Billy Joel / fot. oficjalna strona artysty

Billy Joel


kraj: USA
gatunek: pop, rock, klasyczna
dekady: 1960, 1970, 1980, 1990, 2000
Prawdziwe nazwisko William Martin Joel. Amerykański piosenkarz spod znaku pop rocka, kompozytor oraz autor tesktów. Jego muzyczne fascynacje to między innymi Ludwig van Beethoven, The Beatles, Beach Boys, Ray Charles, Paul Simon, Elvis Presley, Elton John oraz Carole King. W twórczości łączy muzykę klasyczną z jazzem, bluesem, popem, gospel, rock and rollem oraz wpływami lat 50.

Urodził się 9 maja 1949 roku w nowojorskim Bronxie, ale dorastał w miasteczku Hicksville w stanie Nowy Jork. Jest Żydem, choć w jego żyłach płynie także krew niemiecka i angielska. Rodzice rozwiedli się w 1960 roku. Ma siostrę Judith oraz przyrodniego brata Alexandra, dyrygenta w niemieckiej operze. Już w dzieciństwie zaczął brać lekcje gry na fortepianie, gdyż jego ojciec był klasycznym pianistą. Uczył się również klasycznego tańca, z czasem jednak wybrał boks, by móc bronić się przed agresywnością rówieśników. Mając dwadzieścia cztery lata doznał złamania nosa i wtedy postanowił wycofać się z tego sportu. Mimo, iż chodził do szkoły średniej – nie zdał matury. Grając wieczorami w klubach na fortepianie – zwyczajnie zaspał i nie zdążył na egzamin. Wtedy też postanowił rozpocząć na poważnie swoją karierę muzyczną. Utwierdziło go w tym zobaczenie Beatlesów w programie The Ed Sullivan Show w 1964 roku. Dyplom uzyskał dopiero na początku lat 90.

Postarał się o przyjęcie do zespołu The Echoes, która specjalizowała się w graniu coverów spod znaku Brytyjskiej Inwazji. W 1965 roku grupa zmieniła nazwę wpierw na The Emeralds, a potem na The Lost Souls. Dwa lata później opuścił skład i nawiązał współpracę z formacją The Hassles, mającą podpisaną umowę z United Artists Records. Mimo, że nagrali razem dwie płyty i cztery single – wszystko przeszło bez echa, dlatego w 1969 roku opuścił grupę i razem z perkusistą formacji, Jonem Smallem, utworzył duet Atttila. Nagrano dosłownie jeden album i kilka miesięcy później również ten projekt uległ rozwiązaniu. Powodem był romans Joela z żoną Smalla, Elizabeth, którą poślubił we wrześniu 1973 roku. Małżeństwo nie przetrwało próby czasu – rozpadło się w lipcu 1982 roku.

Po podpisaniu solowego kontraktu z Family Productions, w listopadzie 1971 roku wydał swój debiutancki longplay „Cold Spring Harbor”. Jako ciekawostkę warto podać, że album nagrano ze zła prędkością, stąd głos artysty wydaje się wyższy, niż w rzeczywistości. Dodatkowo, otrzymał bardzo niewielkie udziały w zyskach ze sprzedaży. Z płyty pochodziły między innymi „She's Got a Way” oraz „Everybody Loves You Now”. Krążek wydano ponownie w 1984 roku, tym razem już w odpowiedniej prędkości. Joel koncertował w Nowym Jorku, by na początku 1972 roku przenieść się do Los Angeles i przyjąć pseudonim sceniczny – Bill Martin. W tym czasie występował jako support przed między innymi Beach Boysami i Taj Mahalem. W listopadzie następnego roku ukazał się jego drugi krążek – „Piano Man”, na którym znalazły się, oprócz tytułowego, słynne – „Captain Jack” oraz „You're My Home”. Szczególnie podobał się pierwszy z wymienionych singli. W 1975 roku wrócił do Nowego Jorku, oświadczając, że trzy lata mieszkania w Los Angeles było wielkim błędem z jego strony. Czas ten nie poszedł jednak na marne – muzyk nawiązał wtedy sporo kontaktów z wytwórniami płytowymi.

W październiku 1974 roku do sklepów trafił jego kolejny longplay – „Streetlife Serenade”, do którego piosenki powstały jeszcze podczas pobytu artysty w Los Angeles. Wśród utworów znalazł się świetny „The Entertainer”. Mimo tego, krytycy do dziś uważają wydawnictwo za jedno ze słabszych w dorobku muzyka, zresztą sam Billy Joel też nie przepada za tym krążkiem. Trzeba jednak zauważyć, że właśnie od tego albumu pojawiła się w jego głosie ta charakterystyczna pewność siebie, którą ma do dziś i która pozostaje jednym ze znaków charakterystycznych Joela.

