Ritchie Valens / fot. oficjalna strona artysty

Ritchie Valens


kraj: USA
gatunek: rock and roll
dekady: 1950
Właściwie Richard Steven Valenzuela. Amerykański muzyk rockowy meksykańskiego pochodzenia, wokalista i kompozytor, jeden z pionierów rock and rolla. Pomimo bardzo krótkiego życia na stałe zapisał się w historii muzyki rozrywkowej, głównie za sprawą nieśmiertelnego do dziś utworu „La Bamba”. Na podstawie jego życia nakręcono także słynny film pod tym samym tytułem.

Valens urodził się 13 maja 1941 roku w Pacoima w stanie Kalifornia. Jego rodzicami byli Joseph Steven Valenzuela i Concepcion Reyes. Dorastał wsłuchując się w muzykę lokalnych mariachi, gitar flamenco, R&B i bluesa. Sam zaczął tworzyć muzykę już w wieku pięciu lat. Za namową ojca zaczął uczyć się grać na gitarze i trąbce, później nauczył się grać także na perkusji. Pewnego dnia sąsiad zobaczył jak Ritchie próbuje grać na gitarze, która ma tylko dwie struny – nastroił mu gitarę i nauczył go kilku akordów. Pomimo tego, że był leworęczny, grał na gitarze w sposób tradycyjny, tak jak praworęczni. Kiedy uczęszczał do Pacoima Junior High School grał już tak dobrze, że często zabierał do szkoły gitarę i grywał dla kolegów i koleżanek.

W wieku szesnastu lat dołączył do lokalnej grupy The Shilouettes jako gitarzysta. Później, gdy grupę opuścił wokalista, Valens przejął jego obowiązki i zaczął śpiewać. Debiutancki występ Ritchiego odbył się 19 października 1957 roku. Oprócz występów z zespołem grał także solo na lokalnych przyjęciach.

Valens często improwizował podczas koncertów. Wymyślał nowe słowa piosenek w trakcie śpiewania, dodawał nowe riffy do znanych przebojów. Niestety nie można tego usłyszeć na jego studyjnych nagraniach. Ze względu na energię jaką objawiał podczas koncertów nosił pseudonim „The Littlee Richard of the Valley”.

W maju 1958 roku Valens poznał właściciela i prezesa wytwórni Del-Fi Records, Boba Keanea, który był tak zafascynowany występem muzyka w San Francisco, że zaprosił go na przesłuchanie do swojego domu w Silver Lake w Los Angeles. Keane miał w piwnicy małe studio nagrań, na które składały się dwuścieżkowy magnetofon Amper 6012 i dwa mikrofony kondensacyjne Telefunken U-47. 27 maja 1958 roku, po przesłuchaniu, Keane zdecydował się podpisać z Valensem kontrakt. Wtedy to właśnie wymyślił pseudonim artystyczny muzyka, stwierdzając, że na świecie jest za dużo Richiech – stąd powstał Ritchie. Keane zdecydował się też skrócić nazwisko muzyka do Valens, aby było bardziej „przyjazne” dla białych amerykanów.

W tamtym studio zostało nagranych kilka utworów, które ponownie Valens zarejestrował później w Golden Star Studios. Nagrania demo to były głównie utwory, w których Ritchie śpiewał przygrywając sobie na gitarze, bez towarzyszących muzyków. Tylko na niektórych słychać jeszcze dodatkowo perkusję. Można je usłyszeć na płycie wydanej przez Del-Fi „Ritchie Valens – The Lost Tapes”. Dwa z nagrań z tej sesji zostały zabrane do Golden Star Studios, aby dodać pełne instrumentarium – były to słynna „Donna” (napisana przez Ritchiego dla koleżanki ze szkoły w której był zakochany) i instrumentalny „Ritchie’s Blues”.

Po kilku sesjach nagraniowych w domu Keanea, producent zdecydował, że Ritchie jest gotowy aby wejść do studia z pełnym zespołem, aby nagrać płytę. Wśród muzyków którzy mu towarzyszyli byli Rene Hall i Earl Palmer. Pierwszą piosenką jaką nagrał Valens był „Come On, Let’s Go” napisana przez Valensa i Keanea. Drugim utworem był „Framed” stworzony przez duet Jerry Liber – Mike Stoller. Singiel został wydany w przeciągu kilku dni od nagrania i od razu odniósł sukces. Kolejną małą płytą Valensa była „Donna” – na drugiej stronie znalazła się słynna „La Bamba” – rockowa przeróbka meksykańskiej piosenki biesiadnej.

Valens postanowił porzucić szkołę, aby skoncentrować się na karierze muzyka. Keane zabukował terminy koncertów dla muzyka w całych Stanach Zjednoczonych. Zapewnił mu także występy w telewizji. Ritchie bał się latać, od kiedy 31 stycznia 1957 roku w Pacoima, nad szkołą, do której uczęszczał, zderzyły się dwa samoloty zabijając lub raniąc kilkoro jego przyjaciół. Nie było go wtedy w szkole, gdyż uczestniczył akurat w pogrzebie swojego dziadka. Później udało mu się przezwyciężyć strach przed lataniem.

