
Karierę sceniczną rozpoczął na deskach amatorskich teatrów. W latach 1988-89 brał udział w Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Poezji, gdzie zdobył uznanie jurorów. Szybko zaproponowano mu tworzenie autorskich spektakli. Ponadto w latach 80. występował w wielu formacjach rockowych, między innymi w Oddziale Zamkniętym.
W 1983 roku przyczynił się do powstania legendarnego już dziś musicalu rockowego „Kompot”. Napisał muzykę do tekstów Jonasza Kofty i wcieli się w postać głównego bohatera – Love.
Jednak największą popularność przyniosła mu główna rola męska w musicalu „Metro” Janusza Józefowicza, który był wystawiany również na Broadwayu. Ponadto współpracował z Józefowiczem i Januszem Stokłosą przy kilku innych przedsięwzięciach: „Do grającej szafy grosik wrzuć” (musicalu z utworami z lat 50.) i „Grosik 2” (tu znalazły się nagrania z kolejnej dekady). Współpracował także z teatrem Buffo w przedstawieniu z piosenkami Brela.
Janowski ma na swoim koncie także inne role teatralne. W Teatrze Dramatycznym w Warszawie zagrał Rosenkrantza w „Hamlecie” wyreżyserowanym przez Andrzeja Domalika, wcielił się w postać Lucyfera w „Upadłych Aniołach” u Michaela Hacketta, w warszawskiej premierze „Szóstego stopnia oddalenia” otrzymał rolę Ricky’ego.
Jednak domeną Janowskiego stały się musicale. Dostał rolę Kantora w „Sztukmistrzu z Lublina” od Jana Szurmieja – wymagała ona dużych zdolności wokalnych. Swój talent wokalny potwierdził występując w musicalu „West Side Story” w roli Tony’ego i później w musicalu „Cyrano” według libretta Ernesta Bryla.
michał Aktor występował również w Teatrze Rampa. Andrzej Strzelecki napisał dla niego specjalnie spektakl „Parawan”, a piosenkarz wystąpił też w przedstawieniu z piosenkami Paolo Conte. Artysta współpracował także między innymi z Teatrami - Ateneum, Rozmaitości i Dramatycznym.
Nazwisko Janowskiego kojarzy się również z muzyką. W 1994 roku z piosenką „Mury Jerycha” przez osiem miesięcy utrzymywał się na pierwszym miejscu plebiscytu Muzyczna Jedynka. Rok później powtórzył swój sukces utworem „W nas i wokół nas”. Doprowadziło to do wydania przez muzyka pierwszej płyty zatytułowanej „Powietrze”, w nagraniu której wspomogli go Michał Urbaniak i bracia Pospieszalscy.
W 1995 roku ukazała się druga płyta Janowskiego nosząca tytuł „Powietrze”. Na kolejne wydawnictwo fani musieli jednak poczekać aż sześć lat - w kwietniu 2001 roku wydał trzeci solowy longplay pod tytułem „Nieważkość”. Sam mówi o niej, że z przyjemnością pokaże ją swoim wnukom. Ponadto ma na swoim koncie album z kolędami oraz wydawnictwo „Grosik 3” zawierający piosenki z lat 60. i 70.
Od VI 1997r. Robert Janowski prowadzi także teleturniej "Jaka to melodia", który bije rekordy oglądalności w polskiej telewizji.
W 2009 roku ukazała się jak dotąd ostatnia płyta artysty – „Song.pl” potwierdzająca klasę muzyka.
Wokalista ma na swoim koncie również kilka ról telewizyjnych ("Na dobre i na złe", „Na Wspólnej”) i filmowych ("Pora Na Czarownice" w reżyserii Piotra Łazarkiewicza. "Nocne Graffitti" w reżyserii Macieja Dutkiewicza). Otrzymał Telekamery w latach 200, 2003 i 2008, nagrodę Wiktora w 2000 i 2007 roku oraz specjalną Złotą Telekamerę w 2009 roku.