Premiata Forneria Marconi / fot. oficjalna strona zespołu

Premiata Forneria Marconi


kraj: Włochy
gatunek: rock progresywny, rock symfoniczny
dekady: 1970, 1980, 1990, 2000
Nazywani „włoskim Pink Floyd. Znani także pod skrótem „PFM”. Wybitni przedstawiciele progresywnego i symfonicznego rocka. Obecnie występują w składzie - Franco Mussida (gitara akustyczna i elektryczna, mandolina), Franz Di Cioccio (wokal prowadzący, instrumenty perkusyjne), Patrick Djivas (bas), Lucio Fabbri (skrzypce, klawisze), Gianluca Tagliavini (fortepian, organy Hammonda, Minimoog) oraz Piero Monterisi (dodatkowa perkusja).

Klasyczny skład, czyli Franco Mussida, Franz Di Cioccio, Flavio Premoli i Giorgio Piazza, spotkał się w połowie lat 60. Panowie nie byli nowicjuszami, grali bowiem w różnych grupach włoskich, począwszy od popu, przez folk, a skończywszy na rocku. Postanowili powołać do życia nowy projekt, który nazwali „I quelli” (w tłumaczeniu „Oni”). W sumie wydali tylko jeden longplay i kilka singli, cieszących się jednak sporą popularnością na Półwyspie Apenińskim.

Oficjalnie PFM powstała w Mediolanie w 1970 roku, gdy członkowie I quelli poznali Mauro Paganiego. To właśnie on był motorem poszerzenia instrumentarium o flet i skrzypce. W tym czasie mieli już na tyle doświadczenia, iż mogli grać praktycznie wszystko, co prezentowały ówczesne amerykańskie i brytyjskie zespoły rockowe. W ich wczesnym repertuarze koncertowym znajdowały się również covery, szczególnie King Crimson i Jethro Tull. Początkowo, nazwą miała być „Forneria Marconi”, zaproponowana przez Paganiego, nawiązująca do sklepu w małej miejscowości Chiari. Pomysł podchwycił producent i prywatnie przyjaciel muzyków, Alessandro Colombini, który dorzucił jeszcze przedrostek „Premiata” (oznaczająca „nagradzaną”). Nawet, jeśli powstały w ten sposób szyld był zdecydowanie za długi, to jednak uznano, że skoro trudno go zapamiętać, może równie trudno przyjdzie o nim zapomnieć…? Trzeba przyznać, że było w tym rozumowaniu trochę racji, choć teza wydawała się jednak ryzykowna.

W czerwcu następnego roku odbywał się prestiżowy Festival d'Avanguardia e Nuove Tendenze, podczas którego zajęli 1. miejsce, a bezpośrednim pokłosiem tego sukcesu było podpisanie kontraktu z wytwórnią Numero Uno, włoskim oddziałem RCA Records. Niedługo potem ukazał się ich pierwszy singiel „Impressioni di settembre”/ „La carrozza di Hans”. Krytycy zachwycali się brzmieniem grupy, a szczególnie wplecionymi partiami syntezatorów.

Na początku 1972 roku wydali swój debiutancki longplay „Storia di un minuto”. Zaledwie po tygodniu od premiery krążek trafił do zestawienia najlepszych włoskich płyt. Był to także pierwszy przypadek, by grupa rockowa odniosła tak duży sukces komercyjny. Pod koniec roku do sklepów trafiła druga płyta formacji – „Per un amico”, z szesnastoma świetnie wyprodukowanymi nagraniami, w których udowadniała swoją wierność raz obranemu kierunkowi – specyficznemu połączeniu klasycznej muzyki symfonicznej z tradycją Półwyspu Apenińskiego, a wszystko to w rockowym kontekście. Nic więc dziwnego, że to właśnie ona otworzyła muzykom drogę na rynki europejskie. Później, głównie ze względów komercyjnych, by uniknąć blokady językowej – cały materiał nagrano ponownie po angielsku.

