Above & Beyond

Jono oraz Paavo poznali się na uniwersytecie westminsterskim. W 1999 roku założyli wytwórnię Anjunabeats, w której wydali „Anjunabeats Volume 1”. Był to ich pierwszy wspólny utwór. Równocześnie okazał się także pierwszym sukcesem, gdyż kawałek szybko zwrócił na siebie uwagę wielu klubów z muzyką dance, z drugiej strony muzykom zaproponowali wsparcie tacy artyści, jak Pete Tong, Paul Oakenfold, Judge Jules oraz Paul van Dyk.

W 2000 roku oficjalnie powstał zespół Above & Beyond, gdy producent Tony McGuiness zwrócił się do nich z prośbą o pomoc w zremiksowaniu utworu Chakry „Home” na potrzeby grupy Warner Music.

Inspiracją dla nazwy formacji stała się strona internetowa, należąca do amerykańskiego trenera motywacji – Jono Granta, nazywającego się identycznie, jak jeden z muzyków. Artyści zobaczyli w tym oficjalnym serwisie slogan „Above & Beyond”. Mimo, że do tego czasu formacja nie była szeroko znana – ich remiks utworu Chakry został wytypowany do umieszczenia na singlu na stronie A. Równocześnie zgarnął 1. miejsce w brytyjskim zestawieniu przebojów klubowych.

Zainteresowanie nową formacją błyskawicznie pociągnęło za sobą nowe remiksy: Aurory – „Ordinary World”, Fragmy – „Everytime You Need Me”, Perpetuous Dreamer – „The Sound of Goodbye” oraz Adamskiego – „In the City”. Te przeróbki ugruntowały pozycję artystów w Wielkiej Brytanii, jako wiodących remikserów wokal trance’u.

Jednym z najsłynniejszych remiksów Above & Beyond jest singiel Madonny „What It Feels Like for a Girl”. Artystka była podobno pod wrażeniem efektu do tego stopnia, że wersja ta zastąpiła albumową w realizacji klipu. Niedawno muzycy wzięli na warsztat także dokonania Delerium, Tree Driver i Ayumi Hamasaki.

Bardzo szybko nawiązali współpracę między innymi z OceanLabem, Zoë Johnston – wokalistką Faithless (utwór „No One On Earth”, który w 2004 roku zagrał w swoim programie radiowym słynny Armin van Buuren) i Richardem Bedfordem. Pod koniec 2003 roku zremiksowali utwory Tomcrafta – „Lonelines”, Motorcycle – „As the Rush Comes” oraz ponownie Madonny – „Nobody Knows Me”. Do tego wspomnieć należy o pracy nad utworami Britney Spears, Dido i Delerium.

Kiedy w 2002 roku zespół zaczynał swoją karierę DJ-ską w Tokio – występował przed widownią liczacą 8000 klubowiczów, wspólnie z Ferrym Corstenem i Tiësto. Dziś są w czołówce, regularnie pojawiają się na największych światowych festiwalach trance i muzyki klubowej, wliczając Creamfield, brytyjski Godskitchen Global Gathering i Amnesię na Ibizie.

W 2004 roku debiutowali w Pasji oraz zwyciężyli w BBC Radio 1 na Essential Mix.

W marcu 2006 roku grupa wydała swój debiutancki album „Tri-State”. Singlem promującym był „Alone Tonight”. Do współpracy zaproszono Zoë Johnston, Richarda Bedforda oraz Andy’ego Moora.

Brytyjska prasa dała temu wydawnictwu pięć gwiazdek, nazywając longplay „przebłyskiem gładkich elektronicznych rytmów łączącym się ze staromodnym sposobem pisania piosenek w soczystą strukturę kompozycyjną. Widać w nim dążenie do zawarcia na płycie każdej odmiany dance – zwolnień tempa, różnorodnych podkładów, zręcznego wplatania rozwiązań długogrających. Można to określić jednym słowem – rewelacja!”

Single z tego albumu – „Air For Life” zdobyły nagrodę w 2006 roku w Miami Winter Music Conference jako Best Underground Dance Track. Był to wynik głosowania słuchaczy w programie radiowym Armina van Buurena. Z kolei – „Alone Tonight” nominowano rok później w tym samym konkursie w kategorii Best progressive house/trance track at the 22nd International Dance Music Awards. Równocześnie utwór uplasował się na 4. miejscu fińskiego zestawienia singli, w Wielkiej Brytanii obronił za to 5. pozycję. Natomiast utwór „Can't Sleep” włączono do epizodu 280 w audycji van Buurena - „A State of Trance”.

Oprócz tego, w sylwestrową noc 2007 roku, Above & Beyond byli nieoficjalnymi gospodarzami największej imprezy DJ-skiej w Rio de Janeiro, gdzie mieli okazję grać dla około miliona ludzi!

Rok później obronili 4. pozycję w rankingu top 100 DJ Mag (w 2004 roku zajęli 39. miejsce). Równocześnie Above & Beyond zwyciężyli z kawałkiem „Home” w kategorii Best Underground Dance Track at IDMA Awards podczas Winter Music Conference. W lipcu tego samego roku wydali pod nazwą OceanLab kolejny longplay „Sirens of the Sea”.