Carl Perkins

Carl Perkins


kraj: USA
gatunek: rock, country, rockabilly
dekady: 1940, 1950, 1960, 1970, 1980, 1990
Naprawdę nazywał się Carl Lee Perkins. Amerykański piosenkarz i gitarzysta. Jeden z pionierów rock and rolla. Zaliczany do najistotniejszych postaci w muzyce rockabilly. Jego słynne krótkie riffy gitarowe, tak zwane licks (liźnięcia), były niemal wiernie kopiowane przez takich instrumentalistów jak George Harrison, John Fogerty czy Brian Setzer.

Urodził się w 1932 roku w biednej, rolniczej rodzinie. Ponieważ nie było jej stać na zakup gitary, jego pierwszy instrument zrobiony został ze skrzynki po cygarach i miotły. Początkowo sam uczył się grać, polegał też na wskazówkach, które dostał od grającego bluesa i gospel znajomego rolnika. Szybko trafił do lokalnej orkiestry, a w wieku 14 lat napisał utwór „Let Me Take You To the Movie, Magg”, który wiele lat później przekonał notabli z wytwórni Sun Records do podpisania z nim kontraktu.

Wraz z bratem zarabiali na życie grywając po okolicznych tawernach i pubach. Carl imał się różnych zajęć – pracował między innymi w piekarni czy w fabryce materaców, ale po ślubie, zachęcany przez swoją żonę, postanowił skupić się na graniu. W 1954 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Sun Records. Przez pierwsze miesiące napisał kilka piosenek, które przyniosły mu rozpoznawalność i sukces na szczeblu lokalnym.

Przełom nastąpił jesienią 1955 roku. Zainspirowany wieczornym wyjściem do tawerny ze swoja partnerką, która pobrudziła mu buty, napisał utwór „Blue Suede Shoes”. Kawałek ten stał się wielkim sukcesem i długo nie schodził ze szczytów list przebojów. Dziś to pierwsze nagranie rockabilly, zawierające elementy bluesa, country i popu tamtej dekady, jest uznawane za standard gatunku.

Niedługo po wydaniu „Blue Suede Shoes” Carl przeżył poważny wypadek samochodowy, w którym omal nie utonął. Do szpitala życzenia powrotu do zdrowia przysłał mu sam Elvis Presley. Perkins szybko pozbierał się po wypadku i już w 1956 stworzył kolejne utwory – „Boppin' the Blues” (razem z Johnnym Cashem), „Dixie Fried” i klasyk „Matchbox”. Po nagraniu ostatniego z nich, Carl razem z Johnnym Cashem, Jerrym Lee Lewisem i Elvisem Presley’em zostali w studiu i śpiewali przez ponad godzinę gospel, country i rythm-n-bluesowe utwory, a wszystko zostało zarejestrowane na taśmie. Ta zwyczajna sesja nagraniowa została nazwana The Million Dollar Quartet i została ostatecznie wydana w formie tradycyjnego CD.

W 1958 roku Perkins zmienił wytwórnię na Columbię i nagrał dla niej szereg utworów. Podczas wspólnej trasy po Wielkiej Brytanii z Chuckiem Berrym - Carl zaprzyjaźnił się z zespołem The Beatles, czego skutkiem było nagranie przez Czwórkę z Liverpoolu kilku piosenek Perkinsa, między innymi „Matchbox”, „Honey Don't”, „Everybody's Trying to Be My Baby” i „Glad All Over”.

Carl Perkins przez całe swe dorosłe życie walczył z nałogiem alkoholizmu. To właśnie było wielką przeszkodą w harmonijnym rozwoju jego kariery.

Muzyk współpracował przy tworzeniu absolutnych hitów z takimi artystami, jak na przykład Johnny Cash („A Boy Named Sue”), Bob Dylan („Champaign, Illinois”), Paul McCartney („Get It”), Patsy Cline („I Was So Wrong”) czy The Judds („Let Me Tell You About Love”). Razem z nowojorską grupą nurtu rockabilly The New Rhythm and Blues Quartet nagrał płytę „Boppin' the Blues”.

W 1989 roku na płycie „Friends, Family, and Legends” towarzyszyli mu Chet Atkins, Travis Tritt, Steve Wariner, Joan Jett, Charlie Daniels, Paul Shaffer i Will Lee, a przy swoim ostatnim albumie z 1996 roku, „Go Cat Go!”, współpracował między innymi z Georgem Harrisonem, Paulem Simonem, Johnem Fogertym, Tomem Pettym oraz wokalistą zespołu U2, Bono.

Jego ostatnie i największe publiczne wystąpienie miało miejsce w 1997. Był to charytatywny koncert gwiazd muzyki dla divy Montserrat. Rok później artysta zmarł na leczonego od kilku lat na raka gardła.

