Gazpacho / fot. oficjalna strona zespołu

Gazpacho


kraj: Norwegia
gatunek: art rock, rock progresywny, folk rock
dekady: 1990, 2000
Norweska formacja z kręgu art i prog rocka. Obecnie grają w składzie – Jan-Henrik „O” Ohme (wokal), Jon-Arne Vilbo (gitara, programming), Thomas Andersen (klawisze, programming), Mikael Krømer (skrzypce, mandolina, gutara rytmiczna), Robert Risberget Johansen (perkusja) oraz Kristian „Fido” Torp (bas). Ich fascynacje muzyczne to między innymi Marillion, Porcupine Tree, Kate Bush, Muse, Pink Floyd, Roger Waters, Radiohead, Sigur Ros, Kraftwerk, Tori Amos, Faith No More, Talk Talk i A-ha.

Na początku była grupa Delerium, którą współtworzyli przyjaciele z dzieciństwa – wokalista Jon-Arne Vilbo i klawiszowiec Thomas Andersen. Po kilku latach przerwy, doszło do ich ponownego spotkania, potem do jam session i w efekcie powstało Gazpacho. Swoją nazwę zaczerpnęli od tradycyjnej hiszpańskiej (a konkretnie andaluzyjskiej) zupy pomidorowej, przygotowywanej z wielu składników, w każdym domu trochę inaczej i nigdy nie smakującej tak samo. Muzycy uznali więc, że opis tej potrawy doskonale opisuje nieprzewidywalność ich muzyki. Nie bez znaczenia był również fakt, że utwór o tym tytule miała w dorobku grupa Marillion, na której chętnie się wzorowali.

Formacja została założona w Oslo w 1996 roku. Początkowo było to trio – do Vilbo i Andersena dołączył wokalista Jan-Henrik. Wszyscy byli mocno związani ze skandynawskim fan clubem zespołu Marillion. Wokalista na przykład, swoje wersje utworów Brytyjczyków śpiewał nie tylko podczas specjalnych zlotów, lecz także umieszczał je w sieci. Paradoksalnie, to właśnie te utwory spowodowały lawinowy wzrost popularności autorskimi pomysłami młodych Norwegów. W 2000 roku dołączył do nich basista Roy Funner, a w 2001 - skład powiększył się o skrzypka Mikaela Krømera.

W maju 2002 roku grupa zaśpiewała utwór „Sea of Tranquility” na otwarcie konkursu piosenki Make-A-Star i zdeklasowała wszystkich. To wystarczyło, by pomyśleć o nagraniu płyty. Wydana niedługo potem Ep-ka „Get it while it's cold (37C)” spotkała się z równie ciepłym przyjęciem ze strony słuchaczy.

W 2003 roku ukazała się płyta długogrająca „Brawo”, na którą złożyło się dwanaście kompozycji. Wśród zaproszonych gości pojawił się między innymi uznany nowozelandzki producent Peter Kearns. Wydawnictwo okazało się jeszcze większym sukcesem, niż poprzedni krążek. Na fali popularności, po raz kolejny wystąpili na drugiej konwencji fanów Marillion. Wreszcie, te popisy Gazpacho doszły do oczu i uszu Brytyjczyków i spodobały się na tyle, że zaproponowano im rolę supportu na trasie koncertowej promującej ówczesny najnowszy krążek Marillionu – „Marbles”. Podczas tych występów, do składu Gazpacho dołączył nowy perkusista Robert Risberget Johansen, a także skrzypek Mikael Krømer i multiinstrumentalista Kristian Skedsmo.

Rok później do sklepów trafił longplay „When earth lets go”. Jeden z utworów („Substitute For Murder”) wyprodukował Steve Lyon (mający na swoim koncie współpracę między innymi z The Cure, Paulem McCartney’em i Depeche Mode). Niestety, mimo wspólnej trasy z Marillionem, a także pomocy ze strony Lyona i niezłych recenzji – młodzi muzycy wciąż pozostawali bez kontraktu płytowego. I wtedy inicjatywę przejął Steve Hogarth z kolegami, oferując ich własne studio nagrań. W ten sposób ukazał się trzeci album studyjny „Firebird” (2005), a także powtórnie wydano ich poprzednie dwa krążki. Co ciekawe, współpraca dwóch zespołów przełożyła się także na gościnną solówkę Steve’a Rothery’ego w jednym z nagrań na płycie – „Do You Know What You Are Saying”.