Stając się fenomenem, nie tylko na rodzimej, lecz także europejskiej scenie prog rockowej – zaczęli interesować tych, będących dotąd ich idolami. Jednym z pierwszych, który zwrócił uwagę na PFM był Greg Lake z Emerson, Lake & Palmer. Muzycy spotkali się podczas włoskiej trasy tria, a niedługo potem Premiata podpisała kontrakt z Manticore Records. Pierwszym albumem wydanym dla nowej wytwórni była angielska reedycja „Per un amico”, wydana pod tytułem „Photos of Ghosts” z końca 1973 roku. Jako ciekawostkę warto podać, iż słowa, nie będące zwykłym tłumaczeniem – na nowo napisał muzyk King Crimson – Peter Sinfield, który pomagał także przy powtórnym nagraniu i miksowaniu materiału w londyńskim studiu nagrań. Album ukazała się nie tylko w całej Europie, lecz również w Japonii i Ameryce Północne (niezwykle popularny, zarówno w Kanadzie, jak i Stanach Zjednoczonych). Za jego sprawą dokonał się swoisty przełom na obcych rynkach muzycznych – oto pojawiła się grupa nie mówiąca po angielsku, z kraju, wydawałoby się nie mającego u siebie tradycji rocka symfonicznego, a jednak prezentująca muzykę na tyle uniwersalną, że zdolną zainteresować słuchacza przyzwyczajonego do dyktatu na tym polu Wysp Brytyjskich.

W 1974 roku ze składem pożegnał się Piazza, a jego miejsce zajął Patrick Djivas. Niedługo potem na rynek włoski trafił kolejny longplay grupy – „L'isola di niente”, zawierający takie perły aranżacyjne, jak „Dolcissima Maria” oraz instrumentalne „Via Lumiere”. Podczas prac nad wersją anglojęzyczną, wydaną jako „The World Became the World”, ponownie pracowano z Sinfieldem, lecz była to ostatnia współpraca artysty z zespołem. Muzycy uważali bowiem, że nowe teksty nie do końca oddają kontekst, w jakim powstawały po włosku. I mimo, iż płyta trafiła na amerykańskie zestawienie najlepszych płyt, to jednak nie odniosła już takiego sukcesu, jak poprzedniczka. Natomiast z promocyjnego tournee po Ameryce Północnej powstał materiał, który wydano później pod tytułem „Live in USA”, znany był także jako „Cook”.

Największą bolączką Premiaty był brak mocnego wokalisty, dlatego rok później zadecydowano skorzystać z okazji i poszerzyć skład o Bernado Lanzettiego, nie tylko biegle mówiącego po angielsku, lecz również grającego na gitarze rytmicznej. W tym ustawieniu, w 1975 roku wydano longplay „Chocolate Kings”. Nagrany nieco ostrzej, stał się ich największym, jak dotąd, sukcesem we Włoszech. Oczywiście trafił również do sklepów na Wyspach, lecz na tamtejsze potrzeby przygotowano inną okładkę. Wydawnictwo weszło wprawdzie do brytyjskiego zestawienia Top 20, jednak radziło sobie na nim nieporównywalnie gorzej, w stosunku do poprzednich płyt. Po tym wszystkim Pagani opuścił formację i zdecydował się rozpocząć karierę solową.

W 1976 roku skład powiększył się o skrzypka Gregory’ego Blocha, z którym rok później wydano krążek „Jet Lag”, nagrany z silnymi wpływami jazz fusion. Niestety niedługo potem ze składem pożegnał się Bloch. Było to ostatnie wydawnictwo grupy zawierające angielskie teksty i jednocześnie kończyło próby zaistnienia na międzynarodowym rynku prog rockowym.

W 1978 roku do sklepów trafił kolejny album Premiaty – „Paspartù”, tym razem z krótszymi kompozycjami, nagranymi w bardziej popowej stylistyce, z ciekawymi partami akustycznych i elektrycznych gitar. Wszystko zaś doprawiono elementami latino, włoskim folkiem oraz elementami jazzu. Po raz ostatni w studiu pojawił się Lanzetti, który również postanowił poszukać swego szczęścia poza formacją. Rok później, wsparli na scenie słynnego włoskiego piosenkarza Fabrizio De André. Z tych koncertów powstało dwupłytowe wydawnictwo „In Concerto - Arrangiamenti PFM”, wydana na przestrzeni 1979 i 1980 roku.

Rok 1980 upłynął muzykom na kontestowaniu swojej popularności w rodzimym kraju, a także kolejnych zmianach w składzie – na miejsce Premoliego przyjęto multiinstrumentalistę Lucio Fabbriego. W tym czasie nagrano album „Suonare Suonare” (1980), rok później swoją premierę miała koncertowa płyta „Performance” oraz studyjny krążek „Come ti va in riva alla città”.