Dwa lata później wrócił do Nowego Jorku, gdzie nagrał swój czwarty longplay – „Turnstiles”. Po raz pierwszy, podczas prac nad materiałem, tak starannie dobrał sobie muzyków sesyjnych, wśród których znaleźli się między innymi współpracownicy Eltona Johna. Od strony producenckiej nad wszystkim czuwał James William Guercio (Chicago). Niestety rezultaty były dla muzyka niezadowalające, dlatego nagrał je po raz drugi i sam je wyprodukował. Oprócz dość znanego „Say Goodbye to Hollywood”, na płycie znalazł się także ciekawy „New York State of Mind”, łączący bluesa i jazz, stanowiący swoisty muzyczny podpis artysty. Rok później cover tej piosenki umieściła na swojej płycie Barbra Streisand. W 2001 roku Billy Joel nagrał ponownie tę piosenkę w duecie ze słynnym Tonym Bennettem. Z krążka pochodzi także świetny „Prelude/Angry Young Man”, często wykonywany przez artystę podczas koncertów.

We wrześniu 1977 roku do sklepów trafił jego kolejny studyjny album – „The Stranger”. Przyniósł takie przeboje, jak choćby „Just the Way You Are”, „Movin' Out (Anthony's Song)”, „She's Always a Woman”, „Scenes from an Italian Restaurant” oraz kontrowersyjny „Only the Good Die Young”. Krążek sprzedawał się świetnie, wyprzedzając nawet niezmiernie popularne wydawnictwo Simona & Garfunkela – „Bridge Over Troubled Water”. W 1979 roku miał już status multi platyny i przyniósł artyście dwie Grammy w kategorii - Record of the Year oraz Song of the Year (za utwór „Just the Way You Are”, zadedykowany jego żonie Elizabeth).

Nie dziwne więc, że następny krążek „52nd Street” oczekiwany był, nie tylko przez fanów, ale także przez krytyków i wiązano z nim duże nadzieje. Album wydano w październiku 1978 roku i przyniósł artyście Grammy w kategorii Best Pop Male Vocal Performance oraz Album of the Year. Znalazły się na nim kolejne wielkie przeboje muzyka – „My Life” (sprzedane w nakładzie 7 milionów kopii!), „Big Shot” oraz „Honesty”. Mimo, iż na okładce widać Joela z trąbką – nie grał na płycie osobiście na tym instrumencie. Trąbka pojawiła się jednak w dwóch nagraniach – „Zanzizibar” (solo Freddiego Hubbarda) oraz „Half a Mile Away” (zagrał Jon Faddis). Rok później wziął udział w legendarnym Havana Jam Festival, odbywającym się w stolicy Kuby, gdzie pojawił się obok między innymi Rity Coolidge, Billy’ego Swana, czy Orquesty Aragóna.

Ponieważ w jego repertuarze sporo miejsca zajmowały ballady, którym nie można nic zarzucić, to jednak z czasem zaszufladkowano go, jako specjalistę od spokojnych i nastrojowych utworów. By się temu przeciwstawić, w marcu 1980 roku, zaprezentował swój nowy longplay „Glass Houses”, który w warstwie brzmieniowej szedł w kierunku new wave. Album spędził sześć tygodni na 1. miejscu listy Billboard i przyniósł takie hity, jak „You May Be Right” i „It's Still Rock & Roll to Me” (pierwsze nagranie na samym szczycie Billboardu). Ostatnim utworem z płyty był „Through The Long Night”, inspirowany beatlesowskim „Yes It Is”. Dodatkowo krążek zdobył Grammy jako Best Rock Male Vocal Performance.

We wrześniu 1981 roku do rąk fanów trafił jego następny studyjny album „Songs in the Attic”, zawierający mniej znane piosenki z początków, choć nie brakowało na nim także znanych już przebojów, jak „Captain Jack”. Choć sprzedał się w nakładzie ponad 3 milionów egzemplarzy, w porównaniu jednak z poprzednikami, nie odniósł już takiego spektakularnego sukcesu. Nie można jednak zaprzeczyć, że krążek można zaliczyć do udanych w jego dyskografii. Dokładnie rok później swoją premierę miała kolejna płyta długogrająca artysty – „The Nylon Curtain”, powstała pod wyraźnym wpływem dwójki kompozytorskiej – LennonMcCartney. Prace nad materiałem rozpoczęły się jeszcze na początku roku, niestety z powodu motocyklowego wypadku Joela, a także niezbędnej interwencji chirurgicznej, sesje nagraniowe trzeba było odsunąć w czasie. Ostatecznie wydawnictwo ujrzało światło dzienne jesienią. Pochodziły z niego przebojowe – „Allentown” (jedno z najczęściej pojawiających się utworów w stacjach radiowych w 1982 roku), „Goodnight Saigon” oraz motoryczne „Pressure”.

