Pascha i Pesach – korzenie najstarszego święta
Wielkanoc, znana również jako Niedziela Wielkanocna, Wielka Niedziela czy Zmartwychwstanie Pańskie, to najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie. Upamiętnia ono paschalne misterium Jezusa Chrystusa, obejmujące jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
Wielkanoc wywodzi się z żydowskiego święta Pesach i przybrała formę dorocznego święta poprzedzonego postem i całonocnym czuwaniem, znanym jako Wigilia Paschalna. Obecnie Wielkanoc jest częścią Triduum Paschalnego, które poprzedza czterdziestodniowy Wielki Post, a po niej następuje pięćdziesięciodniowy okres wielkanocny, kończący się świętem Zesłania Ducha Świętego.
Skąd się bierze ruchoma data Wielkanocy?
W przeciwieństwie do Bożego Narodzenia, które zawsze obchodzimy 25 grudnia, Wielkanoc nie ma stałego terminu. Jej data została ustalona już w 325 roku podczas Soboru Nicejskiego. Wtedy zdecydowano, że święto Zmartwychwstania Pańskiego przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca. Oznacza to, że Wielkanoc może wypaść w dowolnym dniu pomiędzy 22 marca a 25 kwietnia.
Kalendarz gregoriański kontra juliański – różne terminy świętowania
Nie bez znaczenia jest również kalendarz, według którego wyznaczana jest data świąt. Kościoły zachodnie, czyli katolickie i protestanckie, posługują się kalendarzem gregoriańskim. Kościoły wschodnie, w tym prawosławne, korzystają z kalendarza juliańskiego. Różnice między tymi kalendarzami sprawiają, że prawosławna Wielkanoc przypada w innym terminie niż katolicka.
Dlaczego to takie ważne?
Data Wielkanocy ma ogromne znaczenie nie tylko dla samego święta, ale także dla całego kalendarza liturgicznego. To od niej zależą terminy takich świąt jak Środa Popielcowa, Wielki Post czy Zielone Świątki. Wielkanoc wyznacza więc rytm wielu innych ważnych wydarzeń w roku kościelnym.
CZYTAJ TEŻ: Posiej już teraz, a będzie idealna na Wielkanoc. Ostatni dzwonek na rzeżuchę!