W 1982 roku, by wzmocnić sekcję rytmiczną – do grupy zaproszono dodatkowego perkusistę – Waltera Calloniego. Dwa lata później do sklepów trafił ich kolejny longplay „PFM? PFM!”. Na nowy materiał studyjny fani musie czekać aż trzy lata, gdy ukazał się album „Miss Baker”, którym muzycy składali hołd legendarnej amerykańskiej tancerce Josephine Baker. Po wydaniu płyty Calloni odszedł z zespołu, a pozostali muzycy postanowili zawiesić działalność na bliżej nieokreślony czas.

Dokładnie dziesięć lat później Premoli postanowił reaktywować grupę i do składu zaprosił – Franza Di Cioccię, Patricka Djivasa oraz Franco Mussidę. Panowie wydali w 1997 roku koncepcyjny album „Ulisse”. Mimo, iż nie był utrzymany w klasycznym stylu, do którego przyzwyczajona była publiczność Premiaty, to jednak fani oczekiwali go z niekłamanym zainteresowaniem. Wieku uważało, że materiał jest najlepszym od czasów pamiętnego „Chocolate Kings” (1975). W warstwie tekstowej odnosił się do słynnej „Odysei” Homera. W następnym roku ukazało się koncertowe wydawnictwo dokumentujące włoskie tournee grupy. Wydano je na dwóch płytach, pod tytułem „www.pfmpfm.it”.

W 2000 roku do sklepów trafił longplay „Serendipity”, a dwa lata później fani otrzymali zapis japońskiej trasy koncertowej – „Live In Japan 2002”. Znalazły się na nim również dwa nowe utwory, nagrane wspólnie z Peterem Hammillem (Van der Graaf Generator). Trzy lata później, wspólnie z Paganim zagrali koncert, wydany potem jako „Piazza del Campo”. Niedługo potem muzycy wyjechali w pierwszą od 1977 roku, trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, zahaczając także o Kanadę oraz Amerykę Środkową i Południową. W 2005 roku ukazała się także nowa studyjna płyta „Dracula”, będąca rock operą, inspirowaną opowieścią o legendarnym wampirze. Po wydaniu krążka z powodów zdrowotnych, z grupą pożegnał się Premoli.

W 2006 roku swoją premierę miał ostatni, jak dotąd studyjny album PFM – „Stati di Immaginazione”, z przepięknymi wstawkami łagodnej gitary akustycznej.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF Rock Progresywny

