Orbital / fot. oficjalna strona zespołu

Orbital

 
kraj: Wielka Brytania
gatunek: ambient, techno, electronica

Jeden z najbardziej znanych brytyjskich duetów z kręgu muzyki elektronicznej i techno. Założony przez dwójkę braci Phila i Paula Hartnollów w 1989 roku. Doceniany zarówno przez krytyków jak i rzesze fanów. Charakterystycznym elementem muzyki zespołu było rzadkie w tym gatunku wprowadzanie podczas występów na żywo improwizacji. Muzyków inspirowały dokonania zespołów grających elektro i punk rocka.

Swój pierwszy utwór bracia nagrali na magnetofonie ojca. Nosił tytuł „Chime” i został wydany przez Oh Zone Records w grudniu 1989 roku. Kilka miesięcy później ponownie wydała go wytwórnia FFRR Records. Utwór dotarł do 17 miejsca brytyjskiej listy przebojów, czym zespół zasłużył sobie na występ w legendarnym programie Top of the Pops. Następnie duet nagrał jeszcze kilka singli i EPek, aby w 1991 roku wydać swój pierwszy album zatytułowany po prostu „Orbital” – nazywany również zielonym albumem.

Pod koniec 1992 roku zespół wydał EPkę ze swoim prawdopodobnie najsłynniejszym utworem „Halycon”, która jednak ledwo weszła do brytyjskiego zestawienia Top 40. Utwór zawierał sample z utworu Kirsty Hawkshaw „It’s a Fine Day” (wielkiego przeboju z początku roku). Bracia dedykowali go swojej matce, przez wiele lat uzależnionej od Triazolamu (leku psychotropowego na ostrą bezsenność).

Popularność duetu wzrosła wraz z wydaniem w 1993 roku drugiego albumu „Orbital 2” (znanym także jako brązowy album). Płytę otwierała dwuminutowa kompozycja „Time Becomes”, zawierająca zasamplowane i lekko zniekształcone fragmenty kompozycji Michaela Dorna z filmu „Star Trek: Następne pokolenie”. Ten sam motyw rozpoczynał nagranie „Mobius” otwierające pierwszą płytę – był to celowy zabieg mający sprawić, by słuchacze mieli wrażenie, że otrzymali przez pomyłkę pierwszy album duetu zapakowany jako „Orbital 2”. Album dotarł do 28 miejsca UK Album Charts, pozostając tam przez piętnaście tygodni. Na potrzeby płyty zespół zremisował nagranie „Halycon” (ukazało się na albumie jako „Halycon + On + On”. Podczas wykonywania tego utworu na żywo muzycy wstawiali sample między innymi z utworów - Bon Jovi „You Give Love A Bad Name”, Belindy Carlisle „Heaven Is a Place on Earth” i The Darkness „I Believe In a Thing Called Love”.

W 1994 roku Orbital otrzymali nagrodę w kategorii Vibes Best Dance Act przyznawaną przez New Musical Express. Ich występ na festiwalu w Glastonbury 25 czerwca tegoż roku magazyn Q sklasyfikował jako jeden z 50 najlepszych koncertów wszechczasów (w 2002 roku zaliczył ich do listy 50 zespołów które „musisz zobaczyć przed śmiercią”). Ponadto formacja była jedną z nielicznych wykonawców muzyki elektronicznej zaproszonej do występu na Woodstock ’94.

Trzecim albumem była płyta „Snivilisation”, wydana w sierpniu 1994 roku, na której gościnnie wystąpiła w roli wokalistki Alison Goldfrapp. Znalazł się na niej przebój „Are We Here?”, zawierający sample z utworu grupy The Specials "Man at C&A". Goldfrapp śpiewała między innymi w utworze „Sad But True”, zremisowanym na potrzeby EPki „Times Fly” – jedynego wydawnictwa z 1995 roku.

W 1996 roku grupa wypuściła singiel „The Box”, który dotarł do 11 miejsca w Wielkiej Brytanii. Album „In Sides” wydany w maju, na którym znalazło się to nagranie, dotarł do pierwszej piątki najlepiej sprzedających się płyt. Zawierał znacznie bardziej taneczną muzykę niż poprzednie wydawnictwa i miał sporo wspólnego z muzyką filmową. Został niezwykle dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych jako jedno z najlepszych wydawnictw grupy.