Carl pozostawił po sobie szereg utworów, które na stałe weszły do tradycji muzyki rozrywkowej Ogromnej roli, którą Carl Lee Perkins pełni w historii rock’n’rolla najlepiej dowodzi fakt, że już w połowie lat 80. został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Słuchaj w serwisie RMF ON:

RMF 50s

Go Cat Go
Go Cat Go
1. All Mama's Children • 2. One More Shot • 3. Rockabilly Music • 4. Distance Makes No Difference With Love • 5. Give Me Back My Job • 6. Blue Suede Shoes • 7. Quarter Horse • 8. Don't Stop the Music • 9. Go Cat Go • 10. Two Old Army Pals • 11. Honey Don't • 12. Wild Texas Wind • 13. Restless • 14. My Old Friend Perkins • 15. Blue Suede Shoes
Take Me Back
Take Me Back
1. Take Me Back • 2. What Am I Living For? • 3. Standing in the Need of Love • 4. I Want You Back Again • 5. We Did in '54 • 6. Born to Boogie • 7. Sing a Song With Me • 8. Don't Get off on Gettin' It On • 9. Country Soul • 10. I Can Feel It
Disciple in Blue Suede Shoes
Disciple in Blue Suede Shoes
1. Disciple in Blue Suede Shoes • 2. Every Road • 3. This Ole House • 4. Twenty-One • 5. Old Time Religion Medley • 6. Daddy Sang Bass • 7. Sweeter Than Candy • 8. Rise and Shine • 9. Sundays Are Fundays • 10. Hallelujah Special
Country Soul
Country Soul
1. I Don't Want to Fall in Love • 2. The Hurt Put on by You • 3. I Want You Back Again • 4. Country Soul • 5. Redneck • 6. I Don't Like What I'm Seeing in You • 7. We Did It in '54 • 8. Don't Get off on Gettin' It On • 9. 21 • 10. Standing in the Need of Love
Ol' Blue Suede's Back
Ol' Blue Suede's Back
1. (We're Gonna) Rock Around the Clock • 2. That's Alright Mama • 3. Kaw-Liga • 4. Tutti Frutti • 5. I'm in Love Again • 6. Blue Suede Shoes • 7. Be-Bop-A-Lula • 8. Maybellene • 9. Whole Lotta Shakin' Goin' On • 10. Hang up My Rock & Roll Shoes • 11. Shake, Rattle and Roll • 12. Rock on Around the World
My Kind Of Country
My Kind Of Country
1. Dixie Fried • 2. You Tore My Heaven All to Hell • 3. Love Sweet Love • 4. One More Loser Going Home • 5. Just as Long • 6. Going to Memphis • 7. Never Look Back • 8. Honky Tonk Song • 9. Lord, I Sinned Again Last Night • 10. Help Me Dream • 11. Ruby, Don't Take Your Love to Town
Boppin' the Blues
Boppin' the Blues
1. All Mama's Children Cash, Perkins • 2. Turn Around • 3. Tina • 4. Dr. Howard, Dr. Fine, Dr. Howard • 5. Sure to Fall • 6. Flat Foot Flewzy • 7. Sorry Charlie • 8. Step Aside • 9. Rip It Up • 10. Allergic to Love • 11. On the Farm • 12. Boppin' the Blues • 13. Just Coastin'
Whole Lotta Shakin'
Whole Lotta Shakin'
1958
1. Whole Lotta Shakin' Going On • 2. Tutti Frutti • 3. Shake, Rattle & Roll • 4. Sitting on Top of the World • 5. Ready Teddy • 6. Long Tall Sally • 7. That's All Right • 8. Where the Rio de Rosa Flows • 9. Good Rockin' Tonight • 10. I Got a Woman • 11. Hey, Good Lookin' • 12. Jenny, Jenny • 13. Because You're Mine • 14. Pop, Let Me Have the Car • 15. Levi Jacket (And a Long Tail Shirt) • 16. You Were There
Dance Album
Dance Album
1957
1. Blue Suede Shoes • 2. Movie Magg • 3. Sure to Fall • 4. Gone, Gone, Gone • 5. Honey Don't • 6. Only You • 7. All Mama's Children • 8. Tennessee • 9. Right String Baby, Wrong Yo-Yo • 10. Everybody's Trying to Be My Baby • 11. Matchbox • 12. Your True Love • 13. Boppin' the Blues
Blue Suede Shoes  1956
19 grudnia 1955
Amerykański wokalista Carl Perkins nagrał standard "Blue Suede Shoes".
23 kwietnia 1981
Jerry Lee Lewis, Johnny Cash i Carl Perkins czyli trzech członków oryginalnego składu Million Dollar Quartet połączyło siły na scenie. Koncert odbył się w Republice Federalnej Niemiec, a jego efektem był album live „The Survivors”. Czwartym członkiem Million Dollar Quartet był Elvis Presley.