Sinéad O'Connor / fot. K. Abosch / oficjalna strona artysty

Sinéad O'Connor


kraj: Irlandia
gatunek: pop, rock, folk, reggae
dekady: 1980, 1990, 2000

biografia

Sinead O'Connor - irlandzka wokalistka i autorka piosenek, była jedną z pierwszych piosenkarek, które odrzuciły stereotyp kobiety w muzyce pop. Jedni znają ją z hitów takich jak "Nothing Compares 2 U" i "Mandinka", inni kojarzą bardziej z kontrowersyjnym zachowaniem i ogoloną głową.

Sinead urodziła się 8 grudnia 1966 roku w Dublinie. Miała trudne dzieciństwo - dorastała się w rozbitej rodzinie, a matka winiła ją o odejście męża. Jej zainteresowania muzyczne zmieniły się kiedy odkryła Arethę Franklin i The Smiths. Zaczęła śpiewać covery Dylana w dublińskich barach, a później stanęła na czele lokalnego zespołu Ton Ton Macoute i w 1985 roku związała się z Ensign Records.

W 1986 roku, jeszcze przed swoim debiutem płytowym, Sinead podjęła współpracę z gitarzystą U2 - Edge'em nad utworem "Heroine", piosenką ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Captive".

Po przeprowadzce do Londynu, Sinead skomponowała i wyprodukowała swój debiutancki album "The Lion And The Cobra", wydany przez Ensign w 1987 roku. Była to mieszanka orkiestralnego rocka i dance-pop. Płyta przyniosła dwa alternatywne hity, które zawojowały radiowe playlisty: "Mandinka" i "Troy".

W 1988 roku wokalistka została obwołana przez NME największą wschodzącą gwiazdą – "celtycką niegrzeczną dziewczyną gdzieś pomiędzy Kate Bush a Siouxsie Sioux". Jednocześnie Sinead stawała się postacią coraz bardziej kontrowersyjną, między innymi za sprawą wywiadu, w którym broniła akcji IRA oraz krytyki twórczości zespołu U2, który oskarżała o nadęcie i stawianie irlandzkiej muzyki w cieniu - warto wspomnieć, że muzycy U2 wcześniej mocno wokalistkę wspierali.

W latach 80. Sinead stopniowo zaznaczała swoją obecność na scenie muzycznej, a w 1990 roku stała się wielką międzynarodową gwiazdą. Osiągnęła szczyty sławy dzięki utworowi Prince'a "Nothing Compares 2 U", który dotarł do pierwszych miejsc list przebojów w 17 krajach.

Piosenka znalazła się na płycie "I Do Not Want What I Haven't Got" (1990). Album sprzedał się w ilości 6 milionów sztuk na całym świecie, ale paradoksalnie przeszedł niezauważony, przysłonięty falą zainteresowania samą Sinead, po tym, jak wokalistka podarła zdjęcie Jana Pawła II w transmitowanym na żywo programie w amerykańskiej telewizji i odmówiła zagrania w Garden Arts Centre w New Jersey, ponieważ tradycyjnie w miejscu tym grano hymn Stanów Zjednoczonych przed każdym występem.

Nie było więc żadną niespodzianką, że Sinead szukała ucieczki we współpracy z innymi artystami. Na początku lat 90. prace nad swoimi albumami – "Am I Not Your Girl?" (1992) i "Universal Mother" (1994) – wokalistka dzieliła z coraz większą liczbą innych projektów. Współpracowała z Invaders of The Heart Jaha Wobble'a, następnie uczestniczyła w nagraniu "Blood Of Eden" (1992) z Peterem Gabrielem. W 1995 roku udzielała się przy utworze "Empire" brytyjskiej grupy Bomb The Bass.

W roku 1997 pojawiła się ponownie u boku U2, śpiewając w duecie z Bono "I'm Not Your Baby". Dwa lata później pojawiła się w duecie z Afro Celt Sound System, w utworze "Release". Później był występ u boku Robbie'ego Williamsa, Paula McCartneya i Madness na albumie "Brand New Boots and Panties", poświęconemu Ianowi Dury. Wokalistka wykonała tam jazzujący cover "Wake Up And Make Love With Me" Dury'ego.

Sinead połączyła też siły z Natachą Atlas w "Guide Me God" grupy Ghostland – kompozycji, która została zremiksowana i stała się światowym hitem dance w 2002 roku. Następnie udzielała się przy singlu "1000 Mirrors", wydanym przez Asian Dub Foundation. W tym samym okresie twórczość artystki zaowocowała też sukcesami w muzyce dance. Pojawiła się między innymi w utworze "Harbour" Moby'ego oraz "Special Cases" Massive Attack.

Biorąc pod uwagę solowe płyty wokalistki, w 1997 roku wydała EP "Gospel Oak", a w połowie roku 2000 ukazała się pierwsza od 6 lat płyta długogrająca Sinead - "Faith and Courage". Kolejny album "Sean-Nós Nua" na rynku pojawił się dwa lata później i był inspirowany tradycyjną muzyką irlandzką. W roku 2003 ukazała się dwupłytowa kompilacja "She Who Dwells...", a kolejna - "Collaboration" premierę miała w roku 2005. Jesienią tego samego roku artystka prezentuje swoją najnowszą płytę "Throw Down Your Arms" - album z własnymi wersjami utworów reggae, między innymi Boba Marleya, Petera Tosha i Lee Perry'ego.

Graj!