W 1997 roku zespół nagrał muzykę do filmów „The Saint” i „Even Horizon” oraz wydał na singlu koncertową wersję utworu „Satan”, która stała się największym przebojem grupy, docierając do trzeciego miejsca na listach przebojów w Wielkiej Brytanii. Ponadto utwór „Out There Somewhere (Part 2)" trafił na ścieżkę dźwiękową gry “Test Drive 4”.

W 1998 roku formacja ponownie weszła do studia, by nagrać kolejny album. „The Middle of Nowhere” ukazał się w 1999 roku, a na płycie znów śpiewała Goldfrapp. Znalazł się na nim kolejny przebój - tym razem była to piosenka „Style”.

Rok później w ramach promocji filmu „The Beach” ukazał się singiel zatytułowany „Beached”, w którym mogliśmy usłyszeć miks muzycznego stylu grupy, składającego się z muzyki Angelo Badalamentiego i słów Leonardo Di Caprio z filmu.

Na płycie „The Altogether z 2001 roku gościnnie swojego głosu użyczył szwagier braci Hartnoll David Gray. Był to ostatni album grupy nagrany dla wytwórni FFRR. Rok później ukazał się zbiór singli wydanych pod tytułem „Work 1989-2002”.

W 2004 roku zespół zakończył działalność Zagrali serię koncertów w czerwcu tegoż roku, wśród których wymienić należy występ na festiwalach w Glastonbury, T in the Park w Szkocji, Oxegen w Irlandii i Wire Festiwal w Japonii. Ostatnim koncertem był występ w Peel Session w Maida Vale Studios w Londynie 28 czerwca.

Wydanie ostatniego albumu grupy, The Blue Album” zgrało się w czasie z ostatnimi koncertami. Na płycie możemy usłyszeć między innymi Lisę Gerrard w utworze „One Perfect Sunrise”. Po rozpadzie grupy muzycy rozpoczęli solową karierę.

W 2008 roku ukazało się podwójne wydawnictwo grupy zatytułowane „Orbital: Live at Glastonbury 1994-2004”, zawierające płytę CD i DVD z zapisami występów zespołu na tym festiwalu.

21 listopada zespół zapowiedział powrót i występ z okazji 20-lecia festiwalu The Big Chill Festiwal w 2009 roku. Ponadto grupa ma dać koncert na festiwalu Rock Ness w czerwcu tegoż roku, a 26 stycznia 2009 roku na oficjalnej stronie grupy znalazły się dwie kolejne daty koncertów zespołu, tym razem w Londynie i Manchesterze, zaplanowane na wrzesień.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Club

