Diego El Cigala / fot. oficjalna strona artysty

Diego El Cigala


kraj: Hiszpania
gatunek: flamenco
dekady: 1990, 2000
Prawdziwe nazwisko Diega El Cigala to Diego Ramón Jiménez Salazar. Pseudonim „El Cigala” nadał mu Camaron de la Isla. Fani nazywają go często również „Little Prawn” („Mała Krewetka”). A wszystko z powodu niskiego wzrostu i wielkiej pasji, z jaką wykonuje utwory. Słynny wokalista flamenco.

Jak wielu innych wokalistów, El Cigala rozpoczął swą karierę od śpiewania na ulicy, w klubach flamenco, do czasu, gdy jego niezwykłe wyczucie rytmu i nie uczyniło z niego jednego z najlepszych akompaniujących. W tej roli, śpiewał w chórkach u takich sław, jak Mario Maya, Farruco, El Güito, Manuela Carrasco, Cristóbal Reyes, Carmen Cortés czy Joaquín Cortés, objechał z koncertami prawie cały świat.

Po powrocie zdecydował, że zaczyna śpiewać, ale tym razem na głównym planie, co w języku flamenco oznacza bycie solistą, ponieważ miał już dość w jedynie towarzyszeniu tancerzom. Razem z gitarzystą Antónem Jiménezem, który wspierał go w podkładzie scenicznym, rozpoczął w 1994 roku własną karierę.

Jeden z jego wielkich albumów, „Lágrimas negras" (2003), nagrany we współpracy z 85-letnim kubańskim pianistą Bebo Valdésem. To pozornie proste połączenie kubańskich rytmów i wokaliz flamenco stworzyło nagrania, które przyniosły obu panom światowy sukces. "The New York Times" i BBC Radio rozpływały się w pochwałach. Dwa lata później, jego nagranie dla Sony BMG „Picasso en Mis Ojo” było nominowane do Nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Flamenco.

Corren Tiempos De Alegria
Corren Tiempos De Alegria
1. La Esperanza de Volar • 2. Carmen la Canastera [Bulería] • 3. Monarcos y Republicanos [Alegría] • 4. Ana, Dolores y Aurora • 5. Gitanos de la Cava [Bulería] • 6. Hay Azules Que Se Caen de Moraos [Tanguillos] • 7. Señor del Aire • 8. La Loba [Siguiriya] • 9. Corren Tiempos de Alegría [Bulería] • 10. Amar y Vivir • 11. La Fuente de Bebo [Bulería] • 12. Cadencia Inesperada [Nana]
Gitanos de la Cava [Bulería]  2005