • 9. Youm Wara Youm • 10. Fugitif • 11. The Best Times of Our Lives • 12. Koum Tara (Traditionnel) • 13. Azwaw
Lazrag Saani
Lazrag Saani
1. Lazrag Saani • 2. Zazarkhatri • 3. Rouhi Douri Yalala • 4. Mani Sabar • 5. Madiriche Aliya • 6. Hay Delali • 7. Delali Mantzaoutchi • 8. Raikoum Raï Ma • 9. Salou Maâna • 10. Derti Jauline • 11. Ana Khatini • 12. Sair Fer
Dellali
Dellali
1. Le Rai C'est Chic • 2. Viens Habibi • 3. Madanite • 4. Rim Lachoua • 5. Yahamami • 6. Ana Oualache • 7. Ma Vie 2 Fois • 8. Tzazae • 9. Zarartou • 10. Mamazareh • 11. Machi Chaba • 12. Haoulou • 13. Khalouni
Meli Meli
Meli Meli
1. Meli Meli • 2. Alache Alik • 3. Bledi (Traditional) • 4. Parisien du Nord • 5. Rani Maàk el Youm • 6. H'rabti • 7. Hada Ch'hal • 8. Hatachi • 9. Bekatni • 10. Cheikh • 11. Azwaw 2 • 12. Parisien du Nord [Remix] • 13. Marseillais du Nord
Douni el Bladi
Douni el Bladi
1. Douni el Bl • 2. Dertfik Confiance • 3. Ralia Mahboubit Galbi • 4. Ana Mazel • 5. Lella Rani Ensaaf el Mektoub [I Accept the Will of God] • 6. Tayo Tayo Adiani • 7. Ouach Etsalini • 8. Idha Enti Bikit • 9. Chedi Bentek • 10. Maniche Aadouk • 11. Ghebnouha • 12. Sehrane Ouahdi • 13. Alaoui (Instrumental)
Let Me Rai [Rhythm Safari]
Let Me Rai [Rhythm Safari]
1. Yo Yo Traditional • 2. Haoulou • 3. Let Me Cry • 4. Douha Alia • 5. Fatma • 6. Rah Eddani • 7. Khalihoum • 8. Maandi • 9. Manimane
Saida
Saida
1. H'babi • 2. Ma Ma Baby • 3. Gualbak K'ssah • 4. Hay Wadi Hay Galbi • 5. Bent Bareh • 6. Baida • 7. Ghi N'Ti • 8. Li Fet Ghi Mnem • 9. Zouaji • 10. Alache Alache • 11. Trab
Prince of Rai
Prince of Rai
1. Dertfik Confiance (Nakara) [I Trust You (Ungrateful)] • 2. Ralia Mahboubit Galbi [My Love Is Priceless] • 3. Ana Mazel [I Am Still (Suffering)] • 4. Lella Rani Ensaaf el Mektoub [I Accept the Will of God] • 5. Tayo Tayo Adiana [Keep on, Keep on, Oh My Enemies] • 6. Douni el Bladi [Take Me Back Home]
Zobacz także:

StingZuccheroStevie Wonder