W sierpniu 1983 roku ukazał się longplay „An Innocent Man”, stanowiący przełomowy punkt w karierze Billy Joela. Wśród piosenek, znalazła się także „Uptown Girl”, do dziś uważana za największy przebój w dorobku artysty. Napisana w hołdzie Frankiemu Valli, powstawała z inspiracji supermodelką Christie Brinkley, w której zakochany był wtedy muzyk. Dziewczyna pojawiła się także w klipie do tego nagrania. Generalnie płyta powstała jako hołd muzyce lat 50. i 60. Oprócz wspomnianego Valli, na krążku pojawiły się utwory inspirowane twórczością Jamesa Browna („Easy Money”), Bena E. Kinga i The Drifters (tytułowy „An Innocent Man”), Boba Marley’a („Keeping the Faith”), czy Marvina Gaye („Leave a Tender Moment Alone”). Nie brakowało także innych smaczków, jak „This Night”, w którym użyto fragmentu „Sonaty Patetycznej” Ludwiga van Beethovena, a także „Tell Her About It”, dedykowanego legendarnej wytwórni Motown. Wydawnictwo dotarło na sam szczyt zestawienia Billboard i było nominowane do Grammy, ale ostatecznie przegrało z „Thrillerem” Michaela Jacksona. W 1985 roku wziął także udział w sesji nagraniowej „We Are The World” projektu USA For Africa. W tym samym roku wydał także pierwszą składankę w swojej karierze - „Greatest Hits Vol. 1 and 2”. Wsparciem dla kompilacji były dwa single – „You're Only Human (Second Wind)” oraz „The Night is Still Young”. Płyta rozeszła się w nakładzie przekraczającym 10 milionów kopii, zdobywając status podwójnego diamentu.

Mimo, iż kolejny longplay „The Bridge”, wydany w lipcu 1986 roku nie odniósł tak spektakularnego komercyjnego sukcesu, jak poprzednicy, to jednak wśród utworów pojawiły się także te, które szczególnie zapadły w pamięć fanom – „A Matter of Trust” (dorównujący popularnością słynnej „Uptown Girl”), „Modern Woman”, „This Is the Time”, czy wreszcie udane duety – z Cyndi Lauper („Code of Silence”) i Ray’em Charlesem („Baby Grand”). Był to też ostatni krążek wydany dla Family Productions. Po latach, w jednym zwiadów, muzyk stwierdził, że nie uważa tej płyty za udaną.

W tym czasie artysta rozpoczął pracę nad ścieżką dźwiękową do obrazu Dysney’a – „Oliver & Company”(luźna adaptacja powieści „Olivier Twist” Charlesa Dickensa), która ukazała się dwa lata później. Było to swoiste spełnienie marzenia artysty, gdyż od dziecka uwielbiał filmy Disney’a.

Podczas promocyjnego tournee narodził się pomysł podróży do Związku Radzieckiego. Billy Joel chciał być pierwszym artystą amerykańskim, który zagrałby tam od czasu postawienia Muru Berlińskiego. W czerwcu 1987 roku, razem z rodziną i małą córeczką Alexą, jego kolejne marzenie stało się rzeczywistością. Doszło w sumie do sześciu koncertów, trzech w Moskwie i trzech w Leningradzie (dzisiejszym Sankt - Petersburgu). Jako ciekawostkę warto dodać, że na koncertach pojawili się członkowie partii, którzy otrzymali bilety w prezencie od komitetu centralnego. Oprócz swojego repertuaru, wykonał także covery – z repertuaru Beatlesów („Back In The U.S.S.R.”) oraz Boba Dylana („The Times They Are A Changin'”). Cztery miesiące później ukazał się krążek „КОНЦЕРТ”, będący zapisem tych występów.