Pierwszym przystankiem na amerykańskiej trasie była Philadelphia i występ w programie Dicka Clarka „American Bandstand” 6 października 1958 roku. W listopadzie Valens pojechał na Hawaje, gdzie dał koncert obok takich gwiazd jak Buddy Holly i Paul Anka. Ponadto znalazł się w Świątecznym programie legendarnego discjockeya Alana Freeda w New York City, śpiewając obok Chucka Berry’ego, Bo Didley’a, The Everly Brothers, Duane Eddy’ego, Deeiego Cochrana i Jackie Wilsona. 27 grudnia powrócił do programu „American Bandstand” wykonując „Donnę”.

Po powrocie do Los Angeles Valens wystąpił w filmie Alana Freeda „Go Johnny Go”. W międzyczasie Ritchie nagrywał kolejne utwory w studio Gold Star, które wypełniły jego dwa albumy.

Na początku 1959 roku Valens wziął udział w trasie koncertowej „The Winter Dance Party”, wraz z Buddy Hollym i jego nowym zespołem akompaniującym, w skład którego wchodzili: Tommy Allsup na gitarze, Waylon Jennings na basie i Carl Bunch na perkusji. W trasie wzięłi jeszcze udział Dion and the Belmonts, J.P. „The Bigger Booper” Richardson i Frankie Sardo.

Mroźna zima odcisnęła swoje piętno na koncertach. Carl Bunch trafił do szpitala z odmrożonymi stopami, a wielu innych muzyków złapało przeziębienia. Koncerty składały się z dwóch części, a Valens zamykał pierwszą. Po przewiezieniu Buncha do szpitala, miejsce za perkusją zajął jeden z członków The Belmonts. Kiedy występowali Belmontsi za perkują siadał Valens albo Holly.

Kiedy w autobusie, którym podróżowali muzycy wysiadło ogrzewanie, Buddy Holly wraz z zespołem towarzyszącym postanowili polecieć małym samolotem, aby zdążyć na kolejny występ. Po występie 2 lutego 1959 roku w Surf Ballroom w Clear lake w stanie Iowa, manager klubu zawiózł muzyków na lotnisko. W samolocie znaleźli się oprócz Holly’ego, Richardson (poleciał zamiast chorego na grypę Jenningsa) i Valens, który wygrał miejsce w od Allsupa po rzucie monetą.

Czteroosobowy samolot Beechcraft Bonanza odleciał z Fargo w północnej Dakocie 3 lutego 1959 roku przy lekko padającym śniegu. Rozbił się nad farmą Alberta Juhlsa tuż po starcie. Niestety wszyscy muzycy wraz z pilotem nie przeżyli katastrofy. Dzień ten został nazwany „Dniem, w którym umarła muzyka” i został uwieczniony między innymi w piosenkach Dona McLeana „American Pie” z 1971 roku i Eddiego Cochrana „Three Stars”, która w szczególny sposób wspomina Holly’ego, Big Boopera i Valensa.

W 2001 r. Ritchie Valens pośmiertnie został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 50s

Ritchie Valens: The Lost Tapes
Ritchie Valens: The Lost Tapes
1. We Belong Together • 2. Blues with Drum • 3. Ritchie's Blues • 4. Come on Let's Go • 5. In a Turkish Town • 6. Dooby Dooby Wah • 7. Bluebirds Over the Mountain • 8. That's My Little Suzie • 9. Let's Rock and Roll • 10. Donna 1 • 11. Donna 2 • 12. Blues Instrumental • 13. Cry Cry Cry 1 • 14. Cry Cry Cry 2 • 15. Malaguena • 16. Blues • 17. Stay Beside Me • 18. Rhythm Song • 19. Guitar Instrumental • 20. Rock Lil Darlin' • 21. Cry Cry Cry 1 • 22. Cry Cry Cry 2 • 23. Cry Cry Cry 3 • 24. Cry Cry Cry 4 • 25. Dooby Dooby Wah 1 • 26. Dooby Dooby Wah 2 • 27. In a Turkish Town 1 • 28. In a Turkish Town 2 • 29. La Bamba 1 • 30. La Bamba 2 • 31. La Bamba 3 • 32. La Bamba 4 • 33. Bluebirds Over the Mountain 1 • 34. Bluebirds Over the Mountain 2 • 35. Bluebirds Over the Mountain 3 • 36. Bluebirds Over the Mountain 4 • 37. That's My Little Suzie 1 • 38. That's My Little Suzie 2 • 39. Ooh! My Head • 40. Ritchie Valens Commercial
Ritchie
Ritchie
1. Stay Beside Me • 2. Cry, Cry, Cry • 3. Big Baby Blues • 4. Paddi-Wack Song • 5. My Darling Is Gone • 6. Hurry Up • 7. Little Girl • 8. Now You're Gone • 9. Fast Freight • 10. Ritchie's Blues • 11. Rockin' All Night
Ritchie Valens In Concert at Pacoima Jr. High
Ritchie Valens In Concert at Pacoima Jr. High
1. Introduction by Bob Keane • 2. Come On, Let's Go • 3. Donna • 4. Summertime Blues • 5. From Beyond • 6. La Bamba • • Unfinished demos: • 1. Rhythm Song • 2. Guitar Instrumental • 3. Malaguena • 4. Rock Little Darling • 5. Let's Rock and Roll
Ritchie Valens
Ritchie Valens
1959
1. That's My Little Suzie • 2. In A Turkish Town • 3. Come On Let's Go • 4. Donna • 5. Boney-Maronie • 6. Ooh, My Head • 7. La Bamba • 8. Bluebirds Over The Mountain • 9. Hi-Tone • 10. Framed • 11. We Belong Together • 12. Dooby-Dooby-Wah
Donna  1959
La Bamba  1959