
W 1936 roku młoda artystka pojechała na Broadway, ale zniechęcona i odrzucona przez tamtejsze środowisko, powróciła do Detroit. Uparła się, że tam osiągnie sukces i powróciła do śpiewania, tym razem w klubach. Tam zauważył ją Vincent Lopez, dzięki czemu młoda artystka - jako Betty Darling - śpiewała z jego orkiestrą.
Rok 1939 to krótkie epizody w musicalach "One for teh Book", "Three Kings and a Queen" i "Public Jitterbug #1". Dzięki swoim wysiłkom, Betty rok później powróciła na Broadway i wystąpiła w "Two for The Show".
Muzyczna kariera przyspieszyła, kiedy artystka spotkała producenta B.G. DeSylva, który dał jej rolę w musicalu "Panama Hattie". Tam Betty zaśpiewała "Fresh as a Daisy", "The Ain’t Doin’ Right by Our Nell" oraz "All I Gotta Get Is My Man". Jeszcze większy sukces przyszedł, kiedy DeSylva przejął studio Paramount - artystka dzięki temu zagrała w 14 filmach w ciągu 11 lat. Jednak w 1952 roku po konfliktach z Paramount, Betty przeniosła się z Hollywood na Broadway. Tam koncertowała w klubach i nagrywała.
Następnie artystka przez trzy tygodnie występowała w Palladium Theater w Londynie, po czym wróciła do Nowego Jorku, gdzie dawała koncerty w Palace Theater wraz z The Skylarks i Dickiem Shawnem. Przez następne 12 lat Hutton pojawiała się w wielu produkcjach telewizyjnych, m.in. w "Gunsmoke" czy "Burke’s Law".
Rok 1967 to czas, kiedy zmarła matka artystki, a ona sama ogłosiła bankructwo. Starając się dojść do siebie, Hutton postanowiła kontynuować naukę. W 1974 rozpoczęła studia na Salve Regina University, gdzie zdobyła tytuł licencjata, a następnie magistra i doktora. Zaraz po tym Hutty uczyła na aktorstwa i śpiewu na tej uczelni. Artystka zmarła 12 marca 2007 roku w Palm Springs.