Tony Iommi / fot. oficjalna strona artysty / John McMurtrie

Tony Iommi


kraj: Wielka Brytania
gatunek: heavy metal
dekady: 1960, 1970, 1980, 1990, 2000
Prawdziwe nazwisko - Frank Anthony Iommi. Angielski gitarzysta i autor tekstów. Założyciel Black Sabbath. Należy do najważniejszych gitarzystów w historii muzyki rockowej. Twórca najbardziej charakterystycznych riffów heavy metalowych. Podobnie jak Paul McCartney czy Jimi Hendrix, jest gitarzystą leworęcznym.

Urodził się 19 lutego 1948 roku w Aston, Birmingham w Anglii jako syn włoskich emigrantów. Swoją pierwszą gitarę otrzymał, gdy był jeszcze nastolatkiem. Jego pierwszymi inspiracjami był Hank Marvin i The Shadows.

W wieku 17 lat, podczas wypadku w fabryce cięcia stali, w której pracował – stracił dwa opuszki palców prawej ręki. Był załamany i nosił się nawet z zamiarem porzucenia muzyki, ale jego szef, wiedząc o jego „nocnej pracy” w pubie, namówił go do rozważenia techniki grania podobnej do kalekiego jazzmana Django Reinhardta. Zaczął więc eksperymentować z cieńszymi strunami, lecz nie były one jeszcze wtedy popularne. W końcu wmontował do swojej gitary struny od banjo i zaczął uczyć się na wszelki wypadek praworęcznej gry. Gd gra - używa specjalnych nakładek na palce.

W młodości grał w kilku bluesowo – rockowych zespołach, takich jak The Rockin’ Chevrolets (1964-1965). Kiedy zaproponowano formacji tournee po Niemczech – Iommi postanowił, korzystając z okazji, porzucić pracę w fabryce. W latach 1966 – 1967 grał w The Rest, w której grał ze starym kolegą ze szkoły i w przyszłości perkusistą Black Sabbath – Billem Wardem. Przez sześć miesięcy w 1968 roku był gitarzystą w Mythology. Kiedy w mieszkaniu należącym do grupy znaleziono konopie indyjskie – Tony, Ward, Smith i Marshall zostali skazani na dwa lata w zawieszeniu. Po koncercie w lipcu 1968 roku formacja zakończyła działalność. W tym samym czasie rozpadła się też inna grupa – Rare Breed, której wokalista John „Ozzy” Osbourne oraz gitarzysta Terry „Geezer” Butler dołączyli do Tony’ego i Warda oraz gitarzysty Jimmi’ego Phillipsa oraz saksofonisty Alana „Akera” Clarke’a. Ten sześcioosobowy skład, teraz z Butlerem jako basistą – jako Polka Tulk Blues Company zdołał wystąpić zaledwie dwa razy. Phillips i Clarke odeszli, a zespół skrócił swoją nazwę do Polka Tulk.

We wrześniu 1968 roku Iommi, Butler, Ward oraz Osbourne przemianowali formację na Earth. Ich działalność trwała do grudnia, gdy Tony otrzymał propozycję grania z Jethro Tull. Był to tylko jeden występ (w „The Rolling Stones Rock & Roll Circus” gdzie grali z playbacku, a jedynie Ian Anderson śpiewał na żywo), a gitarzysta z powrotem wrócił do Earth. Jak sam wspominał w jednym z wywiadów, wiele nauczył się od wokalisty Jethro Tull – rannego wstawania, co było dla niego prawdziwym koszmarem, systematycznej pracy poprzez dokładne rozpisanie czasu trwania pracy i czym każdy ma się zająć. Przeniósł to potem do swojego zespołu i okazało się, że poza wstawaniem rano - zaczęło działać także i u nich.

W sierpniu 1969 roku, grupa zmieniła nazwę na Black Sabbath. Na skutek wspomnianego wcześniej wypadku – Iommi przestroił swoją gitarę z E na C# (obniżył o pół tomu w dół), by móc uwalniać napięcie w swoich palcach. W rezultacie, zespół był pierwszym, który zastosował zmianę brzmienia i w rezultacie stał się filarem muzyki heavy metalowej.

Do brzmienia Tony’ego dostosował się także basista – Geezer Butler, który również zmienił tonację w dół. Być może to właśnie spowodowało, że jego gra jest unikalna dla maniery riffów gitarowych i przeszła do historii, chociażby w takich ponadczasowych utworach, jak „Paranoid”, „War Pigs”, „Iron Man” czy „Into the Void”. Jego solówki na przesterowanej gitarze zahaczały o skalę bluesową, a riffy oparł na skali molowej z rewolucyjnym jak na tamte czasy dużym przesterem. Swojego Gibsona SG podpinał do wzmacniacza przez gniazdo basowe. Były to unikalne rozwiązania, które przyczyniły się do rozwoju heavy metalu. Nie da się w tej mierze przecenić wartości Iommiego, o którym w 2004 roku Rob Halford (wokalista Judas Priest) podczas koncertu w Filadelfii powiedział, że to „człowiek, który wymyślił riff heavy metalowy”.

