Pantera

Grupa została założona w 1981 roku w Arlington (Teksas) przez braci Darrella Abbotta (gitara) i Vincenta Paula Abbotta (perkusja). Darrell znany jako Diamond Darrell, a później Dimebag Darrell oraz Vincent, znany z kolei jako Vinnie Paul uzupełnili skład zespołu o kolejnych muzyków - basistę Rexa Browna, który dołączył do Pantery w roku 1982 i wokalistę Terry Glaze’a. W tym składzie Pantera nagrała płyty „Metal Magic” z 1983 roku, „Projects in the Jungle” (1984), „I Am the Night” (1986), wszystkie utrzymane w stylu glam metalowym, reprezentowanym m.in. przez zespoły Kiss czy Mötley Crüe. Jednak dopiero po przyjściu Philipa Anselmo w 1986 roku rozpoczęła się droga do światowego sukcesu, trwająca nieprzerwanie 16 lat. Płyta „Power Metal” wydana w roku 1988 jeszcze nie przyniosła dużego sukcesu komercyjnego, jednak przyczyniła się do pozyskania przez grupę kontraktu płytowego z wytwórnią Atco.

W 1990 roku na rynku ukazał się doskonały, platynowy album „Cowboys from Hell” z takimi klasykami jak utwór tytułowy, „Primal Concrete Sledge”, „Cemetery Gates” czy „Domination”. Dla wielu fanów był to „faktyczny” debiut Pantery. Promocja płyty obejmowała światowe tournee, m.in. u boku Judas Priest. W roku 1991 grupa zagrała dla miliona fanów podczas festiwalu Monsters of Rock w Moskwie, wraz z Metalliką, AC/DC i Black Crowes. Kolejna płyta „Vulgar Display of Power” nagrana w roku 1992 przyniosła fanom i krytykom wzmożoną dawkę mocnego, agresywnego grania, a Pantera ruszyła w kolejną, tym razem dwuletnią trasę po całym świecie. Z tej płyty pochodzą kolejne znaki rozpoznawcze „kowbojów z piekła” – „Walk” czy „Fucking Hostile”, a sam krążęk uzyskał w 2004 roku status podwójnej platyny (ponad 2 mln sprzedanych egzemplarzy w USA).

Po dwóch latach, w marcu 1994 roku do sklepów trafił album „Far Beyond Driven”, debiutując na pierwszym miejscu listy Billboard 200. Na płycie znalazł się m.in. cover Black Sabbath „Planet Caravan”. Oryginalna okładka płyty została ocenzurowana, ale sam album - podobnie jak poprzednie – bardzo szybko „dorobił się” platyny. W 1995 roku Phil Anselmo nagrał płytę z grupą Down, a w zespole doszło do pierwszych nieporozumień. Wokalista odsunął się od reszty muzyków i wpadł w narkotykowy nałóg.

Przedostatni album studyjny w dyskografii grupy „The Great Southern Trendkill” zrealizowany został w 1996 roku i był znacznie bardziej ekstremalny w porównaniu z poprzednimi produkcjami. Płyta osiągnęła pozycję 4 na liście Billboard 200, choć sytuacja w zespole była już bardzo zła. Anselmo nagrał partie wokalne w innym studio niż pozostali muzycy, a podczas każdego koncertu występował pod dużym wpływem używek. Po jednym z gigów (Dallas) Anselmo stracił przytomność w wyniku przedawkowania heroiny i przez 5 minut nie oddychał. Dzięki szybko udzielonej pomocy udało się uratować mu życie. Po tym wydarzeniu Phil postanowił, że już nigdy nie sięgnie po narkotyk.

Następne, ostatnie już wydawnictwo Pantery zatytułowane „Reinventing the Steel” ukazało się dopiero w 2000 roku (również 4 pozycja na liście Billboard 200). Płytę muzycy zadedykowali swoim fanom. W międzyczasie wydany został jedyny w dyskografii materiał live: „Official Live: 101 Proof” (1997). Ostatni występ zespołu na żywo odbył się 26 sierpnia 2001 roku w Yokohamie w Japonii. Zespół miał w planach koncert w Polsce (m.in. z grupą Slayer), jednak w wyniku ataków z 11 września, trasa została odwołana.

W 2002 roku Anselmo skupił się nad drugim wydawnictwem zespołu Down. Wtedy to znacznie pogorszyły się stosunki między Philem a resztą składu i działalność Pantery uległa zawieszeniu, a w konsekwencji zespół rozpadł się. Anselmo poświęcił się kolejnemu projektowi - Superjoint Ritual, a Vinnie Paul i Dimebag Darrell założyli grupę Damageplan. 8 grudnia 2004 podczas koncertu Damageplan w klubie Alrosa Villa w Columbus, Dimebag Darrell został zastrzelony na scenie przez chorego psychicznie napastnika.

Pantera zajmuje 45 pozycję w rankingu VH1 „100 Największych Artystów Hard Rocka” i 5 miejsce na liście MTV “10 Największych Grup Heavymetalowych Wszechczasów”.

Jedna ze stron internetowych (IGN) uznała „Vulgar Display of Power” 11., a „Cowboys from Hell” 19. albumem wśród najbardziej wpływowych płyt heavymetalowych wszechczasów. W 2001 roku magazyn „Q” uznał „Vulgar...” jednym z „50 najcięższych albumów wszechczasów”. Z kolei „Cowboys...” zajął 11. pozycję na liście „100 najważniejszych albumów gitarowych wszechczasów” magazynu „Guitar World” (wydanie z października 2006).