Pod koniec października 1989 roku do sklepów trafił kolejny studyjny album Joela – „Storm Front”, który promował singiel „We Didn't Start the Fire”. Nagranie stało się jego trzecim numerem 1. w Stanach Zjednoczonych, będąc na szczycie przez dwa tygodnie. Piosenka w skondensowanej formie przytacza najważniejsze wydarzenia ze współczesnej historii, zawarte w latach 1949-1989. Był to szczególny przedział czasowy dla muzyka – pierwsza data oznaczała bowiem jego urodziny, druga – symbolizowała 50-lecie, które wtedy świętował. Na płycie znalazły się także – „I Go To Extremes”, „Leningrad”, „The Downeaster Alexa” oraz „And So It Goes” (dedykowana supermodelce Elle Macpherson, z którą spotykał się przed Brinkley), która oryginalnie powstała w 1983 roku podczas sesji do płyty „An Innocent Man”. Od strony produkcyjnej – Joel współpracował z Mickiem Jonesem (Foreigner). Całe wydawnictwo również weszło na sam szczyt zestawienia najlepszych płyt i było to po raz pierwszy od czasu „Glass Houses”, wydanego dziewięć lat wcześniej.

Na początku 1993 roku muzyk rozpoczął pracę nad płytą „River of Dreams”. Na okładce znalazła się praca jego żony, Christie Brinkley. Wśród utworów, na szczególną uwagę zasługują – „Lullabye (Goodnight, My Angel)”, napisany specjalnie dla córki i będącym jej ulubionym utworem w dorobku taty, a także „All About Soul”. Niestety w sierpniu następnego roku, jego drugie małżeństwo zostało zakończone rozwodem.

Dokładnie trzy lata później ukazała się kolejna część kompilacji największych przebojów artysty z lat 1986 – 1997 – „Greatest Hits Volume III”. W sylwestrowy wieczór 1999 roku wystąpił z koncertem na Madison Square Garden. Zarejestrowano go i wydano jako „2000 Years: The Millennium Concert”.

We wrześniu 2001 roku do sklepów trafił jego album „Fantasies & Delusions”, na którym znalazły się klasyczne utwory na fortepian. Billy Joel wystąpił tym razem w roli kompozytora, a wykonawcą został pianista Richard Joo.

Cztery lata później Columbia wydała box „My Lives”, z imponującą liczbą demówek, utworów z tak zwanych stron B, wykonań koncertowych i alternatywnych wersji.

W październiku 2004 roku, po raz trzeci stanął na ślubnym kobiercu. Tym razem, jego wybranką była 23-letnia gwiazda telewizyjna Katie Lee. Niestety i to małżeństwo nie przetrwało – w czerwcu 2009 roku para ogłosiła separację. Pół roku później artysta przeżył ogromny wstrząs z powodu próby samobójczej swojej córki, Alexy Ray. Na szczęście pomoc nadeszła w porę i dziewczyna przeżyła. Sam zresztą miał również wielokrotne problemy psychiczne, przez wiele lat zmagał się z depresją, próbował popełnić samobójstwo, wypijając płyn do renowacji politury mebli.

Na początku stycznia 2006 roku muzyk rozpoczął wielkie tournee po Stanach Zjednoczonych, mimo, że od trzynastu lat praktycznie nie nagrał żadnego nowego materiału. Wśród odwiedzanych miast aż dwanaście razy zagrał w nowojorskiej Madison Square Garden, pobijając tym samy rekord, należący do Bruce’a Springsteena (dziesięć koncertów). Pięć miesięcy później ukazał się podwójny krążek „12 Gardens Live”, będący zapisem wszystkich trzydziestu dwóch występów. Tournee objęło także swoim zasięgiem Południową Afrykę, Australię, Japonię, Hawaje, Wielką Brytanię i Irlandię, a także Włochy, gdzie w rzymskim Koloseum wystąpił za darmo dla prawie 500 tysięcy widzów, a w roli supportu zagrał Bryan Adams.

Rok później, po blisko czternastu latach, muzyk zaprezentował swój najnowszy utwór – „All My Life”, który wydano pod koniec lutego 2007 roku. A na początku grudnia z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia zaprezentował kompozycję „Christmas in Fallujah”, którą pierwszym wykonawcą był Cass Dillon.

W styczniu następnego roku wspólnie z orkiestrą filadelfijską zagrał premierowy klasyczny utwór „Waltz No. 2 (Steinway Hall)”. Dwa miesiące później wprowadził do Rock and Roll Hall of Fame swojego przyjaciela Johna Mellencampa. W lipcu zaś wystąpił w Shea Stadium i były to ostatnie koncerty przez wyburzeniem obiektu. Na scenie, wśród gości znaleźli się między innymi Tony Bennett, Don Henley, John Mayer, John Mellencamp, Steven Tyler, Roger Daltrey, Garth Brooks oraz Paul McCartney. Pod koniec roku, nagrał swoją wersję „Christmas In Fallujah”. Piosenkę zaśpiewał podczas występu w australijskim Sydney i nagranie to trafiło w formie singla jedynie na ten rynek muzyczny.