35 Ani e un Minuto
35 Ani e un Minuto
1. Impressioni di Settembre (Disc 01) • 2. La Carrozza di Hans • 3. Dove... Quando • 4. Festa • 5. Appena un P • 6. Il Banchetto • 7. Photos of Ghosts • 8. L' Isola di Niente • 9. La Luna Nuova • 10. Dolcissima Maria • 11. Harlequin • 12. Chocolate Kings • 13. Traveller • 14. Passpart • 15. Suonare Suonare (Disc 02) • 16. Si Pu Fare • 17. Come Ti Va • 18. Quartiere Otto • 19. Chi Ha Paura Della Notte • 20. 46 • 21. Un Amore Vero • 22. Andare Per Andare • 23. Il Cavallo di Legno • 24. La Rivoluzione • 25. Kna • 26. Sea of Memory • 27. La Terra Dell'acqua • 28. Cyber Alpa 3.1 • 29. Nederland 1903 • 30. 21st Century Schizoid Man (Disc 03) • 31. Mr 9 Tiil 5 • 32. Altaloma 5 Till 9 • 33. Celebration • 34. Il Pescatore • 35. Out of the Roundabout • 36. Sei • 37. Maestro Della Voce • 38. Promenade the Puzzle • 39. La Luna Nuova • 40. La Carrozza di Hans
Stati Di Immaginazione
Stati Di Immaginazione
1. La Terra Dell’acqua • 2. Il Mondo In Testa • 3. La Conquista • 4. Il Sogno Di Leonardo • 5. Cyber Alpha • 6. Agua Azul • 7. Nederland 1903 • 8. Visioni Di Archimede • 9. La Terra Dell’acqua • 10. Il Mondo In Testa • 11. La Conquista • 12. Il Sogno Di Leonardo • 13. Cyber Alpha • 14. Agua Azul • 15. Nederland 1903 • 16. La Terra Dell’acqua
Dracula
Dracula
1. Ouverture • 2. Il Confine Dell'Amore • 3. Non È Un Incubo È Realtà • 4. Il Mio Nome È Dracula • 5. Il Castello Dei Perchè • 6. Non Guardarmi • 7. Ho Mangiato Gli Uccelli • 8. Terra Madre • 9. Male D'Amore • 10. La Morte Non Muore • 11. Un Destino Di Rondine
Piazza Del Campo
Piazza Del Campo
1. Rain Birth • 2. River of Life • 3. Photos of Ghosts • 4. Carroza di Hans • 5. Luna Nuova • 6. Un Giudice • 7. Mr 9 till 5 • 8. Siena Violin Jam • 9. Rossini's William Tell Ouverture • 10. E'Festa • 11. Se le Brescion • 12. E' Festa
Live In Japan 2002
Live In Japan 2002
CD1: • 1. Sea Of Memory • 2. Bandiera Bianca • 3. La Carozza Di Hans • 4. Rain Birth (Intro To The River) • 5. River Of Life • 6. Photos Of Ghosts • 7. Peninsula • 8. Out Of The Roundabout • 9. La Rivoluzione • 10. Suonare Suonare • 11. Promenade The Puzzle • 12. Tokyo Piano Solo • 13. Dove... Quando (Part 2) • 14. Dove... Quando • CD2: • 1. Il Banchetto • 2. Dolcissima Maria • 3. Maestro Della Voce • 4. Si Può Fare • 5. Mr 9 Till 5 • 6. Scary Light • 7. Tokyo Electric Guitar Jam Including Altaloma 5 Till 9 • 8. Tokyo Violin Jam (Part 1) • 9. Rossini's William Tell Overture • 10. Tokyo Violin Jam (Part 2) • 11. Impressioni Di Settembre • 12. È Festa (Celebration) • 13. La Luna Nuova (Four Holes In The Ground)
Serendipity
Serendipity
1. La Rivoluzione • 2. K.N.A. - Kaleidoscopic Neutronic Accelerator • 3. L'Immenso Campo Insensato • 4. Nuvole Nere • 5. Ore • 6. Automaticamente • 7. La Quite Che Verrà • 8. Domo Dozo • 9. Polvere • 10. Sono Un Dio • 11. Exit
Chocolate Kings
Chocolate Kings
1. From Under • 2. Harlequin • 3. Chocolate Kings • 4. Out On The Roundabout • 5. Paper Charms
Live (www.pfmpfm.it) Il Best
Live (www.pfmpfm.it) Il Best
CD1: • 1. Andare Per Andare • 2. Carrozza Di Hans • 3. Maestro Della Voce • 4. Sei • 5. Intro a Out of the Roundabout • 6. Out of the Roundabout • 7. Mr. 9 Till 5 • 8. Altaloma 5 Till 9/Altaloma '98 • 9. Intro a Dove... Quando/Dove... Quando • 10. Banchetto • CD2: • 1. Quartiere and (Qt8) • 2. Intro a Il Cavallo Di Legno/Il Cavallo Di Legno • 3. Intro a Ulisse/Ulisse • 4. Suonare Suonare • 5. Luna Nuova (Four Holes in the Ground) • 6. Si Puó Fare • 7. E' Festa • 8. Impressioni Di Settembre • 9. Pescatore
