Antony and The Johnsons

Wiązało się to ściśle z poruszanym przez zespół aspektem życia nie do końca przypisanemu jednej płci. Wyrazili to w utworze „For Today I am a Boy”, będącym snem młodego chłopaka, dorastającego jako kobieta. Piosenka towarzyszyła w 2007 roku dokumentalnemu filmowi „Red Without Blue”.

Brytyjski muzyk eksperymentalny David Tibet usłyszał ich demo i zaoferował swoje studio nagrań Durro. Debiutancki album – „Anthony and the Johnsons”zarejestrowano w 2000 roku.

W rok później – ukazała się EPka „I Fell in Love with a Dead Boy”, dodatkowo zawierająca rovery - „Mysteries of Love” (David Lynch / Angelo Badalamenti) oraz „Soft Black Stars” (Current 93). Wydawnictwo zostało przedstawione Lou Reedowi, który natychmiast zaprosił grupę do swojego projektu „The Raven”.

Zdobywając coraz większą uwagę mediów – Antony zwrócił na siebie uwagę amerykańskiej Secretly Canadian, w której wydał kolejną EPkę „The Lake” z gościnnym udziałem wspomnianego wcześniej Reeda. Wytwórnia wydała w 2004 roku reedycję debiutanckiego albumu formacji z przeznaczeniem do szerokiej dystrybucji.

Kolejnym albumem był „I am a Bird Now” (2005), przyjęty ciepło przez publiczność i nagrodzony Merkury Music Prize dla najlepszego albumu roku. Zespół wygrał między innymi z Kaiser Chiefs, a Antony odbierając nagrodę zdołał jedynie powiedzieć, że … nie zasłużył sobie na nią.

Gościnnie pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Animal Factory” z akustyczną wersją piosenki „The Rapture” Steve’a Buscemiego i w obrazie „Wild Side” Sebastiana Lifshitza wykonując utwór „I Fell in Love with a Dead Boy”. Przebój pojawił się zresztą jeszcze w jednej produkcji – tym razem Braci Wachowskich – „V for Vendetta” – w scenie wspólnego tańca głównych bohaterów.

W listopadzie 2006 roku Antony and the Johnsons zakończyli bardzo udane europejskie tournee. Założyciel grupy zdążył jeszcze pojawić się w dokumentalnym filmie o Leonardzie Cohenie, podczas którego wykonał własną interpetację utworu „If it Be Your Will”.

W październiku 2008 roku zarejestrowali EPkę – „Another World” i zapowiedzieli trzeci longplay „The Crying Light”, który wg słów Antony’ego ma traktował o krajobrazie i przyszłości.

21 stycznia 2009 roku wydali longplay „Crying Light”. Jak podkreślał Antony - inspiracji szukal w brzmeniu i twórczości Björk. Na krązku znalazły się partie orkiestrowe, elementy jazzu i ponownie - zabawa formą muzyczną.