Począwszy od 1994 roku, Billy Joel często występował razem z Eltonem Johnem. Były to serie koncertowe nazwane „Face to Face” i należały do najbardziej udanych tandemów scenicznych w historii muzyki pop. Ostatnia taka trasa miała miejsce w 2009 roku, przy czym wiadomym było, że sceniczne plany sięgają jeszcze dwóch lat do przodu.

Jest zdeklarowanym demokratą. Wspierał w kampanii prezydenckiej najpierw Billa Clintona, a następnie Baracka Obamę, występując dla niego na wiecu wyborczym razem z między innymi Brucem Springsteenem.

Oficjalna strona:
http://www.billyjoel.com
Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Classic RockRMF Słoneczne PrzebojeRMF GoldRMF PartyRMF 80sRMF 70sRMF 90sRMF NostalgiaRMF 5

12 Gardens Live
12 Gardens Live
1. Angry Young Man • 2. My Life • 3. Everybody Loves You Now • 4. The Ballad of Billy the Kid • 5. The Entertainer • 6. Vienna • 7. New York State of Mind • 8. The Night Is Still Young • 9. Zanaibar • 10. Miami 2017 (I've Seen the Lights Go out on Broadway) • 11. The Great Wall of China • 12. Allentown • 13. She's Right on Time • 14. Don't Ask Me Why • 15. Laura • 16. [Untitled Track] • 17. Goodnight Saigon • 18. Movin' Out (Anthony's Song) • 19. An Innocent Man • 20. The Downeaster "Alexa" • 21. She's Always a Woman • 22. Keeping the Faith • 23. The River of Dreams • 24. A Matter of Trust • 25. We Didn't Start the Fire • 26. Big Shot • 27. You May Be Right • 28. Only the Good Die Young • 29. Scenes from an Italian Restaurant • 30. Piano Man • 31. And So It Goes • 32. [Unititled]
My Lives
My Lives
CD1: • 1. My Journey's End - The Lost Souls (Demo) • 2. Time and Time Again – The Lost Souls (Demo) • 3. Every Step I Take (Every Move I Make) - The Hassles (Album Version) • 4. You've Got Me Hummin' - The Hassles (Album Version) • 5. Amplifier Fire – Attila (Heavily Edited) • 6. Only a Man (Demo) • 7. She's Got a Way (Album Version) • 8. Oyster Bay (Demo) • 9. Piano Man (Demo) • 10. The Siegfried Line (Demo) • 11. New Mexico (Demo) • 12. Cross to Bear (Demo) • 13. Miami 2017 (Demo) • 14. These Rhinestone Days (Demo) • 15. Everybody Has a Dream (Album Version) • 16. Only the Good Die Young (Alternate Version) • 17. Until the Night (Album Version) • 18. Zanzibar (Album Version) • 19. It's Still Rock & Roll To Me (Album Version) • CD2: • 1. Captain Jack (Live Version) • 2. The End of the World (Demo) • 3. The Prime of Your Life (Demo) • 4. She's Right on Time (Album Version) • 5. Elvis Presley Blvd. (B-Side) • 6. Nobody Knows But Me (Soundtrack) • 7. An Innocent Man (Album Version) • 8. Christie Lee (Demo) • 9. Easy Money (Album Version) • 10. And So It Goes (Demo) • 11. I'll Cry Instead (live B-Side) • 12. Keeping the Faith (12 Remix) • 13. Modern Woman (Album Version) • 14. Baby Grand (with Ray Charles) (Album Version) • 15. Getting Closer (with Steve Winwood) (Alternate Version) • 16. House of Blue Light (B-Side) • 17. Money or Love (Demo) • 18. The Times They Are a Changin' (Live Album Version) • CD3: • 1. The Downeaster "Alexa" (Album Version) • 2. I Go to Extremes (Live) • 3. Shout (Live) • 4. All Shook Up (B-side) • 5. Heartbreak Hotel (Soundtrack) • 6. When You Wish Upon a Star (Soundtrack) • 7. In a Sentimental Mood (Soundtrack) • 8. Motorcycle Song (Demo) • 9. You Picked a Real Bad Time (B-side) • 10. The River of Dreams (Alternate Version) • 11. A Hard Day's Night (Live) • 12. Light as the Breeze (Album Version) • 13. To Make You Feel My Love (Album Version) • 14. Hey Girl (Album Version) • 15. Why Should I Worry (Soundtrack) • 16. Where Were You on Our Wedding Day (Soundtrack) • 17. Highway 61 Revisited (Demo) • CD4: • 1. Movin' Out (Anthony's Song) (Live) • 2. You May Be Right duet with Elton John (Live) • 3. Big Shot (Live) • 4. Don't Worry Baby (Live) • 5. Goodnight Saigon – Vietnam Veterans Version (Live) • 6. Los Angelenos (Live) • 7. New York State of Mind (Live) • 8. Opus 1. Soliloquy (On A Separation) • 9. