Meshuggah / fot. oficjaolna strona zespołu

Meshuggah


kraj: Szwecja
gatunek: metal, death metal, eksperymentalny metal, muzyka eksperymentalna
dekady: 1980, 1990, 2000
Szwedzki kwartet spod znaku trudnego metalu eksperymentalnego. Obecnie grają w składzie - Jens Kidman (wokal), Fredrik Thordendal (gitara prowadząca), Tomas Haake (perkusja), Mårten Hagström (bas) oraz Dick Lövgren (koncertowa gitara basowa).

Na początku była formacja Metallien, która została założona w Umeå w 1985 roku przez gitarzystę Fredrika Thordendala. Zdążyła nagrać kilka płyt demo i zostawała rozwiązana.

Dwa lata później powstała Meshuggah. Jej pomysłodawcą był wokalista i gitarzysta Jens Kidman. Nazwa pochodzi od słowa „szalony” w języku jidysz. Zanim Jens zdecydował się odejść i założyć kolejny zespół – udało się nagrać kilka demówek, a Thordendal postanowił zostawić nazwę i skompletować skład.

W 1989 roku wydali w nakładzie 1000 egzemplarzy pierwszą EP-kę „Meshuggah”, na której znalazły się trzy utwory, ze słynnym „Psykisk Testbild”.

Rok później Tomas Haake zastąpił za perkusją Niclasa Lundgrena. W tym samym czasie zespół podpisał kontrakt z niemiecką wytwórnią Nuclear Blast i nagrał swój pierwszy longplay „Contradictions Collapse”. Wydano go jeszcze w tym roku. Album zebrał dobre recenzje, ale nie odniósł komercyjnego sukcesu. Tymczasem Kidman skoncentrował swoją uwagę na wokalu, a Mårten Hagström, grający wcześniej z Haakem został na stałe przyjęty do składu. Tak wzmocniona grupa weszła do studia, by zająć się nowym materiałem.

W 1994 roku wydali EP-kę „None”, która miała również swoje japońskie wydanie, razem z tekstami, napisanymi po japońsku. Tymczasem Haake zranił sobie rękę podczas nieszczęśliwego wypadku, a Thordendal pracujący jako stolarz stracił opuszek środkowego palca lewej ręki. Niestety oba te wydarzenia spowodowały przerwę w występach całego zespołu na wiele miesięcy. Na szczęście opuszek udało się przyszyć z powrotem i gitarzysta mógł wrócić do prania.

Między kwietniem a majem 1994 roku muzycy nagrali kolejną EP-kę „The Selfcaged”. Jej wydanie z powodu tych nieszczęśliwych wypadków przesunięto na następny rok.

W styczniu 1995 roku Meshuggah pojechała w krótką trasę koncertową po Europie. Po powrocie muzycy weszli do studia, by nagrywać swój kolejny longplay „Destroy Erase Improve”. Za produkcję odpowiedzialny był Daniel Bergstran. Krążek ukazał się na rynku w lipcu. W warstwie brzmieniowej zawierał w sobie elementy death metalu, thrashu oraz progresywnego grania. Niedługo potem pojechali na dwumiesięczne tournee z Machine Head. Podczas występów Nordin zachorował na zapalenie ucha środkowego, miał częste zawroty głowy oraz kłopoty z zachowaniem równowagi na scenie. Muzyk musiał zrezygnować z koncertów. Basista Machine Head – Adam Duce zaproponował, że może zastąpić chorego, Meshuggah zdecydowała, że występuje w pięcioosobowym składzie. W tym ustawieniu – okazjonalnie na basie pojawiał się Thordendal, czasem grano z wykorzystaniem dwóch gitar, a Hagström korzystał z przesteru, na którym uzyskiwał brzmienie o oktawę niższe, niż zwykle. W tym samym roku pojechali jeszcze na wspólną trasę z Clawfingerem oraz Hypocrisy.

Przez dwa kolejne lata (1996-1997) Thordendal pracował w studiu nad solowym albumem „Sol Niger Within”, który światło dziennie ostatecznie ujrzał w marcu 1997 roku. W tym samym roku Meshuggah nagrała nie zarejestrowane wcześniej demo, od czasu do czasu występowała z koncertami. Pod koniec roku grupa wydała EP-kę „The True Human Design”, poszerzoną o utwór „Sane”, jedno nagranie live oraz dwie alternatywne wersje „Future Breed Machine”.