W połowie lat 70. jego uzależnienie od narkotyków, problemy w managementem oraz nieustanne trasy koncertowe Black Sabbath doprowadziły do wyrzucenia go z zespołu przez Ozzy’ego Osbourne’a, którego zastapił w składzie Ronnie James Dio, wokalista Rainbow (grupy założonej przez gitarzystę Deep Purple – Ritchiego Blackmoore’a).

Przez dwie dekady, lata 80. i 90. Tonny starał się odbudować zespół na wiele sposobów, wliczając pomysł współpracy z Ianem Gillanem (Deep Purple), Glennem Hughesem (Deep Purple), Tonym Martinem czy Rayem Gillenem. Po opuszczeniu formacji przez Gillana w 1984 roku – Iommi postanowił nagrać swój pierwszy solowy album „Seventh Star”, z Hughesem jako wokalistą, niestety względy promocyjne oraz naciski ze stronuy wytwórni spowodowały, że krążek firmowany był jako „Black Sabbath featuring Tony Iommi”.

W 1992 roku na koncercie pamięci Freddiego Mercury’ego wykonał cztery utwory z dorobku Queen, wspólnie z innymi gitarzystami. W tym samym roku podczas występu w Cosa Mesa Ronnie James Dio w wyniku kłótni w zespole - odmówił wyjścia na scenę i odszedł z grupy. W rezultacie Rob Halford (Judas Priest) został zaagażowany jako wokalista na dwa występy (oraz w 2004 roku, gdy Ozzy miał zapalenie oskrzeli i nie mógł śpiewać). Paradoksalnie, wszystko to spowodowało, że dla Osbourne’a nie było już miejsca w Black Sabbath.

W 1993 roku Iommi wszedł ponownie do studia, by nagrać kolejny album - „Death and Progress”.

Macierzysty zespół nagrał jeszcze dwa albumy z Tonym Martinem, jako wokalistą, zanim w 1997 roku doszło do zejścia się oryginalnego składu i tournee (pomimo nieobecności podczas pierwszych dwóch występów Billla Warda z powodu zawału serca). Zastąpił go Vinny Aplice.

W 2000 roku gitarzysta wydał w końcu album firmowany jedynie swoim nazwiskiem, po prostu „Iommi”. Do współpracy nad płytą zaprosił między innymi Serja Tankiana, Iana Astbury’ego, Dave’a Grohla (Nirvana, Foo Fighters, Queens of the Stone Age, gościnnie także w Nine Inch Nails), Billy’ego Corgana i Ozzy’ego Osbourne’a.

Pod koniec 2004 roku ukazał się jego drugi krążek – „The 1996 DEP Sessions”. Oryginalnie nagrany osiem lat wcześniej, jednak nigdy dotąd niewydany. Pomimo tego, kopia z Davem Hollandem na perkusji była dostępna jako bootleg pod nazwą „Eighth Star”. Partie wokalne nagrał Glenn Hughes, a współpraca muzyków układała się na tyle pomyślnie, że zaśpiewał także na trzeciej płycie gitarzysty – „Fused” (2005). Za ścieżkę perkusyjną odpowiedzialny był Kenny Aronoff.

W październiku 2006 roku poinformowano, że jest możliwe ponowne tournee Billego Warda, Geezera Butlera oraz Ronniego Jamesa Dio, firmowane nazwą Heaven and Hell. Okazało się jednak, że ostatecznie Ward nie wziął udziału w występach i zastąpił go Vinny Appice. W rok później Rino Records wydało „The Dio Years”, album zawierający starsze nagrania jeszcze z Dio w składzie oraz nowe trzy piosenki z Vinnym. Grupa rozpoczęła amerykańskie występy w kwietniu 2007 roku z Megadeth i Down jako supportami. Trasa zakończyła się w Wielkiej Brytanii, ale pozostało po niej tyle materiału, że można było zacząć myśleć o nagraniu krążka. W tym czasie zarejestrowano występ grupy w New York Radio City Music Hall i wydano go na winylu, płycie audio i dvd. W listopadzie Iommi odsłonił swoją gwiazdę w Birmingham Walk of Stars.

Fused
Fused
1. Dopamine • 2. Wasted Again • 3. Saviour Of The Real • 4. Resolution Song • 5. Grace • 6. Deep Inside A Shell • 7. What You're Living For • 8. Face Your Fear • 9. The Spell • 10. I Go Insane
The 1996 Dep Sessions
The 1996 Dep Sessions
1. Gone • 2. From Another World • 3. Don't You Tell Me • 4. Don't Drag The River • 5. Fine • 6. Time Is The Healer • 7. I'm Not The Same Man • 8. It Falls Through Me
Iommi
Iommi
1. Laughing Man (In the Devil Mask) • 2. Meat • 3. Goodbye Lament • 4. Time Is Mine • 5. Patterns • 6. Black Obivion • 7. Flame On • 8. Just Say No to Love • 9. Who's Fooling Who • 10. Into the Night
What You're Living For  2005
19 lutego 1948
W Birmingham urodził się Tony Iommi, gitarzysta legendarnej grupy Black Sabbath oraz twórca zespołu Heaven & Hell.