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed) I. Innamorato • 10. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed) II. Sorbetto • 11. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed) III. Delusion • 12. Elegy: The Great Peconic • 13. Untitled (Glass Houses Promo Talk)
Piano Man: The Very Best of Billy Joel
Piano Man: The Very Best of Billy Joel
1. Tell Her About It • 2. Uptown Girl • 3. Don't Ask Me Why • 4. Piano Man • 5. New York State of Mind • 6. The River of Dreams • 7. It's Still Rock and Roll to Me • 8. We Didn't Start the Fire • 9. Goodnight Saigon • 10. My Life • 11. She's Always a Woman • 12. She's Got a Way • 13. Scandinavian Skies • 14. An Innocent Man • 15. Movin' Out (Anthony's Song) • 16. Only the Good Die Young • 17. All About Soul • 18. Honesty • 19. Just the Way You Are
Before the Fame
Before the Fame
1. Everybody Loves You Now • 2. Why Judy Why • 3. Falling of the Rain • 4. Country Boy • 5. Night After Day • 6. Hour of the Wolf • 7. 4 O'Clock in the Morning • 8. Cat • 9. She's Got a Way • 10. You Can Make Me Free
Fantasies & Delusions
Fantasies & Delusions
1. Opus 3. Reverie (Villa d'Este) • 2. Opus 2. Waltz # 1 (Nunley's Carousel) • 3. Opus 7. Aria (Grand Canal) • 4. Opus 6. Invention in C Minor • 5. Opus 1. Soliloquy (On a Separation) • 6. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed): I. Innamorato • 7. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed): II. Sorbetto • 8. Opus 8. Suite for Piano (Star-Crossed): III. Delusion • 9. Opus 5. Waltz # 2 (Steinway Hall) • 10. Opus 9. Waltz # 3 (For Lola) • 11. Opus 4. Fantasy (Film Noir) • 12. Opus 10. Air (Dublinesque)
2000 Years: The Millennium Concert
2000 Years: The Millennium Concert
CD1: • 1. Beethoven's Ninth Symphony • 2. Big Shot • 3. Movin' Out (Anthony's Song) • 4. Summer, Highland Falls • 5. The Ballad of Billy the Kid • 6. Don't Ask Me Why • 7. New York State of Mind • 8. I've Loved These Days • 9. My Life • 10. Allentown • 11. Prelude/Angry Young Man • 12. Only the Good Die Young • CD2: • 1. I Go to Extremes • 2. Goodnight Saigon • 3. We Didn't Start the Fire • 4. Big Man on Mulberry Street • 5. 2000 Years • 6. Auld Lang Syne • 7. River of Dreams • 8. Scenes from an Italian Restaurant • 9. Dance to the Music • 10. Honky Tonk Women • 11. It's Still Rock & Roll to Me • 12. You May Be Right • 13. This Night
Greatest Hits Volume III
Greatest Hits Volume III
1. Keeping the Faith • 2. An Innocent Man • 3. A Matter of Trust • 4. Baby Grand • 5. This Is the Time • 6. Leningrad • 7. We Didn't Start the Fire • 8. I Go to Extremes • 9. And So It Goes • 10. The Downeaster 'Alexa' • 11. Shameless • 12. All About Soul (Remix) • 13. Lullabye (Goodnight, My Angel) • 14. The River of Dreams • 15. Light as the Breeze
River of Dreams
River of Dreams
1. No Man's Land • 2. The Great Wall of China • 3. Blonde over Blue • 4. A Minor Variation • 5. Shades of Grey • 6. All About Soul • 7. Lullabye (Goodnight, My Angel) • 8. The River of Dreams • 9. Two Thousand Years • 10. Famous Last Words
Storm Front
Storm Front
1. That's Not Her Style • 2. We Didn't Start the Fire • 3. The Downeaster "Alexa" • 4. I Go to Extremes • 5. Shameless • 6. Storm Front • 7. Leningrad • 8. State of Grace • 9. When in Rome • 10. And So It Goes
КОНЦЕРТ
КОНЦЕРТ