Orbital 20
Orbital 20
CD 1 • 1. Chime (Live Style Mix) • 2. Belfast • 3. Satan • 4. Halcyon (Tom Middleton Re-Model) • 5. Lush 3 • 6. Impact (Live From Royal Albert Hall) • 7. Are We Here (Who Are They) • 8. The Box • 9. Nothing Left (Much Ado About Nothing Left) • 10. One Perfect Sunrise (Radio Edit) • • CD 2 • 1. Omen • 2. Choice • 3. The Naked And The Dead • 4. Sad But True • 5. Style • 6. Funny Break (One Is Enough) • 7. The Girl With The Sun In Her Head • 8. Remind (Live From New York) • 9. Lush (Herve's 'Tree And Leaf' Remix) • 10. Impact
Orbital: Live at Glastonbury 1994–2004
Orbital: Live at Glastonbury 1994–2004
CD1: • 1. Walk Now • 2. Are We Here? • 3. Attached • 4. Kein Trink Wasser • 5. Impact (The Earth Is Burning) • 6. Remind • 7. Halcyon • 8. The Box • CD2 • 1. Style / Bagpipe Style • 2. The Girl with the Sun in Her Head • 3. Funny Break (Weekend Ravers) • 4. Belfast • 5. Frenetic • 6. Satan • 7. Dr. Who? • 8. Chime
Halcyon (Best Of)
Halcyon (Best Of)
1. Moebius • 2. Chime • 3. Belfast • 4. Halcyon • 5. Nothing Left • 6. Frenetic • 7. Fahrenheit 303 • 8. The Box, Pt. 2 • 9. Philosophy by Numbers • 10. Oi • 11. Doctor?
Blue Album
Blue Album
1. Transient • 2. Pants • 3. Tunnel Vision • 4. Lost • 5. You Lot • 6. Bath Time • 7. Acid Pants (featuring Sparks) • 8. Easy Serv • 9. One Perfect Sunrise (featuring Lisa Gerrard)
Octane (OST)
Octane (OST)
1. Octane • 2. Through the Night • 3. Strangeness in the Night • 4. Preacher • 5. Moments of Crisis • 6. Frantic • 7. Breaking and Entering • 8. Chasing the Tanker • 9. Total Paranoia • 10. Confrontation • 11. Initiation • 12. Meet the Father • 13. Blood Is Thicker • 14. Road Ahead
The Altogether
The Altogether
1. Tension • 2. Funny Break (One Is Enough) • 3. Oi! • 4. Pay Per View • 5. Tootled • 6. Last Thing • 7. Doctor? • 8. Shadows • 9. Waving Not Drowning • 10. Illuminate • 11. Meltdown
The Middle of Nowhere
The Middle of Nowhere
1. Way Out → • 2. Spare Parts Express • 3. Know Where To Run • 4. I Don't Know You People • 5. Otoño (featuring Pooka) • 6. Nothing Left 1 (feat. Alison Goldfrapp) • 7. Nothing Left 2 (feat. Alison Goldfrapp) • 8. Style
In Sides
In Sides
1. The Girl with the Sun in Her Head • 2. P.E.T.R.O.L. • 3. The Box (Part 1) • 4. The Box (Part 2) • 5. Dŵr Budr • 6. Adnan's • 7. Out There Somewhere? (Part 1) • 8. Out There Somewhere? (Part 2) • • Bonus Track: • 9. Satan (Industry Standard) • 10. Satan (Live In New York City) • 11. The Saint • 12. The Sinner • 13. Halcyon (Live)
Snivilisation
Snivilisation
Forever • I Wish I Had Duck Feet • Sad But True (feat. Alison Goldfrapp) • Crash And Carry • Science Friction • Philosophy by Numbers • Kein Trink Wasser • Quality Seconds • Are We Here? (feat. Alison Goldfrapp) • Attached
Orbital 2
Orbital 2
1. Time Becomes • 2. Planet of the Shapes • 3. Lush 3-1 • 4. Lush 3-2 • 5. Impact (The Earth Is Burning) • 6. Remind • 7. Walk Now… • 8. Monday • 9. Halcyon + On + On • 10. Input Out
Diversions
Diversions
1. Impact USA (The Earth Is Burning: Diversion) • 2. Lush 3 (Euro Tunnel Disaster'94) /Walk About (John Peel Sessions) • 3. Semi-Detached • 4. Lush 3-5 [CJ Bolland] • 5. Lush 3-4 (Warrior Drift Psychick Warriors Ov Gaia) • 6. Lush 3-3 (Underworld) [Underworld Mix]
Orbital
Orbital
1. The Moebius • 2. Speed Freak • 3. Oolaa • 4. Desert Storm • 5. Fahrenheit 303 • 6. Steel Cube Idolatry • 7. High Rise • 8. Chime (Live) • 9. Midnight (Live) • 10. Belfast • 11. I Think It's Disgusting (Outro)
Adnan's  1996
Bath Time  2004
Funny Break (One Is Enough)  2001
Halcyon + On + On  1993
Iluminate  2001
Initiation  2003
One Perfect Sunrise  2004
P.E.T.R.O.L.  1996
Pants  2004
Satan (Industry Standard)  1997
Style  1999
Technologique  2002
The Box (Part 1)  1996
The Saint  1997
Tootled  2001
Tunnel Vision  2004
You Lot  2004
Zobacz także:

Bon JoviThe DarknessAngelo BadalamentiDelphicMoby