Joanna Newsom / fot. oficjalna strona artystki

Joanna Newsom


kraj: USA
gatunek: folk, etniczna, alternatywa
dekady: 2000
Amerykańska harfistka, wokalistka oraz autorka muzyki i tekstów. Jej pogodny i niewinny styl śpiewania łączy się z dojrzałą liryką oraz tajemniczym dźwiękiem harfy. Teksty artystki są równie nieszablonowe jak jej muzyka – najczęściej są nieliniowe i odbiegają od charakterystycznego układu zwrotka – refren. Zawdzięcza to swojej pasji do języka angielskiego – zamierzała kiedyś zostać nauczycielką lub dziennikarką literacką.

Urodziła się 18 stycznia 1982 roku w hrabstwie Nevada w Kalifornii w rodzinie baptystów. Ma brata Pete’a – również muzyka oraz siostrę Emily, która jest astrofizykiem. Jej daleki kuzyn, Gavin Newsom jest burmistrzem San Francisco.

Najpierw nauczyła się grać na małej, celtyckiej harfie, aby później przesiąść się na dużą koncertową i zacząć komponować. Studiowała kompozycję i pisanie kreatywne w Mill’s College w Oakland w Kalifornii.

Po trasie koncertowej z Willem Oldhamem podpisała kontrakt z wytwórnią Drag City i w 2004 roku wypuściła swój debiutancki album „The Milk-Eyed Mender”. Wkrótce potem wyruszyła w trasę z Devendrą Banhart i Vetiver. Pojawiła się także na festiwalu Greek Man w Walii.

Artystka wyrobiła sobie renomę występując wielokrotnie w programie Jimmy Kimmel Live w telewizji ABC.

Jej drugi album „Ys” ukazał się w listopadzie 2006 roku. Zawierał orkiestracje i aranżacje Van Dyke Parksa (wybrała go po przesłuchaniu jego płyty „Song Cycle”). Inżynierem dźwięku był Steve Albini, a całość zmiksował Jim O'Rourke.

Podczas trasy w 2007 i 2008 roku oprócz znanych kompozycji prezentowała również całkowicie nowe nagrania. Były to bardzo długie, często ponad siedmiominutowe utwory.

Po jej twórczość chętnie sięgają inni artyści. Między innymi zespół Decemberists nagrał cover jej piosenki „Bridges and Balloons” na swojej EPce „Picaresqueties.”

Choć jej styl grania na harfie opiera się o klasyczne wykształcenie - wielki wpływ na jej grę mają zachodnioafrykańscy muzycy kora. Sama artystka odżegnuje się, jakoby grała bardzo klasycznie.

Media określają ją jako wiodącą artystkę stylu psych folk. Sama nie przyznaje się do przynależności do konkretnego stylu muzycznego. Łączy elementy muzyki indiańskiej, awangardowego modernizmu i afrykańskich rytmów kora – zarówno w grze jak i śpiewie.

Oprócz nagrywania solowych płyt współpracowała z takimi artystami jak: Smog, Vetiver, Nervous Cop, The Year Zero, Vashti Bunyan, Sydney Symphony Orchestra i Golden Shoulders. Grała także na instrumentach klawiszowych w formacji The Pleased.

Trzeci album artystki ma się ukazać pod koniec 2009 roku w wytwórni Drag City.

Have One On Me
Have One On Me
Disc: 1 • 1. Easy • 2. Have One On Me • 3. '81 • 4. Good Intentions Paving Company • 5. No Provenance • 6. Baby Birch • • Disc: 2 • 1. On A Good Day • 2. You And Me, Bess • 3. In California • 4. Jackrabbits • 5. Go Long • 6. Occident • • Disc: 3 • 1. Soft As Chalk • 2. Esme • 3. Autumn • 4. Ribbon Bows • 5. Kingfisher • 6. Does Not Suffice
Ys
Ys
1. Emily • 2. Monkey & Bear • 3. Sawdust & Diamonds • 4. Only Skin • 5. Cosmia
The Milk-Eyed Mender
The Milk-Eyed Mender
1. Bridges and Balloons • 2. Sprout and the Bean • 3. The Book of RightOn • 4. Sadie • 5. Inflammatory Writ • 6. This Side of the Blue • 7. En Gallop • 8. Cassiopeia • 9. Peach, Plum, Pear • 10. Swansea • 11. Three Little Babes (traditional) • 12. Clam, Crab, Cockle, Cowrie
Easy  2010
Emily  2006
Good Intentions Paving Company  2010
In California  2010
Monkey & Bear  2006
Zobacz także:

Decemberists