1. Odoya • 2. Prelude/Angry Young Man • 3. Honesty • 4. Goodnight Saigon • 5. Stiletto • 6. Big Man on Mulberry Street • 7. Baby Grand • 8. An Innocent Man • 9. Allentown • 10. A Matter of Trust • 11. Only the Good Die Young • 12. Sometimes a Fantasy • 13. Uptown Girl • 14. Big Shot • 15. Back in the U.S.S.R. • 16. The Times They Are A-Changin'
The Bridge
The Bridge
1. Running on Ice • 2. This Is the Time • 3. A Matter of Trust • 4. Modern Woman • 5. Baby Grand • 6. Big Man on Mulberry Street • 7. Temptation • 8. Code of Silence • 9. Getting Closer
Greatest Hits - Volume I & Volume II
Greatest Hits - Volume I & Volume II
CD1: • 1. Piano Man • 2. Captain Jack • 3. The Entertainer • 4. Say Goodbye to Hollywood • 5. New York State of Mind • 6. The Stranger • 7. Scenes from an Italian Restaurant • 8. Just the Way You Are • 9. Movin' Out (Anthony's Song) • 10. Only the Good Die Young • 11. She's Always a Woman • CD2: • 1. My Life • 2. Big Shot • 3. You May Be Right • 4. It's Still Rock and Roll to Me • 5. Don't Ask Me Why • 6. She's Got a Way [Live] • 7. Pressure • 8. Allentown • 9. Goodnight Saigon • 10. Tell Her About It • 11. Uptown Girl • 12. The Longest Time • 13. You're Only Human (Second Wind) • 14. The Night Is Still Young
An Innocent Man
An Innocent Man
1. Easy Money • 2. An Innocent Man • 3. The Longest Time • 4. This Night • 5. Tell Her About It • 6. Uptown Girl • 7. Careless Talk • 8. Christie Lee • 9. Leave a Tender Moment Alone • 10. Keeping the Faith
The Nylon Curtain
The Nylon Curtain
1. Allentown • 2. Laura • 3. Pressure • 4. Goodnight Saigon • 5. She's Right On Time • 6. A Room Of Our Own • 7. Surprises • 8. Scandinavian Skies • 9. Where's The Orchestra?
Songs in the Attic
Songs in the Attic
1. Miami 2017 (Seen The Lights Go Out On Broadway) • 2. Summer, Highland Falls • 3. Streetlife Serenader • 4. Los Angelenos • 5. She's Got A Way • 6. Everybody Loves You Now • 7. Say Goodbye To Hollywood • 8. Captain Jack • 9. You're My Home • 10. The Ballad Of Billy The Kid • 11. I've Loved These Days
Glass Houses
Glass Houses
1. You May Be Right • 2. Sometimes A Fantasy • 3. Don't Ask Me Why • 4. It's Still Rock & Roll to Me • 5. All For Leyna • 6. I Don't Want To Be Alone • 7. Sleeping WIth The Television On • 8. C'Etait Toi (You Were The One) • 9. Close To The Borderline • 10. Through The Long Night
52nd Street
52nd Street
1. Big Shot • 2. Honesty • 3. My Life • 4. Zanzibar • 5. Stiletto • 6. Rosalinda's Eyes • 7. Half a Mile Away • 8. Until the Night • 9. 52nd Street
The Stranger
The Stranger
1. Movin' Out (Anthony's Song) • 2. The Stranger • 3. Just the Way You Are • 4. Scenes from an Italian Restaurant • 5. Vienna • 6. Only the Good Die Young • 7. She's Always a Woman • 8. Get It Right the First Time • 9. Everybody Has a Dream
Turnstiles
Turnstiles
1. Say Goodbye to Hollywood • 2. Summer, Highland Falls • 3. All You Wanna Do Is Dance • 4. New York State of Mind • 5. James • 6. Prelude/Angry Young Man • 7. I've Loved These Days • 8. Miami 2017 (Seen the Lights Go out on Broadway)
Streetlife Serenade
Streetlife Serenade
1. Streetlife Serenader • 2. Los Angelenos • 3. The Great Suburban Showdown • 4. Root Beer Rag • 5. Roberta • 6. The Entertainer • 7. Last of the Big Time Spenders • 8. Weekend Song • 9. Souvenir • 10. The Mexican Connection
Piano Man
Piano Man
1. Travelin' Prayer • 2. Piano Man • 3. Ain't No Crime • 4. You're My Home • 5. The Ballad of Billy the Kid • 6. Worse Comes to Worst • 7. Stop in Nevada • 8. If I Only Had the Words (To Tell You) • 9. Somewhere Along the Line • 10. Captain Jack
Cold Spring Harbor
Cold Spring Harbor
