Limp Bizkit

Limp Bizkit


kraj: USA
gatunek: rapcore, nu metal, alternatywny metal
dekady: 1990, 2000
Limp Bizkit - jedna z najbardziej energetyzujących formacji w nurcie zwanym czasami rapcore'em czyli fuzji metalu, punk-rocka i hip-hopu, powstała na Florydzie w 1994 roku. Stworzyli ją wokalista Fred Durst i basista Sam Rivers. Niebawem dołączyli kuzyn Riversa, bębniarz John Otto i gitarzysta Wes Borland. W ten sposób powstał podstawowy skład Limp Bizkit, do którego później dołączył DJ Lethal.

Wszystko zaczęło się od nagrania demo, które spodobało się muzykom z grupy Korn, dzięki którym Limp Bizkit nawiązali współpracę z producentem gwiazdy, Rossem Robinsonem. Niebawem kapela wyruszyła w trasę z House of Pain i the Deftones oraz podpisała kontraktpłytowy. Debiutancki album "Three Dollar Bill Y'All" ukazał się w 1997 roku.

Wybuch nastąpił dwa lata później, wraz z wydaniem drugiej płyty, "Significant Other". Współprodukowana przez Limp Bizkit i Terry'ego Date'a, łączyła raprockową furię numerów typu "Nookie", czy "Break Stuff" z bardziej nastrojowymi piosenkami w rodzaju "Rearannged". Album "Significant Other" wdarł się na szczyt listy Billboardu i niemal nie opuszczał pierwszej dziesiątki przez rok, w czasie którego osiągnął nakład sześciu milionów egzemplarzy. W ciągu pięciu lat Limp Bizkit wszedł do grona najpopularniejszych gwiazd rocka, "Significant Other" skończył 1999 jako dziewiąta bestsellerowa płyta roku na Billboard 200.

W miarę rozwoju fenomenu wpływ grupy zaczął być widoczny w środkowej Ameryce i nie tylko. Zespół wystąpił na festiwalu w Woodstock, który zakończył się chaosem, o co zaczęto niesłusznie oskarżać grupę i jej fanów. Limp Bizkit odpowiedzieli na te ataki wideoklipem do "Rearranged", w którym muzycy są niesprawiedliwie straceni za zbrodnie, jakich nie popełnili.

Trzecia płyta w historii Limp Bizkit "Chocolate Starfish & The Hotdog Flavoured Water" (2000), powstawała ze sporymi problemami - zaledwie tydzień po wejściu do studia zespół rozstał się ze swoim producentem Rickiem Rubinem, później nic nie wyszło ze współpracy z Williamem Orbitem. Ostatecznie muzycy sami wzięli na siebie stronę produkcyjną. O tym albumie Fred Durst powiedział: Znajdujemy się na takim etapie, gdy wydaje mi się, że jesteśmy do kitu i teraz możemy tylko ponieść porażkę, i po prostu zakończyć naszą karierę. To jest ten okres, kiedy ja nie nagrywam muzyki, tylko ją ludziom dostarczam. Jesteśmy nieprzewidywalni. Nasze emocje ciągle się zmieniają, nie jestem więc w stanie stwierdzić, w jaką stronę pójdzie nasza muzyka. Jednak naszych fanów nigdy nie zawiedziemy.

Rok później formacja zaprezentowała płytę "New Old Songs", która zawierała remiksy najbardziej znanych kompozycji grupy. Nagrania przerobili znani producenci 'czarnej' muzyki i cenieni specjaliści od remiksów. Wśród nich byli między innymi The Neptunes, Timbaland, DJ Lethal, P. Diddy, DJ Premier, Butch Vig (ten z Garbage) i William Orbit.

Album "Results May Vary" rodził się długo i w bólach. Najpierw odszedł gitarzysta Wes Broland, którego - mimo usilnych poszukiwań - długo nikt nie zastąpił, aż w końcu wybór padł na Mike'a Smitha (eks-Snot). Już z nim ponownie nagrano cały materiał, dlatego wielokrotnie zmieniano datę premiery płyty, pojawiło się również kilka "przecieków" dotyczących tytułu płyty i problemów, jakim muzycy musieli sprostać podczas jej nagrywania. Ostatecznie trzy lata po premierze studyjnego "Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water" (tylko w USA ponad 7 milionów nabywców!), album dotarł do sklepów. Album ukazał się także w wersji z dołączoną płytą DVD, zawierającą 35 minut materiału (wywiady, zdjęcia zza kulis, fragmenty koncertów), pochodzącego z pełnowymiarowego DVD "Poop".

Po trzech latach przerwy, w sierpniu 2004 roku do składu grupy powrócił "syn marnotrawny", gitarzysta Wes Borland. Z nim w składzie zespół nagrał płytę "The Unquestionable Truth (Part 1)", zawierającą jedynie siedem kompozycji, trwających w sumie niewiele ponad pół godziny. Fred Durst, lider Limp Bizkit, zapowiadał, że razem z kolegami nagrali "najcięższą i najmroczniejszą" płytę w swoim dorobku. Na wyraźne życzenie muzyków, premierze nie towarzyszyła żadna akcja promocyjna w mediach. Grupa zadecydowała także o niższej cenie albumu, co jednak nie zapobiegło wcześniejszemu "wyciekowi" materiału do internetu. Płyta ukazała się w maju 2005 roku.

