7 cech osób, które rozmawiają ze swoimi zwierzętami jak z ludźmi – co mówią psychologowie?
Czy zdarza ci się prowadzić poważne rozmowy z kotem lub dzielić się codziennymi przemyśleniami z psem, jakby byli twoimi współlokatorami? Jeśli tak, nie jesteś wyjątkiem! Rozmowy ze zwierzętami domowymi to zjawisko powszechne i – jak przekonują psychologowie – całkowicie zdrowe.
Dr Joseph Laino, psycholog z Sunset Terrace Family Health Center przy NYU Langone, podkreśla, że antropomorfizacja, czyli przypisywanie zwierzętom ludzkich cech, pomaga nam budować z nimi głębszą więź. Rozmowy z pupilami pozwalają nie tylko lepiej je zrozumieć, ale także wyrazić własne emocje i myśli bez obawy o krytykę czy ocenę.
Jak zauważa dr Michele Goldman, psycholog i doradca medialny Hope for Depression Research Foundation, rozmowy ze zwierzętami są mniej próbą bycia zrozumianym przez pupila, a bardziej sposobem na budowanie relacji, okazywanie przywiązania i nadawanie sensu tej wyjątkowej więzi.
CZYTAJ TEŻ: Zauważyłeś takie zachowanie u swojego psa? Wyjaśniamy, co może oznaczać
Psychologia rozmów ze zwierzętami
Dlaczego tak chętnie rozmawiamy ze zwierzętami? Dr Brandy Smith z Thriveworks w Birmingham tłumaczy, że komunikacja leży u podstaw większości naszych działań społecznych. Nawet jeśli nasz rozmówca nie odpowiada słowami, sama możliwość „wygadania się” daje poczucie bliskości i zrozumienia.
Rozmowy z pupilem to także skuteczny sposób na radzenie sobie z emocjami i stresem. Dr Laino zauważa, że dzięki temu możemy nie tylko lepiej zadbać o siebie, ale również wzmocnić opiekuńczą relację ze zwierzęciem.
Co ciekawe, aż 95% ankietowanych przyznaje, że regularnie rozmawia ze swoim zwierzakiem jak z człowiekiem. To pokazuje, jak naturalna i powszechna jest ta forma komunikacji.
7 cech osób, które rozmawiają ze swoimi zwierzętami jak z ludźmi
Psychologowie wskazują, że osoby, które traktują swoje zwierzęta jak rozmówców, mają kilka wspólnych cech. Oto one:
- Introwertyczność - według dr Jennifer Dragonette, osoby introwertyczne często wybierają rozmowy ze zwierzętami, ponieważ dają im one poczucie bliskości bez presji związanej z relacjami międzyludzkimi. To dla nich sposób na „reset” po dniu pełnym kontaktów z innymi ludźmi.
- Empatia - osoby rozmawiające ze zwierzętami są bardziej wrażliwe na potrzeby i emocje innych. Potrafią odczytywać subtelne sygnały i są wyczulone na nastroje zarówno ludzi, jak i zwierząt.
- Opiekuńczość - jak zauważa dr Smith, rozmowa ze zwierzęciem to wyraz troski i zaangażowania w codzienne życie pupila. To więcej niż wspólne mieszkanie – to prawdziwa, partnerska relacja.
- Wartość komunikacji - dla tych osób rozmowa jest wartością samą w sobie. Nawet jeśli nie otrzymują odpowiedzi, czerpią satysfakcję z samego procesu dzielenia się myślami i emocjami.
- Poczucie humoru i kreatywność - rozmowy ze zwierzętami wymagają wyobraźni i dystansu do siebie. Często są pełne żartów, zabawnych historii czy wymyślonych dialogów, co świadczy o otwartości i lekkości w relacjach.
- Ekspresyjność - osoby te nie boją się wyrażać swoich uczuć. Rozmowa to dla nich naturalny sposób na okazywanie emocji – zarówno tych pozytywnych, jak i trudniejszych.
- Uczuciowość - nie wstydzą się okazywać czułości i bliskości. Dla nich rozmowa z pupilem to wyraz głębokiego przywiązania i komfortu w okazywaniu emocji.
Rozmawiaj bez wstydu!
Psychologowie są zgodni: rozmowy ze zwierzętami to nie tylko sympatyczny zwyczaj, ale też oznaka zdrowej, dojrzałej osobowości. Jeśli więc zdarza ci się opowiadać psu o swoim dniu lub pytać kota o radę, rób to bez skrępowania! To dowód na to, że jesteś osobą empatyczną, opiekuńczą i otwartą na świat emocji.
A może znasz kogoś, kto regularnie prowadzi „dyskusje” ze swoim pupilem? Teraz już wiesz, że to nie powód do żartów, a raczej do podziwu!
źródło: parade.com