W styczniu następnego roku oficjalnie do składu dołączył Hielm. Tymczasem ich wytwórnia przygotowała dla fanów prawdziwą gratkę – reedycję płyty „Contradictions Collapse”, poszerzoną o EP-kę „None”. W maju rozpoczęły się prace nad kolejnym longplayem grupy – „Chaosphere”. Po nagraniu materiału zespół pojechał do USA na krótkie tournee, a krążek wydano po ich powrocie w listopadzie. Muzycy nie mieli zbyt dużo czasu na odpoczynek – niedługo potem ruszyli w kolejną trasę, tym razem po Skandynawii z zespołem Entombed.

Na początku 1999 roku Meshuggah dołączyła na amerykańskiej trasie do Slayera. Po wydaniu nowego krążka oraz licznych występach na żywo – formacja została dostrzeżona przez mainstreamową prasę metalową. W połowie roku, podczas koncertów w ich rodzinnej Szwecji, muzycy zaczęli pracować nad kolejnymi utworami na nową płytę, (by w połowie następnego roku ogłosić, że materiał powstaje, ale w bardzo wolnym tempie…). Dla niecierpliwych fanów zespół przygotował niespodziankę – pojawiło się wydawnictwo „Rare Trax”, składające się z kolekcji demówek, alternatywnych wersji utworów oraz wcześniej nie wydanych piosenek z ostatniej sesji studyjnej.

W lipcu 2001 roku zespół opuścił Hielm, z nie do końca jasnych powodów. Tymczasem Meshuggah przyjęła zaproszenie Toola do wspólnego tournee.

W pierwszej połowie 2002 roku prace nad nowym krążkiem wyraźnie przyspieszyły – w marcu zarejestrowano trzy nowe utwory, reszta materiału powstała w około sześć tygodni dwa miesiące później. Od tego albumu używają nisko przestrojonych ośmiostrunowych gitar, do tego dołączają riffy rodem z groove’u. Zupełnie spontanicznie przyjęte zaproszenie na tegoroczny Ozzfest skróciło miksering w studiu z dwóch do jednego dnia. Po skończonych procesie obróbki materiału zespół natychmiast wyleciał do USA na kolejne tournee. Krążek „Nothing” wydano w sierpniu. Jego bardzo dobra sprzedaż wprowadziła formację do prestiżowego zestawienia Billboard oraz Rolling Stone’a, co było pierwszym takim przypadkiem zespołu spod znaku Nuclear Blast Records. Muzycy zakończyli rok powtórnym amerykańskim tournee w towarzystwie zaprzyjaźnionego Toola.

W lutym 2004 roku do zespołu dołączył grający na basie Dick Lövgren. W tym składzie muzycy przez pół roku nagrywali kolejną EP-kę. W maju następnego roku wydano longplay „Catch Thirtythree”, jedyny, na którym użyto programowania perkusyjnego. Miesiąc później nagrano promocyjny klip do utworu „Shed”. Krążek otrzymał w następnym roku nominację do szwedzkiej Nagrody Grammy.

W październiku 2006 roku ukazała się zremasteryzowana wersja „Nothing”, do którego ponownie nagrano partie gitarowe, wydawnictwo opatrzono trójwymiarowym hologramem, a jako bonus dołączono DVD z ubiegłorocznej trasy koncertowej oraz klipy do utworów „Rational Gaze”, „Shed” oraz „New Millennium Cyanide Christ”. Pod koniec roku muzycy zdążyli jeszcze wejść do studia, by rozpocząć pracę nad nowym krążkiem. W sumie sesje w studiu przeciągnęły się na cały następny rok. Sam proces nagrywania trwał prawie pół roku.

W marcu 2008 roku album „obZen” wreszcie ujrzał światło dzienne. Po jego wydaniu – media zwróciły na zespół baczną uwagę. A muzycy ruszyli na wielkie tournee, które objęło USA, Europę, Azję i Australię. W maju zaprezentowano klip do promującego wydawnictwo singla „Bleed”. W 2009 roku byli ponownie nominowani do szwedzkiej Nagrody Grammy za ten krążek. Jak dotąd to największy sukces komercyjny w całej ich dyskografii.

Meshuggah planuje wydać kolejny longplay w 2010 roku. Na razie – do rąk fanów trafił wydany na początku lutego film dokumentujący poczynania koncertowe formacji. Ukazał się w wersji digipaku (DVD i CD) i nosi tytuł „Alive”.