Ulisse
Ulisse
1. Ieri Pfm • 2. Andare Per Andare (Live) Pfm • 3. Sei Pfm • 4. Il Cavallo Di Legno Pfm • 5. Ulisse Pfm • 6. Uno In Più Pfm • 7. Canzone Del Ritorno Pfm • 8. Il Mio Nome E' Nessuno Pfm • 9. Lettera Al Padre Pfm • 10. Liberi Dal Bene Liberi Dal Male Pfm • 11. Domani
Miss Baker
Miss Baker
1. Prima Che Venga La Sera • 2. Un Amore Vero • 3. Finta Lettera Di Addio Di Una Rock Star Per Farsi Propaganda • 4. Josephine Baker • 5. Tempo Tempo • 6. La Chanson D'un Aviateur • 7. Colazione A Disneyland
PFM? PFM!
PFM? PFM!
1. Capitani Coraggiosi • 2. Sentimentalmente • 3. Marlon Brando • 4. Attimo De Musica • 5. "46" • 6. Tigre • 7. Ego-Telecmunicazione • 8. Bi Bi Bop
Performance
Performance
1. Maestro Della Voce • 2. Quartiere Otto (QT8) • 3. Lory • 4. Suonare Suonare • 5. Si Puo' Fare • 6. Chi Ha Paura Della Notte • 7. Violino Performance • 8. Come Ti Va • 9. Il Banchetto • 10. Celebration
Come Ti Va in Riva Alla Citta
Come Ti Va in Riva Alla Citta
1. Come Ti Va • 2. Weekend • 3. Quartiere Otto • 4. Rock in LA • 5. Chi Ha Paura Della Notte • 6. Indians • 7. Poeta Mancato • 8. Meno Male Che Ci Sei
Suonare Suonare
Suonare Suonare
1. Suonare Suonare • 2. Volo A Vela • 3. Si Può Fare • 4. Topolino • 5. Maestro Della Voce • 6. Sogno Americano • 7. Bianco E Nero • 8. Tanti Auguri
In Concerto - Arrangiamenti PFM, Vol 2
In Concerto - Arrangiamenti PFM, Vol 2
1. Avventura a Durango • 2. Presentazione • 3. Sally • 4. Verranno a chiederti del nostro amore • 5. Rimini • 6. Via del Campo • 7. Maria nella bottega del falegname • 8. Il testamento di Tito
In Concerto - Arrangiamenti PFM
In Concerto - Arrangiamenti PFM
1. Bocca di Rosa • 2. Andrea • 3. Giugno '73 • 4. Un giudice • 5. La guerra di Piero • 6. Il pescatore • 7. Zirichiltaggia • 8. La canzone di Marinella • 9. Volta la carta • 10. Amico fragile
Passpartù
Passpartù
1. Viene Il Santo • 2. Svita La Vita • 3. Se Fossi Cosa • 4. La Trame Blu • 5. Passpartù • 6. I Cavalieri Dei Tavolo Cubico • 7. Su Una Mosca E Sui Dolci • 8. Fantalità
Jet Lag
Jet Lag
1. Peninsula • 2. Jet Lag • 3. Storia In "La" • 4. Breakin In • 5. Cerco La Lingua • 6. Meridiani • 7. Left Handed Theory • 8. Traveler
L'isola di niente
L'isola di niente
1. L'isola di niente • 2. Is My Face On Straight • 3. La Luna Nuova • 4. Dolcissima Maria • 5. Via Lumiere
Live In U.S.A.
Live In U.S.A.
1. Four Holes In The Ground • 2. Dove... Quando • 3. Just Look Away • 4. Celebration (including The World Became The World) • 5. Mr. 9 Till 5 • 6. Alta Loma 5 Till 9 (including William Tell Overture)
World Became the World
World Became the World
1. The Mountain • 2. Just Look Away • 3. The World Became The World • 4. Four Holes In The Ground • 5. Is My Face On Straight • 6. Have Your Cake And Beat It
Photos Of Ghosts
Photos Of Ghosts
1. River Of Life • 2. Celebration • 3. Photos Of Ghosts • 4. Old Rain • 5. Il Banchetto • 6. Mr. 9' Till 5 • 7. Promenade The Puzzle
Per Un Amico
Per Un Amico
1. Appena Un Pò • 2. Generale • 3. Per Un Amico • 4. Il Banchetto • 5. Geranio
Storia di un Minuto
Storia di un Minuto
1. Introduzione • 2. Impressioni Di Settembre • 3. E' Festa • 4. Dove...Quando... (Pt. 1) • 5. Dove...Quando..., Pt. 2 • 6. Carrozza Di Hans • 7. Grazie Davvero
Andare Per Andare  1997
Come Ti Va  1981
Four Holes In The Ground  2000
Geranio  1972
Il Mio Nome E Dracula  2005
Jet Lag  1977
La Carozza Di Hans  2003
Out On the Roundabount  1998
Promenade The Puzzle  1973
Visioni Di Archimede  2006