Po skończonym tournee Funner postanowił rozstać się z grupą i skupić na rodzinie. Jego miejsce zajął wtedy Kristian Torp. W nowym składzie – muzycy ponownie ruszyli w trasę z Marillionem, a gdy dobiegła końca – z Gazpacho zrezygnował kolejny muzyk – tym razem padło na Kristiana Skedsmo.

Po przeszło dwunastu miesiącach ciszy – grupa powróciła albumem „Night”, wydanym w lutym 2007 roku. W przeciwieństwie do poprzednich płyt – muzycy porzucili krótkie formy muzyczne na rzecz koncepcyjnej opowieści, składającej się z pięciu części, a dotyczącej snów, zbiegów okoliczności oraz podróży w czasie i przestrzeni. Co ciekawe, na płycie pojawia się także, jak prawdziwy syn marnotrawny, Skedsmo, grająca na sześciu różnych instrumentach. Ostatecznie muzyk wrócił do składu w styczniu 2007 roku. Album został bardzo dobrze przyjęty w kręgach prog rockowych.

Po raz kolejny otrzymali zaproszenie na okolicznościowy weekend poświęcony twórczości Marillion, tym razem odbywający się w Holandii. Była to też świetna okazja, by zagrać tam regularny koncert.

W połowie marca 2009 roku do sklepów trafił cudowny longplay „Tick Tock”, oparty w warstwie tekstowej na prozie francuskiego pisarza i pilota Antoine’a de Saint - Exupery. Znalazły się na nim zaledwie cztery utwory, z czego dwa to klasyczne prog rockowe suity. To ostatnia, jak na razie, płyta studyjna w dorobku zespołu.

W 2010 roku do sklepów trafiło DVD i podwójna płyta CD „A Night At Loreley” z zapisem koncertu, jaki miał miejsce w lipcu poprzedniego roku podczas Prog Festival w niemieckim Loreley.

Trudno opisać muzykę, którą tworzą, choć próbuje się ją określić mianem „nastrojowego neo progresywnego folk rocka połączonego z klasycznym post ambientem”. Brzmienie natomiast, porównywane bywa do Radiohead, Marillionu, Pineapple Thief i Porcupine Tree.

Nie są związani z żadną wielką wytwórnią, próbują utylizować swoje kompozycje za pośrednictwem własnej strony internetowej.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Rock Progresywny

Missa Atropos
Missa Atropos
1. Mass For Atropos I • 2. Defense Mechanism • 3. I Was Never Here • 4. Snail • 5. River • 6. Mass For Atropos II • 7. Missa Atropos • 8. She´s Awake • 9. Vera • 10. Will to Live • 11. Mass for Atropos III • 12. Splendid Isolation • 13. An Audience
A Night At Loreley
A Night At Loreley
CD1: • 1. Desert Flight • 2. The Walk (I & II) • 3. Tick Tock (I, II & III) • 4. When Earth Lets Go • CD2: • 1. Dream of Stone • 2. Chequered Light Buildings • 3. Upside Down • 4. Massive Illusion • 5. Winter is Never • 6. Snowman • 7. Bravo
Tick Tock
Tick Tock
1. Desert Flight • 2. The Walk (Part I, Part II) • 3. Tick Tock (Part I, Part II, Part III) • 4. Winter is Never
Night
Night
1. Dream of Stone • 2. Chequered Light Buildings • 3. Upside Down • 4. Valerie's Friend • 5. Massive Illusion
Firebird
Firebird
1. Vulture • 2. Symbols • 3. Swallow • 4. Orion I & II • 5. Prisoner • 6. Jezebel • 7. Black Widow • 8. Firebird(5.32) • 9. Do you know what you are saying? • 10. Once in a lifetime
When earth lets go
When earth lets go
1. Snowman • 2. Put it on the air • 3. Souvenir • 4. Steal Yourself • 5. 117 • 6. Beach House • 7. Substitute for Murder • 8. Dinglers Horses • 9. When Earth Lets Go
Bravo
Bravo
1. Desert • 2. Sea of Tranquility • 3. Nemo • 4. Ghost • 5. California • 6. The Secret • 7. Sun God • 8. Mesmer • 9. Novgorod • 10. Ease Your Mind • 11. Bravo
Chequered Light Buildings  2007