Mel Torme

Mel Torme


kraj: USA
gatunek: jazz
dekady: 1940, 1950, 1960, 1970, 1980
Mel Torme urodził się 13 września 1925 roku. Nazwany "The Velvet Fog" (aksamitna mgła) był jednym z największych artystów śpiewających jazz. Sprawdził się również jako kompozytor, aranżer, perkusista, aktor i pisarz.

Mel urodził się w rodzinie z tradycjami muzycznymi - jego ojciec śpiewał, a matka grała na pianinie. Dzięki temu już jako dziecko również Mel przejawiał odziedziczony po ojcu talent. Jako czterolatek młody artysta miał już za sobą pierwszy występ w radiu.

Słysząc go, The Coon-Sanders Orchestra, poprosiła rodziców Mela o spotkanie, które zapoczątkowało wielką karierę cudownego dziecka. Liderzy zespołu - Joe Sanders i Carlton Coon - zaprosili go do grania i przez następne 6 miesięcy Mel występował właśnie z nimi. Później przyszły kolejne propozycje.

Torme uczył się także gry na basie, a w 1934 roku wygrał konkurs, który zapewnił mu występ w wielu programach radiowych. Oprócz tego młody artysta śpiewał i pisał własne piosenki, a w szkole grał w zespołach razem z kolegami.

Pierwsza piosenka, którą napisał Mel została zaprezentowana przez niego w 1940 roku i nosiła tytuł "Lament to Love". Harry James, dla którego utwór był napisany, grał w czasie radiowego występu na perkusji. James następnie nagrał ten utwór dla wytwórni Columbia, dzięki czemu piosenka przez tydzień gościła na liście przebojów w sierpniu 1941.

Ten sukces doprowadził do tego, że Melem zainteresował się Ben Pollack, który właśnie kompletował swój zespół. Oprócz Torme’a, który dla gry w zespole rzucił szkołę, występował tam także Chico Marx. Zespół wydał w tym składzie dwa albumy - czteropłytowe wydawnictwo "The Marx Brothers" oraz "Big Bands of Hollywood: Desi Arnaz and Chico Marx". Na tym drugim głos Mela słychać wyraźnie w piosence "Abraham", a popis na perkusji Thorme dał w utworze Pagliacci (Vesti la Giubba)".

Debiut filmowy artysty to rok 1943, kiedy Torme zagrał w musicalu "Higher and Higher". Od tej pory artysta wystąpił w wielu produkcjach telewizyjnych, prowadził też własny program, stając się w tym czasie idolem nastolatków.

Pod koniec lat 40. Mel śpiewał w nowojorskim klubie Copacabana, gdzie jeden z DJ-ów nadał mu wspomniany wcześniej pseudonim "The Velvet Fog". Również w tym czasie nagrywał romantyczne przeboje dla wytworni Decca, a następnie - z Artie Shaw Orchestra - również dla Musicraft. Dopiero w 1949 roku artysta rozpoczął współpracę z Capitol Records. Właśnie tam wyszedł przebój "Careless Hands", który stał się jedynym utworem artysty, który dostał się na 1. miejsca list przebojów. Kolejne piosenki, mimo że nie zdobywały szczytów zestawień, i tak były popularne na całym świecie. W latach 1955-57 Torme nagrał także 7 jazzowych albumów dla Bethlehem Records.

Kiedy naszedł czas panowania rock&rolla, Torme nieco wycofał się z branży muzycznej. Wprawdzie wciąż nagrywał, ale ani nie wiązał się z żadną wytwórnią, ani nie wydawał przebojów.

Na początku lat 60. artysta pisał piosenki i aranżacje dla "The Judy Garland Show", a nawet dwa razy pojawił się w jej programie.

Torme powrócił w pełnej formie dopiero pod koniec lat 60., kiedy jazz przeżywał swój kolejny rozkwit. Występy muzyka w czasie tej i następnej dekady potwierdziły jego status wielkiego artysty jazzowego. Torme dawał czasami nawet 200 koncertów rocznie, występując na całym świecie. W roku 1976 otrzymał Edison Award, która była duńskim odpowiednikiem nagrody Grammy dla najlepszego piosenkarza jazzowego, a także nagrodę Downbeat.

Od 1982 roku Mel związał się z Concord Records. Dla niej nagrał m.in. albumy "An Evening with George Shearing & Mel Tormé", "Mel Tormé, Rob McConnell and the Boss Brass" czy "Mel Tormé and the Marty Paich Dektette - In Concert Tokio".

Rok 1999 to nagroda Grammy dla artysty za cały jego dorobek. Jeszcze w tym samym roku Mel Torme zmarł na zawał.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Smooth JazzRMF Święta

Careless Hands
Comin' Home Baby
The Christmas Song  1946