To był najbardziej wszechstronny polski aktor. Mało kto o nim pamięta

Bronisław Pawlik urodził się 8 stycznia 1926 roku w Krakowie. Już od młodości wykazywał zainteresowanie sztuką, szczególnie malarstwem. Okres okupacji spędził jako robotnik na kolei, jednak po wojnie postanowił poświęcić się aktorstwu. W 1947 roku ukończył Studio Dramatyczne Iwo Galla, a rok wcześniej zadebiutował na scenie Teatru Wybrzeże w Gdańsku rolą Hippiasza w spektaklu „Homer i Orchidea”. W Gdańsku występował w sztukach największych dramaturgów, takich jak Szaniawski, Szekspir, Wyspiański, Czechow i Słowacki.

CZYTAJ TEŻ: Polacy pokochali ją za rolę w "Klanie", a zagrała jeszcze w 40 filmach

Warszawskie sceny i rozwój talentu

Po sukcesach w Gdańsku, Pawlik przeniósł się do Łodzi, gdzie grał w Teatrze im. Jaracza. Od 1953 roku związany był z najważniejszymi scenami Warszawy: Teatrem Narodowym, Ateneum, Polskim, Powszechnym i Współczesnym. W ciągu swojej kariery wystąpił w ponad 130 rolach teatralnych, imponując wszechstronnością i perfekcją warsztatu.

Pawlik nie ograniczał się tylko do aktorstwa – próbował także swoich sił jako reżyser, asystując i współreżyserując spektakle z takimi twórcami jak Edmund Wierciński czy Zygmunt Hübner. Jego dbałość o szczegóły i rekwizyty stała się wręcz legendarna w środowisku teatralnym.

Film i telewizja – od „Celulozy” po „Lalkę”

Na dużym ekranie Pawlik zadebiutował w filmie „Celuloza” Jerzego Kawalerowicza, a następnie w „Pod gwiazdą frygijską”. W kolejnych latach zagrał m.in. w „Godzinach nadziei”, „Kapeluszu pana Anatola”, „Orle”, „Mężu swojej żony”, „Zmorach”, „Hrabina Cosel” oraz w kultowych komediach Stanisława Barei – „Miś” i „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”.

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych ról Pawlika była postać subiekta Ignacego Rzeckiego w serialu „Lalka” (1977). Jego interpretacja tej postaci została uznana za wzorcową – aktor stworzył przejmujące studium człowieka samotnego, oddanego pracy i przywiązanych do uczciwych zasad. Rzecki w wykonaniu Pawlika był postacią wielowymiarową, łączącą dramatyzm, liryzm i subtelny humor.

Nowe wieści ws. „Lalki”. Dzisiaj oficjalnie ogłoszono

To już pewne! Dziś poznaliśmy datę premiery nowej „Lalki”. Sprawdź, kiedy film trafi do kin i dlaczego już teraz mówi o nim cała Polska.

Teatr Polskiego Radia i kabaret – mistrz słowa i pointy

Pawlik przez niemal 50 lat występował w Teatrze Polskiego Radia, biorąc udział w ponad 500 słuchowiskach. Współpracował z najlepszymi reżyserami radiowymi, a w 1988 roku otrzymał prestiżową nagrodę Wielki Splendor. Był także obecny na estradzie, występując w kabaretach Szpak, Dudek oraz Kabarecie Starszych Panów, gdzie śpiewał m.in. piosenkę „A ta Tola”.

Jego umiejętność operowania głosem, gestem i mimiką była doceniana zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Olgierd Łukaszewicz podkreślał, że Pawlik był mistrzem w wywoływaniu reakcji widowni, doskonale wyczuwając momenty dramatyczne i komiczne.

Telewizja i seriale – „Miś z okienka” i kultowe produkcje

Pawlik był pierwszym prowadzącym telewizyjnej audycji dla dzieci „Miś z okienka”. Choć z programem wiąże się anegdota o rzekomym wypowiedzeniu kontrowersyjnych słów, aktor wielokrotnie zaprzeczał, jakoby taka sytuacja miała miejsce. Niemniej jednak, jego rola w tej audycji na zawsze zapisała się w pamięci widzów.

Występował także w wielu popularnych serialach, takich jak „Stawka większa niż życie”, „Chłopi”, „Polskie drogi”, „Doktor Murek”, „Kariera Nikodema Dyzmy” czy „Alternatywy 4”. W „Stawce większej niż życie” wcielił się w postać zegarmistrza Bartka – kontaktu Hansa Klossa z podziemiem.

Zmarł Bronisław Pawlik

Po ciężkiej chorobie zmarł w Warszawie jeden z najpopularniejszych polskich aktorów, Bronisław Pawlik. Znany był z wielu ról teatralnych i wybitnych kreacji filmowych – niezapomniany subiekt Rzecki w "Lalce" na podstawie...

Perfekcjonizm, skromność i pasja

Pawlik był znany z niezwykłej dbałości o detale i perfekcjonizmu w budowaniu postaci. Przykładał ogromną wagę do każdego rekwizytu, stroju czy gestu. Był także człowiekiem skromnym, serdecznym i koleżeńskim, co wielokrotnie podkreślali jego współpracownicy. Jego temperament i emocjonalność sprawiały, że na scenie potrafił rozkwitać, a każda rola była dla niego nowym wyzwaniem.

W wywiadach podkreślał, że najbardziej interesują go ludzie mali, zagubieni, nieśmiali i zbędni – to właśnie takich bohaterów najczęściej portretował z niezwykłą empatią i zrozumieniem.

Ostatnie lata i dziedzictwo

Ostatnie role teatralne Pawlika to Dziadek w „Uroczystości” oraz Ogrodnik w „Bambini di Praga”. Jego ostatni film – „Wszyscy święci” – miał premierę już po śmierci aktora. Bronisław Pawlik zmarł 6 maja 2002 roku w Warszawie, mając 76 lat. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim.

Jego dorobek i wkład w rozwój polskiej kultury są nie do przecenienia. Pawlik pozostaje wzorem dla kolejnych pokoleń aktorów, a jego role na zawsze pozostaną w pamięci widzów. Jak podkreślają znawcy teatru, wraz z odejściem Pawlika zakończyła się pewna epoka w historii polskiej sceny.

_{źródło: PAP, RMF FM}