Na kolejną płytę, fani zespołu czekali aż sześć lat. W lipcu 2011 roku ukazał się album "Gold Cobra". Dzięki pogodzeniu się Freda Dursta z Wesem Borlanda "Gold Cobra" stała się pierwszą od 2000 roku płytą Limp Bizkit nagraną w oryginalnym składzie (nie licząc poprzedniego wydawnictwa, które zawierało jedynie 7 utwór i trawało nieco ponad 30 minut). Produkcją albumu zajął się sam Durst. Na single wybrano utwory "Shotgun" i tytułowy "Gold Cobra".

Oficjalna strona:
http://www.limpbizkit.com
Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 200020 lat RMF FMRMF NostalgiaRMF 3

Gold Cobra
Gold Cobra
1. Introbra • 2. Bring It Back • 3. Gold Cobra • 4. Shark Attack • 5. Get A Life • 6. Shotgun • 7. Douche Bag • 8. Walking Away • 9. Loser • 10. Autotunage • 11. 90.2.10 • 12. Why Try • 13. Killer In You
Greatest Hitz
Greatest Hitz
1. Counterfeit • 2. Faith • 3. Nookie • 4. Break Stuff • 5. Re-Arranged • 6. N 2 Gether Now • 7. Take a Look Around • 8. My Generation • 9. Rollin' (Air Raid Vehicle) • 10. My Way • 11. Boiler • 12. Eat You Alive • 13. Behind Blue Eyes • 14. Build a Bridge • 15. Why • 16. Lean on Me • 17. Bittersweet Home
The Unquestionable Truth (Part 1)
The Unquestionable Truth (Part 1)
1. The Propaganda • 2. The Truth • 3. The Priest • 4. The Key • 5. The Channel • 6. The Story • 7. The Surrender
Results May Vary
Results May Vary
1. Re-Entry • 2. Eat You Alive • 3. Gimme The Mic • 4. Underneath The Gun • 5. Down Another Day • 6. Almost Over • 7. Build A Bridge • 8. Red Light-Green Light • 9. The Only One • 10. Let Me Down • 11. Lonely World • 12. Phenomenon • 13. Creamer (Radio Is Dead) • 14. Head For The Barricade • 15. Behind Blue Eyes • 16. Drown
Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water
Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water
1. Intro • 2. Hot Dog • 3. My Generation • 4. Full Nelson • 5. My Way • 6. Rollin' (Air Raid Vehicle) • 7. Livin' It Up • 8. The One • 9. Getcha Groove On • 10. Take a Look Around • 11. I'll Be Ok • 12. Boiler • 13. Hold On • 14. Rollin' (Urban Assault Vehicle) • 15. Outro
Significant Other
Significant Other
1. Intro • 2. Just Like This • 3. Nookie • 4. Break Stuff • 5. Re-Arranged • 6. I'm Broke • 7. Nobody Like You • 8. Don't Go off Wandering • 9. 9 Teen 90 Nine • 10. N 2 Gether Now • 11. Trust? • 12. No Sex • 13. Show Me What You Got • 14. A Lesson Learned • 15. Outro
Three Dollar Bill Y'all
Three Dollar Bill Y'all
1. Intro • 2. Pollution • 3. Counterfeit • 4. Stuck • 5. Nobody Loves Me • 6. Sour • 7. Stalemate • 8. Clunk • 9. Faith • 10. Stink Finger • 11. Indigo Flow • 12. Leech • 13. Everything
Behind Blue Eyes  2003  
Faith  1997
Gold Cobra  2011
Home Sweet Home  2005  
Mission Impossible 2 Theme  2000
My Way  2000
Rollin'  2000
Shotgun  2011
Shotgun  2011
Take A Look Around  2000
The Truth  2005
20 sierpnia 1970
W Jacksonville na Florydzie na świat przyszedł Fred Durst (właściwie William Frederick Durst), wokalista rapcore'owej formacji Limp Bizkit.
7 lutego 1975
W Richmond w stanie Virginia urodził się Wes Borland (właściwie Wesley Louden Borland), amerykański gitarzysta rockowy. Grać zaczynał w black metalowej grupie Goatslayer, a w 1994 roku dołączył do formacji Limp Bizkit. Zespół opuścił w roku 2001 i od tego czasu angażuje się w wiele mniejszych projektów.
22 marca 1977
Urodził się John Otto, perkusista formacji Limp Bizkit.
2 września 1977
W Jacksonville na Florydzie urodził się Sam Rivers, gitarzysta basowy zespołu Limp Bizkit.
12 października 2001
Gitarzysta Wes Borland odszedł z zespołu Limp Bizkit i kontynuował działalność we własnej grupie Big Dumb Face, a następnie w Eat the Day.
Zobacz także:

KoRnTimbalandGarbageStaindUnder ConstructionSoShyGodsmackSoulflyCrystal MethodDealer