Ich znakami rozpoznawczymi są - polirytmiczne kompozycje oraz precyzja aranżacyjna, na którą składają się nieparzyste serie riffów, rytmiczne synkopy (zabieg kompozycyjny stosowany przede wszystkim w jazzie i bluesie polegający na przesunięciu akcentu z mocnej części taktu na słabą, przez co uzyskuje się wydłużenie taktu), gwałtowne zmiany tempa oraz chromatyka neo jazzowa (uzyskane dźwięki są podwyższane lub obniżane). Trudno zaklasyfikować brzmienie formacji, jej wariacje stylistyczne oraz eksperymenty. Z jednej strony to heavy metal, z drugiej – metal awangardowy i eksperymentalny. Do tego elementy extreme, thrash i death metalu. Czasem zaliczany jest też do tak zwanego math i progresywnego metalu. W warstwie brzmieniowej to grindcore w połączeniu z hardcore punkiem oraz eksperymentalnym jazzem. Ta wielość i różnorodność stylów powoduje często problemy w odbiorze ich twórczości oraz naraża zespół na zarzuty zbyt przeintelektualizowanego przekazu.

Oficjalna strona:
http://www.meshuggah.net/
Alive
Alive
DVD: • 1. Begin • 2. Perpetual Black Second • 3. Twenty Two Hours • 4. Pravus • 5. Dissemination • 6. Bleed • 7. Ritual • 8. New Millennium Cyanide Christ • 9. Cleanse • 10. Stengah • 11. The Mouth Licking What You've Bled • 12. Machine • 13. Electric Red • 14. Solidarius • 15. Rational Gaze • 16. Moment • 17. Lethargica • 18. Communicate • 19. Combustion • 20. Humiliative • 21. Infinitum • 22. Straws Pulled at Random • 23. End • Bonus Material • 1. 'Bleed' Music Video • 2. The Making of 'Bleed' • 3. Micha Guitar Tour • 4. Tomas Drum Tour • Live Audio CD: • 1. Perpetual Black Second • 2. Electric Red • 3. Rational Gaze • 4. Pravus • 5. Lethargica • 6. Combustion • 7. Straws Pulled at Random • 8. New Millennium Cyanide Christ • 9. Stengah • 10. The Mouth Licking What You've Bled • 11. Humiliative • 12. Bleed
obZen
obZen
1. Combustion • 2. Electric Red • 3. Bleed • 4. Lethargica • 5. ObZen • 6. This Spiteful Snake • 7. Pineal Gland Optics • 8. Pravus • 9. Dancers To A Discordant System
Catch Thirtythree
Catch Thirtythree
1. Autonomy Lost • 2. Imprint of the Un-Saved • 3. Disenchantment • 4. The Paradoxical Spiral • 5. Re-Inanimate • 6. Entrapment • 7. Mind's Mirrors • 8. In Death - Is Life • 9. In Death - Is Death • 10. Shed • 11. Personae Non Gratae • 12. Dehumanization • 13. Sum
Nothing
Nothing
1. Stengah • 2. Rational Gaze • 3. Perpetual Black Second • 4. Closed Eye Visuals • 5. Glints Collide • 6. Organic Shadows • 7. Straws Pulled At Random • 8. Spasm • 9. Nebulous • 10. Obsidian
Rare Trax
Rare Trax
1. War • 2. Cadaverous Mastication • 3. Sovereigns Morbidity • 4. Debt of Nature • 5. By Emptiness Abducted • 6. Don't Speak • 7. Abnegating Cecity [Demo Version '90] • 8. Internal Evidence [Demo Version '90] • 9. Concatenation [Remix] • 10. Ayahuasca Experience
Chaosphere
Chaosphere
1. Concatenation • 2. New Millennium Cyanide Christ • 3. Corridor Of Chameleons • 4. Neurotica • 5. The Mouth Licking What You've Bled • 6. Sane • 7. The Exquisite Machinery Of Torture • 8. Elastic
Destroy Erase Improve
Destroy Erase Improve
1. Future Breed Machine • 2. Beneath • 3. Soul Burn • 4. Transfixion • 5. Vanished • 6. Acrid Placidity • 7. Inside What's Within Behind • 8. Terminal Illusions • 9. Suffer In Truth • 10. Sublevels
Contradictions Collapse/None
Contradictions Collapse/None
1. Paralyzing ignorance • 2. Erroneous manipulation • 3. Abnegating cecity • 4. Internal evidence • 5. Qualms of reality • 6. We'll never see the day • 7. Greed • 8. Choirs of devastation • 9. Cadeverous mastication • 10. Humiliative • 11. Sickening • 12. Ritual • 13. Gods of rapture
Combustion  2008
Concatenation  1998
Erroneous Manipulation  1991
Neurotica  1998
obZen  2008
Rational Gaze  2002
Soul Burn  1995
Stengah  2002
Sublevels  1995
Suffer In Truth  1995
The Exquisite Machinery Of Torture  1998
Zobacz także:

Machine HeadSlayerToolPROGHMA-CPorcupine Tree