Rod Piazza / fot. V. Barbagallo / oficjalna strona artysty

Rod Piazza


kraj: USA
gatunek: blues
dekady: 1960, 1970, 1980, 1990, 2000
Amerykański wokalista bluesowy i słynny harmonijkarz ustny. Założyciel takich formacji, jak The House of DBS, Bacon FAT oraz Chicago Flying Saucer Band, która z czasem zmieniła nazwę na The Mighty Flyers.

Urodził się 18 grudnia 1947 roku w Riverside w stanie California. Dorastał w południowej części tego stanu, gdzie słuchał bluesowych płyt i doskonalił swoje umiejętności gry na harmonijce ustnej. Jego idolami muzycznymi byli między innymi Sonny Boy Williamson i Big Walter Horton. Jednak największy wpływ wywarł na niego George „Harmonica” Smith.

W 1960 roku założył swój pierwszy zespół, The House of DBS, który szybko zmienił nazwę na Dirty Blues Band. Grupa podpisała kontrakt z wytwórnią ABC-Bluesway Records. Pod szyldem tej grupy ukazały się dwa albumy - pierwszy z nich zatytułowany po prostu „Dirty Blues Band” ujrzał światło dzienne w 1967 roku, drugi, noszący tytuł „Stone Dirt” ukazał się rok później. Niestety grupa nie przetrwała długo i rozwiązała się tuż po wydaniu drugiego albumu.

Piazza nie porzucił kariery muzyka i sformował nowy zespół, Bacon Fat. Dołączył do niego mentor i idol Piazzy – George „Harmonica” Smith. Zespół mógł poszczycić się podwójnym brzmieniem harmonijek. Zespół, tak jak poprzednia formacja, wydał również dwie płyty: „Grease One for Me” w 1970 roku i „Tough Dude” rok później. Następnie Piazza postanowił opuścić grupę i po gościnnych występach wraz z innymi zespołami, w 1973 roku wydał swój solowy krążek, zatytułowany „Blues Man”.

Na kolejną płytę artysty trzeba było poczekać aż sześć lat. W 1979 roku pod szyldem całkowicie nowej formacji - Chicago Flying Saucer Band ukazał się album „Flying Saucer Band”. Zespół tworzyli, oprócz Roda, pianistka Honey Alexander (później została jego żoną), która była uczennicą Otis’a Spann’a. Grupa wkrótce zmieniła nazwę na The Mighty Flyers. Już pod nowym szyldem zespół wydał swój pierwszy krążek w 1980 roku. Nosił on tytuł Radioactive Material”.

Rod Piazza zawsze otaczał się wybitnymi muzykami, którzy doskonale potrafili uwypuklić umiejętności artysty. Wydobywali z bluesa to co najlepsze. Ich muzyka zawsze tchnęła świeżością, miała swingowy rytm, była wysmakowana, ekscytująca i pełna kreatywności.

Przez lata udało mu się wypracować własny styl grania na instrumencie. Dziś uważany jest za wirtuoza harmonijki ustnej. Wielu bluesmanów grających na tym instrumencie uważa go za swojego idola i wzoruje się na nim.

Soul Monster
Soul Monster
1. Soul Monster • 2. Can't Stand To See You Go • 3. Cheap Wine • 4. Key To The Highway • 5. Sunbird • 6. That's What's Knockin' Me Out • 7. Tell Me About It Sam • 8. Queen Bee • 9. Expression Session • 10. Ko Ko Mo (I Love You So) • 11. Talk To Me • 12. You Better Watch Yourself • 13. Hey, Mrs. Jones
Keepin' It Real
Keepin' It Real
1. Big Blues Party • 2. Good Morning Little School Girl • 3. Baby Please Don't Go • 4. Just Like A Woman • 5. Pretty Thing • 6. Tick Tock • 7. Moving In A West Coast Way • 8. Ain't Nothing Happening • 9. Ain't Nothing Shakin' • 10. West Coast Midnight Blues (Instrumental) • 11. Buzzin' (Instrumental) • 12. That's What She Hollered • 13. Devil's Foot (Instrumental)
Modern Master: The Best of Rod Piazza 1968-2003
Modern Master: The Best of Rod Piazza 1968-2003
CD1: • 1. Spoonful • 2. Juicy Harmonica • 3. Up the Line • 4. Help Me • 5. I Got to Go • 6. The Bounce • 7. Talk to Your Daughter • 8. Shot From the Saddle • 9. Blues For Honey • 10. Do the Boogie With You • CD2: • 1. Little Bitty Pretty One/ Rockin' Robin • 2. Tribute to George Smith • 3. How Come You Women Look So Good • 4. So Glad to Have the Blues • 5. Murder in the First Degree • 6. Southern Lady • 7. Chicken Shack Boogie • 8. Tough and Tender • 9. Blue Midnight • 10. Goodbye My Lover
Vintage Live: 1975
Vintage Live: 1975
1. Oh Baby • 2. Key to the Highway • 3. Mellow Down Easy • 4. Standing Around Crying • 5. I Had My Fun • 6. Rocking Daddy • 7. Mean Old World • 8. Take a Walk With Me • 9. My Babe • 10. Third Degree
California Blues
California Blues
1. Chicken Shack Boogie • 2. Bad, Bad Boy • 3. No More Pretty Presents • 4. California • 5. One Mint Julep • 6. Worried Life Blues • 7. Deep Fried • 8. Can't Get That Stuff No More (Traditional) • 9. 4811 Wadsworth (Blues for George) (Traditional) • 10. It's Too Late Brother • 11. Low Down Dog
Harpburn
Harpburn
1. Little Bitty Pretty One/Rockin' Robin • 2. Bad, Bad Boy • 3. One Mint Julep • 4. California Boogie • 5. Upsetter • 6. Tribute to George Smith • 7. Harpburn • 8. Feeling Good • 9. Honey Bee (Buzz) • 10. Cold Chill • 11. Worried Life Blues
Baby Please Don't Go  2004
Big Blues Party  2004
Good Morning Little School Girl  2004
Moving In The West Coast Way  2004
Preety Thing  2004
Tick Tock  2004
Zobacz także:

The Mighty Flyers