„The Swan” – najokrutniejszy program w historii telewizji?
7 kwietnia 2004 roku kanał Fox w USA wyemitował pierwszy odcinek programu „The Swan”, czyli „Łabędziem być”. Zgłaszały się do niego kobiety, które pragnęły metamorfozy. Na ekranie często przedstawiano je jako zaniedbane, źle ubrane, z nieudanym makijażem – wszystko po to, by jeszcze bardziej wzmocnić efekt przemiany. Sam proces trwał trzy miesiące i był niezwykle kontrowersyjny.
Dlaczego? Choć metamorfozy mające na celu konsultację ze stylistą czy makijażystą nie budzą takiego sprzeciwu, nad uczestniczkami „The Swan” pracowali też dentyści i chirurdzy plastyczni, którzy poddawali je operacjom mającym na celu dopasowanie ich do obowiązujących wówczas standardów piękna. Na koniec sezonu uczestniczki brały udział w konkursie piękności, gdzie nagradzano najbardziej „spektakularną” metamorfozę.
Liposukcja, powiększanie piersi, rynoplastyka – pełen pakiet w 3 miesiące
Uczestniczki programu były poddawane wielu inwazyjnym operacjom plastycznym w 3 miesiące. Z medycznego punktu widzenia jest to niebezpieczne obciążenie dla organizmu. Tymczasem na ekranach widzowie mogli zobaczyć, jak kobiety w ramach rywalizacji o zwycięstwo w telewizyjnym show są poddawane szeregowi zabiegów.
Lorrie Arias w drugim sezonie (wciąż podczas 3 miesięcy) przeszła: lifting brwi, rynoplastykę (plastyka nosa), powiększenie i podniesienie piersi, podniesienie kącików ust, obszerną liposukcję (odessanie tłuszczu), rekonstrukcję uzębienia wraz z założeniem licówek oraz pełną plastykę brzucha.
Depresja i stany lękowe uczestniczek
Efekty tak drastycznych metamorfoz nie były trudne do oszacowania. Wspomniana Lorrie Arias nie miała zapewnionej opieki po programie, przez co rozwinęła się u niej depresja powiązana z dysmorfofobią – zaburzeniem postrzegania własnego ciała i obsesyjnym kontrolowaniu nawet najmniejszych jego „defektów”.
Program poniósł za sobą szereg konsekwencji społecznych, bo promował nienaturalny i wyidealizowany obraz kobiety – jako remedium na brak zadowolenia ze swojego wyglądu proponował inwazyjne operacje plastyczne. Greg Comeaux, trener z programu, po latach przyznał, że to cud, iż żadna z uczestniczek nie zmarła w trakcie trwania programu.
Krytyka programu
Według krytyków i recenzentów program „The Swan” był niezwykle szkodliwy – oglądały go również młode osoby, które mogły popadać w kompleksy i czuć potrzebę poddania się operacjom plastycznym. Same zabiegi chirurgiczne według Roberta Bianco z USA Today były w telewizyjnym show wręcz reklamowane. Dziennikarz i korespondent Chris Hedges pisał:
Transparentne przesłanie The Swan jest takie, że gdy te kobiety zostaną chirurgicznie „skorygowane” aby jak najwierniej przypominały celebryckie piękno głównego nurtu, ich problemy zostaną rozwiązane.
Magazyn „Entertainment Weekly” uznał „The Swan” najgorszym reality show, jakie kiedykolwiek wyprodukowano. Jego temat cyklicznie powraca przy okazji dyskusji o realiach dawnej telewizji – w marcu 2025 roku platforma Hulu ogłosiła rozpoczęcie prac nad filmem dokumentalnym na temat „Łabędziem być”.
Post on Instagram

