Pobieranie treści ...

Skarbnica witamin prosto z Andów poznaj tajemnicę Złotych Owoców (miechunki peruwiańskiej)

Artykuł sponsorowany
Superfruits to kategoria owoców o unikalnych i udowodnionych właściwościach, zarówno smakowych, jak i odżywczych. W miejscach, z których pochodzą, znane są od stuleci jako naturalne środki wzmacniające organizm i jego siły witalne. Aby owoc został zaliczony do tej zaszczytnej kategorii, musi spełnić wiele warunków. Przede wszystkim powinien charakteryzować się bogactwem w witamin i składników mineralnych. Owoce z tej kategorii cechują się również unikatowym smakiem i ciekawym wyglądem, często również egzotycznym pochodzeniem. Dużą popularność zyskują owoce, pochodzące np. z Ameryki Południowej, które często pojawiają się na naszych stołach w oryginalnych odsłonach. Poznajmy najważniejsze fakty dotyczące Złotych Owoców, które dotarły do nas z dalekiej Kolumbii.

Jak uprawia się Złote Owoce (miechunkę peruwiańską)?

Miechunka peruwiańska pochodzi z Ameryki Południowej. Doskonałe warunki do uprawy Złotych Owoców posiadają mieszkańcy Kolumbii, których uprawy uznawane są za najlepsze na świecie. Dojrzałe owoce są poddawane procesowi suszenia, po to abyśmy mogli cieszyć się ich niepowtarzalnym smakiem również w naszym kraju. Ciekawe jest to, że w Polsce również możemy się spotkać z przydomowymi uprawami miechunki peruwiańskiej, jednak traktowana jest głównie jako roślina ozdobna.


Najlepsze owoce pochodzą z Andów

Dlaczego owoce miechunki peruwiańskiej, uprawiane w Kolumbii, zostały uznane za najlepsze na świecie? Najważniejszym aspektem, który wpływa na dojrzewanie i smak Złotych Owoców są warunki klimatyczne. Zbocza Andów porośnięte miechunką peruwiańska, otrzymują niezbędną dawkę promieni słonecznych, które pozwalają na odpowiedni wzrost roślin. Dzięki temu zbiory odbywają się nawet kilka razy w roku.

„Podróż do Ameryki Południowej i Kolumbii sprawiła, że poznałam najważniejsze informacje dotyczące uprawy Złotych Owoców. Suchy, zwrotnikowy klimat z niewielkimi opadami zapewnia warunki, które pozwalają dojrzewać najlepszym i najsmaczniejszym owocom. Aromat unoszący się w powietrzu podkreśla ich wyjątkowy słodko-kwaśny smak” – Katarzyna Bujakiewicz, ambasadorka marki Bakalland.


Niewyczerpane źródło witamin

Złote Owoce stanowią bogactwo mikroelementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Witaminy z grupy C zwiększają odporność, przyczyniając się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia, zwłaszcza w trakcie intensywnej aktywności fizycznej. Wysoka zawartość potasu reguluje pracę układu nerwowego oraz pozwala kontrolować odpowiednie ciśnienie krwi. Złote owoce to również źródło fosforu, który pomaga w utrzymaniu zdrowych kości i zębów. Miechunka peruwiańska zawiera również więcej żelaza niż szpinak, pozwalając prawidłowo rozprowadzić tlen po organizmie, dzięki czemu mamy więcej siły do pracy i nauki. Złote owoce są również bogate w potas, witaminę B1 i błonnik. Dlatego polecane są osobom wykonującym ćwiczenia, ponieważ dzięki potasowi prawidłowo funkcjonują nasze mięsnie, a krew ma dobre ciśnienie. Zawarta w owocach witamina B1 pomaga natomiast w prawidłowej pracy serca i wspomaga układ nerwowy. Bogactwo błonnika idealnie sprawdzi się u osób stosujących dietę, ponieważ będzie on regulował pracę naszych jelit. Miechunka jest również doskonałym źródłem żelaza, magnezu i fosforu. To składniki dzięki którym mamy więcej siły do nauki i pracy, a także zyskujemy większą odporność i walczymy ze stresem i zmęczeniem.


Miechunka niejedno ma imię

Łacińska nazwa Złotych Owoców to Physalis, jednak posiadają również wiele innych odpowiedników, które informują nas o rejonach świata, w których były uprawiane – rodzynek brazylijski, jagoda inkaska, jagoda peruwiańska, wenezuelskie topo-tono. W XIX w. były także hodowane na Przylądku Dobrej Nadziei, dlatego przez wiele osób nazywane są cape goosberry. Odkrycia geograficzne sprawiły, że poszukiwacze przygód, Europejczycy, chętnie przemierzali bezkresny ocean, żeby poznać nowe terytoria oraz zaopatrzyć się w egzotyczne owoce, warzywa i przyprawy z dalekich krain. Niektóre z nich nie były jednak przeznaczone na sprzedaż, a odkrywcy zafascynowani smakiem lub ich właściwościami, chcieli sprowadzić je do Europy na własny użytek. Miechunka peruwiańska została sprowadzona na stary kontynent w XVII w., jednak dopiero po upływie czasu mieszkańcy poznali jej smak i zaczęli wykorzystywać kulinarnie.
 

Zobacz także