1. She's Got a Way • 2. You Can Make Me Free • 3. Everybody Loves You Now • 4. Why Judy Why • 5. Falling of the Rain • 6. Turn Around • 7. You Look So Good to Me • 8. Tomorrow Is Today • 9. Nocturne • 10. Got to Begin Again
A Matter of Trust  1986  
All About Soul  1993  
Big Shot  1979  
Goodnight Saigon  1982  
Honesty  1978  
I Go to Extremes  1990  
It's Still Rock and Roll to Me  1980  
Just the Way You Are  1978  
Leningrad  1989  
Movin' Out (Anthony's Song)  1978  
My Life  1978  
New York State of Mind  1976  
Only the Good Die Young  1978  
Piano Man  1973  
She's Always a Woman to Me  1978  
Tell Her About It  1983  
The Downeaster "Alexa"  1990  
The Entertainer  1975  
The River of Dreams  1993  
The Strangers  1977
Uptown Girl  1983  
We Didn't Start the Fire  1989  
You're Only Human (Second Wind)  1985  
9 maja 1949
W Hicksville na Long Island urodził się Billy Joel. Będąc jeszcze dzieckiem, nauczył się grać na pianinie, jednak jako nastolatek dzielił swój czas między naukę muzyki i walki bokserskie (w jednej z nich zyskał złamany nos). Dopiero w 1964 roku, zobaczywszy występ Beatlesów w programie "Ed Sullivan Show", postawił całkowicie na muzykę...
15 lutego 1979
Donna Summer zdobyła dwie nagrody Grammy z utwór "Last Dance". Artystka otrzymała nagrodę dla najlepszej wokalistki soulowej oraz za najlepszą piosenkę soul. Natomiast Billy Joel zdobył dwie nagrody Grammy za utwór "Just The Way You Are". Billy otrzymał nagrodę za płytę roku i piosenkę roku.
25 czerwca 1980
Billy Joel otrzymał Złoty Bilet za przyciągnięcie do Madison Square Garden ponad 100 tysięcy fanów. W tym samym czasie jego album "Glass Houses" już trzeci tydzień utrzymywał się na szczycie amerykańskiego zestawienia.
15 kwietnia 1982
Billy Joel, jadąc motocyklem, zderzył się z samochodem. W wyniku wypadku złamał sobie nadgarstek.
23 marca 1985
Amerykański piosenkarz Billy Joel poślubił supermodelkę Christie Brinkley. Owocem ich związku była urodzona w grudniu tego samego roku córka Alexa Ray Joel. Para rozstała się w 1994 roku.
30 grudnia 1985
Na świat przyszła jedyna córka piosenkarza Billy'ego Joela i supermodelki Christie Brinkley - Alexa Ray Joel. Drugie imię dziewczynce nadano na cześć jednego z muzycznych idoli ojca, Raya Charlesa. W 1990 roku Joel zadedykował swojej córce piosenkę 'The Downeaster "Alexa"'.
12 maja 1992
W Nowym Jorku doszło do spotkania Billy Joela i Paula Simona z byłym przywódcą Związku Radzieckiego - Michaiłem Gorbaczowem.
21 września 2001
Wielkie amerykańskie sieci telewizyjne nadały niezwykły, pozbawiony reklam koncert, połączony ze zbiórką pieniędzy na rzecz ofiar i bohaterów wydarzeń z 11 września. Występy były transmitowane z Nowego Jorku, Los Angeles i Londynu. Na scenach pojawili się między innymi Bruce Springsteen, Billy Joel, Paul Simon, Mariah Carey, Sheryl Crow, Eddie Vedder, Stevie Wonder, Jon Bon Jovi, Faith Hill, Wyclef Jean, Celine Dion, Alicia Keys, Sting, Tom Petty i U2. Podczas koncertu zebrano 150 milionów dolarów.
25 stycznia 2003
Billy Joel, słynny amerykański wokalista i kompozytor, uległ wypadkowi samochodowemu, na Long Island niedaleko Nowego Jorku. Billy Joel wypadł z trasy i uderzył w drzewo. W samochodzie nie było więcej osób. Artysta został przewieziony do szpitala. Obrażenia okazały się na szczęście niegroźne.
25 kwietnia 2004
Billy Joel, jadąc samochodem do swego domu na Long Island, miał trzeci w ciągu dwóch lat wypadek samochodowy. Na szczęście był on niegroźny i nikomu nic się nie stało.
2 października 2004
Amerykański wokalista Billy Joel poślubił swoją narzeczoną Kate Lee w swojej posiadłości na Long Island. To już trzecie małżeństwo amerykańskiego muzyka.